[12-13 Ekim 2019] Şiirle çok daha haşır neşirdim bir zamanlar. Cemal Süreya ve Papirüs. Salim Şengil ve Dost dergisi. Sonuçta, bunu bir ömür boyu götürecek hayal gücüm ve içsel özgürlüğüm olmadığına karar verdim. Başka bir dildir. Fazla bilinç, plan, teori, tasarım vb kaldırmaz. Oysa ben şuur altımı sürekli baskı altında tutuyor; yazmam gerektiğini sandığım şeyleri yazmaya çalışıyordum.

Bir gençlik hevesiymiş. Geçti. Düşünerek yazma tutkum kendine başka mecralar buldu. Geriye gizli taslaklar, kırıntılar, soluk lise defterleri, bir de böyle tek tük Neruda, Keats, Yeats, Aragon, Eluard… ve düzyazıya yakınlığı nedeniyle çok kolay yaptığım Brecht çevirileri kaldı. Sâkin bir rasyonellik sesidir. İngilizceleriyle karşılaştırıp daha iyi çözmeye çalıştığım Almanca asıllarıyla birlikte sunuyorum.

                                                              *          *          *

DIE DES FLEISCH WEGNEHMEN VOM TISCH

Lehren Zufriedenheit.

Die, für die Gabe bestimmt ist

Verlangen Opfermut.

Die Sattgefressenen sprechen zu den Hungernden

Die das Reich in den Abgrund führen

Nennen das Regieren zu schwer

Für den einfachen Mann.

SOFRADAKİ ETE EL KOYANLAR         

Azla yetinmeyi öğretiyor.

Vergileri ceplerine indirenler

Fedakârlık talep ediyor.

Doyasıya yiyenler, açlara

Gelecek güzel günlerden söz açıyor.

Ülkeyi uçuruma sürükleyenler

Sıradan insanların

Yönetemiyeceğinden dem vuruyor.

                                                                        *          *          *

WENN DIE OBEREN VOM FRIEDEN REDEN

Weiss das gemeine Volk

Dass es Krieg gibt.

Wenn die Oberen den Krieg verfluchen

Sind die Gestellungsbefehle schon ausgeschrieben.

LİDERLER BARIŞTAN SÖZ ETTİĞİNDE

Sıradan halk anlar

Savaşın kapıya dayandığını.

Liderler savaşı lânetlediğinde

Seferberlik emri yazılmıştır bile.