Bu açıdan şanı, şerefi, tarihi ve vicdanı çok büyük olan Türk milleti, kaçınılmaz olan son vuku bulmadan ülkemize her türlü kötülüğü yapmış ve yapmak amacıyla pusuda bekleyen terör örgütüne ve bütün teröristlere bir kapı açmış bulunmaktadır. Geliniz, önce siz kendi iradenize bırakınız. Pişman olduğunuzu, bu mücadelenin asla sonuç vermeyeceğini açıklayınız. Küresel güçlerin hizmetinde, bölgesel aktörler olmaya bir son veriniz. Son olarak DEM heyeti ile İmralı arasındaki görüşmelerin ‘terörsüz Türkiye’ye önşartsız destek olması ve beklenen çağrının bir an evvel açıklanması samimi dileğimdir.”

Her ne kadar iç siyasetle ilgili söyledikleri daha fazla haber olsa da MHP lideri Devlet Bahçeli dün Meclis Grubu’nda uzattığı elle başlayan çözüm süreci için böyle dedi.

Teröristlere bir kapı açmış bulunmaktadır ve “önşartsız olarak beklenen çağrının bir an evvel açıklanması samimi dileğimdir” vurguları önemliydi.

Çünkü önceki gün AK Parti sözcüsü Ömer Çelik’in, AK Parti MYK toplantısı ardından yaptığı açıklamadaki bir soruya verdiği cevap “İmralı trafiği bitti” diye haberlere konu olmuştu.

Aslında Çelik, DEM İmralı heyetiyle partiler arsındaki trafikle ilgili bir soruya cevap vermişti:

“Muhabir: Dem Parti’nin AK Parti ile görüşmesi söz konusu mu?

Ömer Çelik: O ziyaret trafiği o süreçte tamamlandı. Bundan sonra beklenen terör örgütünün tasfiye edilmesiyle ilgili çağrının ortaya çıkması.”

Bu açıklama haberlerdeki gibi İmralı’ya bir daha ziyaret yok anlamına gelmiyor. Ama öyle anlaşılmaya müsait bir olumsuzluk içeriyor.

Bu da kriz mi var endişelerine neden oluyor.

Peki, gerçekten süreçle ilgili bir kriz var mı?

Önce açık kaynaklardaki açıklamalardan bakalım.

DEM Parti’nin en etkili isimlerinden Tayyip Temel’in Duvar’da çıkan yazısı böyle bir krizin işareti olarak yorumlandı:

“Sayın Öcalan başta olmak üzere Kürt Siyasi Hareketinin tüm paydaşları bu döneme dair gerçekçi çözüm önerilerini yaparak pozitif destek sunacaklarını bir bir açıkladılar.

Peki ya devlet ve iktidar? Hala güven verecek, umut yaratacak tek bir adım atılmadığı gibi kamuoyuna ilan edilmiş bir niyet beyanı da yok.”

Dün DEM grubundan konuşan eşbaşkan Tülay Hatimoğulları da Öcalan’ın son görüşmesinden notlar paylaştı:

“Öcalan ‘Bu üst üste binmiş kriz döneminde Kürt sorununun çözümü ve Türkiye’nin demokratikleşmesi ile ilgili oyalama, zaman kazanma, bekle-gör politikalarına tevessül etmek Türkiye halklarına yapılacak en büyük kötülük olur’ demiş.”

İlk çözüm sürecini bitiren devrimci savaş açıklamasını yapan PKK yöneticilerinden Bese Hozat, örgüte yakın Medya Haber TV’ye “Şu ana kadar bize önderlikten herhangi bir şey gelmedi. Yani bir mektup, doğrudan bir mesaj gelmiş değil. Fakat geleceğini düşünüyoruz, bekliyoruz. Geldiğinde de elbette değerlendireceğiz, ona göre de hareket edeceğiz” dedi.

Peki, bu karşılıklı beklenti ve endişe bildiren açıklamaların sebebi ne?

Tabii Türkiye’den bakanlar için bütün bunların Türkiye’de olan bitenle ilgisi var.

Özellikle Türkiye’nin muhalifleri, İstanbul’daki belediyelere, gazetecilere en son Gezi yüzünden Ayşe Barım’a uzanan bir gözaltı, operasyon baskısı varken çözüm süreci olmayacağın düşünüyor.

Barış ve çözüm için ortamın müsait olmadığını düşünüyor ya da böyle düşünmek istiyor.

Hatta daha ileri gidip tvlerde, bazı toplantılarda bu şartlarda PKK’nın silah bırakma kararı alamayacağını, almayacağını söyleyenler de çıkıyor.

Bunlar analiz mi temenni mi karışıyor.Fakat, ilk çözüm süreciyle bugünkü arasında temel bir fark var.

İkinci çözüm sürecinde konunun Türkiye’nin batısında, İstanbul’da, Ankara’da yaşananlarla pek bir ilgisi yok.

Türkiye’nin muhaliflerin PKK üzerindeki basıncı daha etkisiz. Çünkü PKK’nun 20142den beri Türkiye i,le pek bir ilgisi kalmadı. Ana ilgi sahaları Suriye.

Türkiye’de çevreler birinci çözüm sürecinin de Erdoğan’ın başkanlık tutkusu ve seçim telaşı yüzünden bittiğine inandıkları için bunu bir türlü anlayamadılar.

Halbuki PKK başka bir dünyada yaşıyor, başka öncelikleri var, Türkiye’deki günlük iç siyasi gelişmeler onları eser miktarda ilgilendiriyor.

Hatta o kadar ki DEM Parti’nin eşbaşkan düzeyine kadar çıkabilen, milletvekili kontejanı verilen ittifak ortağı sol hareketler Türkiye’deki güçleri yüzünden burada değiller, bu sol hareketlerin silahlı kollarının Suriye’de militanları var ve bu dayanışma üzerinden DEM siyasetinde mevzilere sahipler.

Muhtemelen PKK, Türk siyasetine baktığında muhalefeti de Suriye ve Rojava ile ilgili ne deyip, ne yaptıkları üzerinden değerlendiriyor.

Yani Öcalan’ın beklenen çağrısı, Kandil’in cevabı tamamen Suriye’de olacaklarla ilgili olacak.

Peki Suriye’de neler oluyor?

Onu da bir sonraki yazıda anlatalım.