Çok gerilimli seçim atmosferinden çıkıp, tam “öyle veya böyle bitti; artık daha fazla toplumun tepesinde çöreklenmiş şahsiyetlerin asık suratlarına, bağrışlarına, öfkelerine katlanmak zorunda kalmayacağız” diyecekken, birilerinin hoşuna gitmeyen seçim sonuçlarıyla yeniden dibe düştük. 

Youtube’ta dolaştırılan ve “görünüşe göre” PKK’lı oldukları tahmin edilen, pardon “tahmin” ne kelime; bu işin “uzmanları” (!) tarafından hemen ve de anında PKK’lı oldukları “anlaşılan” kar maskeli 5-10 kişilik bir eleman grubu ellerinde tabancalar, sopalar, kesici aletler marifetiyle gece vakti kahvelere, dükkanlara dalıp çıkıyorlar; terör estiriyorlar; önlerine geleni hakaretler eşliğinde darp ediyorlar. 

Videodan sızan bağrışlar dışında sesler çok anlaşılır değil ama, seçim öncesinde çekilen bu görüntülerde bu elemanlar, “görünüşe göre”, Kürt halkımızı HDP’ye oy vermeye ikna etme turları atıyorlar. 

Muhtemelen saatler süren bu ikna operasyonları sırasında, “görünmeyişe göre”, ortalıkta polis falan tezahür etmiyor. 

Ve Youtube marifetiyle dalga dalga paylaşılan bu görsel “bilgi” sayesinde “Güneydoğu illerimizde” Müslüman kardeşlerimize reva görülen zulme şahit oluyoruz. 

Diyarbakır ilimizden uzaklarda bir yerlerde de düne kadar 28 Şubatçı darbecilerin zindanlarında canını çürütmüş olan bazı insanlar ise, cezaevinden çıkar çıkmaz, “görünüşe göre”, en hakiki düşmanlarını bulmuş ve sağa sola savaş tamtamları çalmaya başlamış… Şurada görüldüğü gibi: 

“Hdp’nin musluklarından Müslüman kanı akmaya başladı. Seçimden önce vaad ettiklerini şimdi gerçekleştiriyorlar.” 

Yani Youtube işe yaramış değil mi? Bu kardeşimiz seçim öncesi video çalışmasını izlemiş ve o kahrolasıca düşmanları tanımış değil mi? 

Sonrası devam ediyor: 

“Selahaddin Eyubi’ler durmaz. Hilal çizerek kuşatıyoruz. Bunlar ne Selahaddin’i Ne Yıldırım Beyazıt’ı bilmezler. Müjdemiz var çok yakında.” 

Yani, gene anladık değil mi? Müjdeyi bekleyebilirsiniz ama daha iyisi de var: “Hilal usulü kuşatma başlıyor; herkes savaş meydanında yerlerini alsın!” 

Daha ne bekliyorduk ki? 

Düşman yaratmak için sürdürülen topyekûn seferberlik bu zaten öfkeli kardeşimizi etkilemeyecek miydi sanki? Zaten toplumun kenarına, hapishanelerine atılmış, bir avuç iyi niyetli adam ve kadının dışında, tüm toplumun sessizlik çukuruna attığı, İslamcı hükümetin bile ancak 10 senenin sonunda kurtarabildiği bu genç kardeşin öfkesinin burnunda olması çok normal. “10 senedir neredeydiniz?” diye soru soru sormaya kalkıp, neme lazım, daha beter duruma düşmek yerine, tüm toplumun farklı kesimlerinin (solcu, sağcı, İslamcı vb.) korkaklarının “Youtube’tan öğrendikleriyle lanetlediği bir gruba çemkirmek, onu günah keçisi ilan etmek çok daha kolay, garantili ve ucuz kahramanlık olarak önünde duruyor. 

Bu sayede Olimpos’un tepesine yerleşmiş idollerin süsleyip püsleyip hazırladığı savaş tamtamlarını bu türden öfkesi çok, ideolojisi taş gibi, hayal kırıklıkları devasa olan elemanların boyunlarına asmak hiç istisnai bir durum değil. 

Ve bu, asla yeni bir durum değil. 

Dünya ve Türkiye tarihi “ucuz” kahramanların “ucuz” savaş örnekleriyle dolu. Bu tarih kendilerini çok haklı görenlerin, daha büyük ağbilerin “çok muhteşem organizasyonlarının” nasıl piyonu olduklarını anlatan hikayelerle dolu… 

Rumların, Ermenilerin, Yahudilerin mallarına el koymak isteyen beleşçi Türk jakoben devleti her zaman “ucuz savaş” sahneledi. 

İslamcı hareketi parçalamak üzere de aynı şeyi yaptı o devlet… 

Azınlıklara, solculara, İslamcılara karşı birileri -en çok da sağcılar, seküler ve dindar görünümlü muhafazakarlar- hep “kahrolasıcılar!” diye bağırdılar… Ve kahrettiler… 

Çünkü AKP’yi istihdam eden devlet, “sözün ele geçirilmesine” tahammül edemiyor. O yüzden bugün biz hepimiz kendi tarafımızdan bakıp Diyarbakır’da “bizim” tarafın ne kadar haklı olduğuna inanmak için sunulanlara inanıyoruz. 

(BasHaber Gazetesi)