Bu yazıyı 27 Nisan günü yazıyorum.

Güney Amerika’da keşfettiği boğaza kendi ismi verilen Portekizli denizci Ferdinand  Macellan, Büyük Okyanus'u aşan ilk kaşifti, 27 Nisan’da ölmüştü.

İtalyan Komünist Partisi kurucu üyesi ve bir süre lideri olan, düşünür, siyasetçi ve sosyalist kuramcı AntonioGramsci de  27 Nisan’da ölmüştü. Gramsci’nin  devlet teorisi, hegemonya, sivil toplum, altyapı-üstyapı ilişkileri, toplumda aydınların işlevi konularında  görüşleri birçok Marksist kuramcıyı derinden etkilemiş, görüşleri Batı Marksizminin temellerini oluşturmuştu.

Fenomenoloji ya da görüngübilim olarak tanımlanan felsefi akımın kurucusu  EdmundHusserl  de 27 nisan günü dünyadan ayrılmıştı.

Yazıyı yazmadan önce baktığım Türkiye medyasında bu insanlar için tek satıra rastlamadım.

Münir Nurettin Selçuk’a vefalı bir selam verilmesi de söz konusu değildi.

Ama beni en çok şaşırtan, eşinin başı örtülü olduğu için  Abdullah Gül’ün cumhurbaşkanı seçilemeyeceğini söyleyen  27 Nisan  e-muhtırasının AKP Medyasının bilinçli çabaları ile unutturulmuş olması oldu.

“27 Nisan muhtırası” faili belli  bir anayasal suç olmasına rağmen ortalıkta  yedi yıldır  yargılanan  kimse yok, diğer ülkelerdeki askeri darbeleri kınamak için haklı bir heyecan gösteren siyasi iktidarın, Türkiye’deki cezasız  bırakılan  darbeler için sağır ve dilsiz kalması nasıl bir siyasal ahlaktır acaba?

Geçmişe kör, dünyaya kör, darbeye kör, elbette geleceğe de kör bir medya ve siyaset yapısını, şöylesine bir baktığınızda bile görüyorsunuz.

Xxxxxxxxxxx

Askeri darbeleri“Dolmabahçe kriterlerine” göre  sınıflandırıp değerlendiren ve işine gelmeyeni unutturmaya kalkan  AKP iktidarı, kendi yolsuzlukları  gündeme geldiğinde de hayali senaryolar kurgulayıp, kanıtsız  siyasal suçlamalar eşliğinde  gürültü koparıp tehditler savuruyor.

25 Aralık’tan beri siyasal iktidarın yargıya yaptığı ve o günden bugüne derinleştirip genişlettiği, sonunda da MİT  Yasası ile döngüsünü  tamamladığı  darbe süreci için tam da verilmesi gereken tepkiyi veren ve duyulmasını dilediğimiz uyarıları yapan Anayasa Mahkemesi Başkanı  Haşim Kılıç, bu tehditlere karşıiki gün önce şunları söylüyordu:

““Yargının bu iç ağrısı ile yaşaması asla mümkün değildir. İddia edilen kayıt dışı yapılanma, yargı mensupları arasında korku, endişe ve gelecekle ilgili belirsizliklerin doğmasına, aralarında olması gereken mesleki ilişkinin çok olumsuz etkilenmesine yol açmaktadır.

Görevi, maddi gerçekleri ortaya çıkarmak olan yargının karşı karşıya kaldığı bu iddianın adı vicdan yolsuzluğudur.”

Kendi yolsuzluklarının üstünü örtebilmek için “vicdan yolsuzluğu”  yapanlar, Dolmabahçe kriterleri uygulayarak unutturmaya  kalktıkları  darbe yıldönümlerinde ne yapıyorlar?

27 Nisan darbe yıldönümü güme giderken, Almanya’daki Deniz Feneri e.V. bağlantılı davada mahkeme, Akman ve Karaman’ın da arasında bulunduğu 18 kişinin mal varlığı üzerindeki tedbirin kaldırılmasına karar veriyor.

Yaşadıklarımızı “vicdan yolsuzluğu” mu daha iyi açıklıyor,  “yolsuzların vicdanı” mı, tereddütte kaldım.

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Hatırlayacaksınız, “yolsuzluk ve rüşvet” iddialarını mahkeme dışında her alanda  kendine göre değerlendirme gayreti içinde olan  Başbakan Erdoğan, Al Jazeera televizyonuna verdiği mülakatta, “Ben yolsuzluk dendiğinde şunu anlarım; devletin kasası soyuluyor mu soyulmuyor mu? Ayakkabı kutusu içerisindeki söylenen olaylar, Halk Bankası’ndan alınan ya da soyulan para değildir” diyordu.

