Biz senin yalnızlığında yanındayız,

Haktan yana olmanın “onurlu yalnızlığında”,

Zoru aşmanın, zorbalara karşı koymanın yalnızlığındayız senin.

Seninleyiz, “Tek başıma kalsam da haksızlıkla mücadele edeceğim” kararlılığında, azmindeyiz. Dünyaya haykırışında, “adil olun” çağrında yanındayız Reis.

Biz senin yalnızlığındayız, Esmalara yanışında, Şeymalara ağlayışında gözyaşındayız. Biz senin garip gurebaya düşkünlüğünde seninleyiz, biçareye, yetime, engelliye olan muhabbetindeyiz.

Biz senin duruşundayız,

Bizi ezmek isteyenlere karşı dik duruşunda, gerektiğinde “Baldıran zehrini içebilecek”yüreğindeyiz senin.

Biz senin maveraya yürüyen anlayışındayız,

İnancından kaynaklanan “Annelerin yüreği yanarsa dünya yanar” anlayışındayız senin.

Biz senin sözlerindeyiz Reis,

“Dünya 5'e mahkûmdur” diyenlere karşı, “Dünya 5'ten Büyüktür” aforizmandayız senin.

Biz seni sevenlerinin de yanındayız,

Sen “yalnız” kaldığını hissederken Anadolu, Rumeli, Hicaz, Mezopotamya, Kafkasya, Garb ve dünyanın dört bir yanına dağılmış senin için duada olan Mü'minlerin yanında dualarına ortağız.

Biz senin yalnızlığında yanındayız,

“Dava arkadaşlarım” dediğin insanların seni yalnızlaştırmak için desiselere başvurduğunda, “çekilsin bir kenara artık, ne istiyor” dediklerinde içine düştüğün “onurlu yalnızlığında” yanındaydık, yanındayız senin.

Biz senin teslimiyetinde de yanındayız,

Amansız bir savaşta millete, devlete, ülkeye, ümmete, insanlığa kasteden bütün şeytani güçler birleşirken “La tahzen! İnnellahe ma'ene” teslimiyetinin her harfinde her noktasında yanındayız Reis.

Çünkü biz senin mücadeleni sevdik,

Derin Dünyanın “kardeş bildiklerimizi” kuzu postuyla gizlediği çakallara karşı arslan kesilişini, cilalı hainlerin inlerine girişinde yalnız kalmak pahasına kavganı sevdik senin.

Biz senin hayallerini sevdik, hedeflerini, ufkunu sevdik. Önümüze on yıl, yirmi yıl, elli-yüz yıllık ulvi hedefler koymanı sevdik.

Senin yükünü sevdik, adaleti en ücra köşeye götürmek için çatırdayan kemiklerinin sesini sevdik senin.

Unuttun mu?

Hani “ölene dek beraber yürüyeceğiz yağan yağmurda” diye and etmiştik, ya “dünya gelse üstümüze haktan vazgeçmeyiz” yeminimizi?

Kardeşlik, vefa, sadakat yani “ahdimizi” unutamazsın, unutup gidenler olsa da.

Davana yemin olsun ki yanındayız “onurlu yalnız” ve hep seveceğiz, yanında olacağız senin.

Henüz doğan bebeler, çocuklar şahit, gençler, gelinlik kızlar, koca koca adamlar, anneler, neneler şahit olsun,

“Erler” şahit olsun, yağan yağmur, açan güneş, haleler şahit olsun ki asla yalnız kalmayacaksın “onurlu yalnız”ımız asla...