Irak ve Suriye’deki mevzilerini kaybettikçe IŞİD, insanlık değerlerine düşman yüzünü bütün dünyada sergilemeye başladı. 

IŞİD barbarlığı ile son birkaç ay içerisinde Bağdat’ta, Beyrut’ta, Suruç’ta, Ankara’da da karşılaştık. Ancak dünyanın ayağa kalkması için Paris’te sarsılmamız gerekiyordu demek ki…

El Kaide, IŞİD türü İslami görünümlü barbarlıkları ortaya çıkartan nedenleri sorgularken, hiç kuşku yok ki, Batı dünyasının da kendi payına düşen sorumluluğu ile yüzleşmesi şart. 

Evveliyatı soğuk savaş yıllarına dayanan yanlış, sorumsuz ve dönemsel çıkar hesaplarına dayanan politikaları kastediyorum elbette ki.

Ancak asıl sorun ve sorumluluğun ‘bizde’ olduğunu da kuvvetle vurgulamak gerekiyor.

Bu tür olaylarda hep olduğu gibi “İslam, bu değil” veya “Müslüman olan bunu yapmaz” gibi açıklamalar, bizi bu ‘sorun’ ve ‘sorumluluğun’ ağırlığı altından kurtarmaya yetmiyor.

Mezhepçi politikalar, kutuplaştırma siyaseti, ‘istihbaratçı’ yaklaşımlarının devlet politikası haline getirilmesinin yol açtığı iç ve dış problemler büyük bir rahatlıkla dini referanslar kullanabilen aşırı, bağnaz, fanatik, ‘cihatçı’ örgütlerin ortaya çıkmasına, palazlanmasına son derece elverişli bir sosyal, siyasal ve psikolojik ortam yaratıyor.

Çuvaldızı hep başkalarına batıralım, peki, ama hiç değilse iğneyi kendimize batıracak bir basiret sahibi olamayacak mıyız?

‘Ama’, ‘fakat’ gibi şartlar koşmaksızın lanetlemek gereken bir katliam karşısında dahi acı duymak şöyle dursun ‘Onlar da Cezayir’de Müslümanları katletmişti’, ‘Onlar da…’ diyen insanlarla aynı ülkede yaşıyoruz…
 
IŞİD Suruç’ta, Ankara’da patladığında ‘ama onlar da…’ diye düşünen insanlar bunlar…
 
IŞİD Bağdat’ta, Beyrut’ta camilerde patladığında ‘camide mi?’ diye sarsılması gerekirken ‘Şiilerin camisiymiş…’ diye düşünen insanlar…
 
Sayısı konusunda farklı rakamlar telaffuz ediliyor ama ‘çok sayıda’ T.C vatandaşı kişinin IŞİD’e katıldığını bilmek de bizi düşündürmeye yetmiyor…

Sosyal medyada IŞİD’in kara bayraklarını sallayarak araçlarıyla konvoy yapan, korna çalıp sevinç gösterisi yapan insanların görüntüleri vardı; gördünüz mü, bilmiyorum. 

Hem de güvenlik güçlerinin IŞİD operasyonları yaptıkları kentte. Utandım…

Bunlar ‘bizim’ gerçeklerimiz. ‘Bizim’ sorunumuz, sorumluluğumuz…

İçimizdeki IŞİD’le yüzleşmeden IŞİD’in işlediği insanlık suçlarını lanetlememizin, kınamamızın bir anlamı var mıdır?

‘Bunu yapan İslam olamaz, Müslüman olamaz’ demek elbette ki doğru. Ama eksik. Yetersiz. Çünkü bunu yapanlar ‘bizim’ dünyamızdan, ‘bizim’ yaşadığımız coğrafyadan, ‘bizim’ ülkemizden, toplumumuzdan veya kendimizi ‘bir parçası’ hissettiğimiz ülkelerden, toplumlardan çıktılar.

Bunu söylemek canımızı acıtıyor olabilir; ama bir parça sarsılmamız için başka katliamlar daha olması gerekmiyor…