G20  Zirvesi’ndeki  yolsuzluk tanımı  ise  Başbakan Erdoğan’ın   yolsuzluk literatürüne katkısından epeyce farklı:

“Kamu gücünün özel kazanç için kötüye kullanılması.”

Bu yolsuzluk tanımına göre olaylara baktığımızda, her gün yenilerinin eklendiği bir “yolsuzluklar zinciri” görüyoruz.

Hükümet, geçen hafta  Yap İşlet Devret (YİD) yöntemiyle ihale edilen ve Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın “Çılgın Projeler” olarak adlandırdığı dev altyapı yatırımlarını üstlenen işadamlarının aldığı yurtiçi ve yurtdışı borçlara Hazine garantisi verdi.

Böylece hem özelleştirme kapsamındaki projelerin tüm riski devletleştirildi, hem de gerçekleştirilen ihalelerin şartları deyim yerindeyse “yol ortasında” değiştirildi.

Devlet Hazinesi’nin sırtına 60 milyar doları aşan yeni bir kambur bindirmenin yolu açıldı.

Söz konusu işadamları projeleri yaparken batarlarsa, borçlarını tamamen Hazine ödeyecek.

Sınırsız Hazine garantisi verilen projelerin büyük bölümünü ise Üçüncü Havalimanı, Üçüncü Boğaz Köprüsü, Körfez Geçiş projesi gibi, Sabah-atv için oluşturulan 630 milyon dolarlık yardım havuzuna para veren işadamlarının kazandığı ihaleler oluşturdu.

Getirilen düzenlemeyle üstlenilen borçların kamuoyundan saklanmasının da zemini hazırlandı.İmzalanan borç üstlenim anlaşmaları Resmî Gazete’de yayımlanmayacak. Ayrıca yurtdışından temin edilen krediler de “devletin dış borç kaydı” adı altında ödenecek.

Böylece vatandaşın parasının, kimin borcunun kapatılması için kullanıldığı halktan gizlenecek.

“Ben yolsuzluk dendiğinde şunu anlarım; devletin kasası soyuluyor mu soyulmuyor mu?” diyenlere şimdi bizlerin sorması gerek:

“Devletin kasası soyuluyor mu  soyulmuyor mu?”

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

“Vicdan yolsuzluğu” mu,  “yolsuzların vicdanı” mı sorusu her olayda karşımıza çıkıyor.
Olaylar tehlikeli biçimde tırmanıyor.

MİT Tasarısı, Cumhurbaşkanı sayesinde yasalaştı.

Gözler şimdi 1 Mayıs’ta…

Biliyorsunuz, 1 Mayıs günü İstanbul genelinde 39 bin polis görev alacak. Bu polislerin 19 bini Taksim ve çevresinde görev yapacak.Önlemler kapsamında 50 TOMA kullanılacak.

Öte yandan ihtiyaç halinde 1 Mayıs'ta çevre illerden takviye olarak çevik kuvvet ekipleri de getirilebileceği kaydedildi.

Ayrıca ihtiyaç duyulursa İl Jandarma Komutanlığı'ndan da destek alınacak.

“Yolsuzların vicdanı” insanları öldürüyor, hayatı çürütüyor.

Fenerbahçe’nin dünkü şampiyonluğu sırasında taraftarın unutmadığı ve Eskişehir'de Gezi eylemlerinde polis ile eli sopalı bazı kişilerce öldürülen  Fenerbahçeli  Ali İsmail Korkmaz da o “yolsuzların vicdanının” ya da vicdansızlığının kurbanı olmuştu.

Bakalım bu hafta o “yolsuzların vicdansızlığı” kimleri kurban seçecek.

Yüreğimiz ağzımızda bu hafta gene insanları öldürecekler mi diye endişeyle bekliyoruz.

Soydukları yetmiyor bir de öldürüyorlar çünkü.

Ne soymaya doyuyorlar, ne öldürmeye.

Polislerini diziyorlar, kasalarını dolduruyorlar.

Ne yolsuzlukmuş Allahım, ne vicdansızlıkmış.

Bir türlü acılar bitmiyor.

http://www.gazete360.com/Yazarlar/mehmet-altan/vicdan-yolsuzlugu-yolsuzluk-vicdani/1850