Ergenekon davasına bakan 13. Ağır Ceza Mahkemesi, savcılığın talebi üzerine Darbe Günlükleri’nde anlatılan 3 Aralık 2003’teki “muhtıra toplantısı”yla ilgili olarak Genelkurmay’dan bilgi istedi.

Star gazetesi, 24 kasımda verdiği “‘Sarıkız’ Genelkurmay’dan istendi” başlıklı haberinde gelişmeyi şöyle duyurdu:

“İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi, savcılık talebi üzerine, 3 Aralık 2003’teki Yüksek Askerî Şûra öncesi yapılan toplantıya ait tutanağın Genelkurmay’dan istenmesine karar verdi. Mahkeme, Türk Silahlı Kuvvetleri’nde Askerî Şûra öncesinde şûraya katılacak orgenerallerin kendi aralarında toplantı yapması gibi bir teamül bulunup bulunmadığının sorulmasını kararlaştırdı. Ayrıca, böyle bir teamül bulunması halinde, bu toplantılarda konuşulanların tutanak altına alınıp alınmadığının mahkemeye bildirilmesine karar veren heyet, tutanak altına alınıyorsa 3 Aralık 2003’teki Yüksek Askerî Şûra öncesi yapılan toplantıya ait tutanağın gönderilmesini hükme bağladı. Mahkeme, tutuksuz sanık emekli Orgeneral Hurşit Tolon’un savunmasında YAŞ öncesi yapılan toplantıların kayıt altına alındığı yönündeki beyanlarına da dikkat çekti.”

2003’te Ege Ordu Komutanı olan Hurşit Tolon dâhil, Türk Silahlı Kuvvetleri’ndeki bütün orgenerallerin katıldığı; Genelkurmay Başkanı dışındaki bütün komutanların “muhtıra” istediği o toplantı, daha önce defalarca yazdığım gibi Darbe Günlükleri’nin tartışmasız en önemli bölümüydü. Dolayısıyla, mahkemenin istediği şey “Sarıkız”ın bir parçasını teşkil eden o toplantının tutanakları olduğu halde, Star gazetesinin başlık olarak “‘Sarıkız’ Genelkurmay’dan istendi”yi seçmesi çok da yanlış sayılmamalı.

Haberi okur okumaz bir soru takıldı zihnime...

Diyelim ki Genelkurmay’dan olumsuz bir cevap geldi...

Mesela: “TSK’da şûra öncelerinde bu türden toplantılar yapmak teamülden değildir ve 3 Aralık 2003’te de böyle bir toplantı yapılmamıştır.”

Mesela: “Teamüldür, fakat tutanak tutulmaz...”

Mesela: “Tutanak tutulur ama isteğiniz üzerine aradık, bulamadık...”

Zihnime takılan soru şu: Cevap bunlardan biri olursa, mahkeme, “tamam o zaman” deyip kapatacak mı bu faslı?

Ben bu yazıyı, işte böyle bir ihtimal karşısında “dememeli, diyemez” demek için yazıyorum.

İki temel gerekçem var: Hilmi Özkök’ün söyledikleri (2009) ve Hurşit Tolon’un söyledikleri (2008)...

Doğrusu, onlara baktıkça “Savcı ve hâkimler o gün muhtıra toplantısı yapıldığını kanıtlamak için neden ‘tutanak’a ihtiyaç duyuyorlar ki” diye sormadan edemiyorum...

Daha önce her biri için birer yazı kaleme aldığım iki “tanıklık”la ilgili bilgileri tazeleyince eminim siz de bana hak vereceksiniz...

Buyurun...

Genelkurmay Başkanı’nın doğrulaması...

Ergenekon savcıları Zekeriya Öz ve Fikret Seçen, 25 Nisan 2009’da İzmir’e gidip zamanın Genelkurmay Başkanı Hilmi Özkök’ün ifadesine başvurdular. İkinci Ergenekon iddianamesinde kısaca değinilen ifadelerin tamamı, birkaç hafta sonra (Ağustos 2009) açıklanan ek klasörlerde yayımlandı.

Özkök’ün, Darbe Günlükleri’nde 3 Aralık 2003’e tarihlenen “muhtıra toplantısı”na ilişkin olarak savcıların sorularına verdiği cevaplar, o gün sanki hiçbir komutanın “muhtıra”yı telaffuz etmediğini, dolayısıyla da Darbe Günlükleri’nin en önemli bölümünü hükümsüz kıldığını imâ ediyordu. Ki, savcılar da ek klasörlerden birkaç hafta önce açıklanan iddianamede bunu kayda geçirmişlerdi.

Gazeteler, gelişmeleri “3 Aralık 2003 toplantısında muhtıra verilmesi talebi olmadı” tarzında haberlerle duyurdular. Gerçekten de Özkök, savcılık ifadesinde, o toplantıda bazı komutanların kendisine hükümete muhtıra vermeyi teklif edip etmediği yönündeki soruya şu yanıtı vermişti: “Usul olarak en kıdemsizden başladığı için hepsinin görüşlerini aldıktan sonra ben de katılmadığım görüşlerimi söyledim. Herkes şahsi görüşünü dile getirir ama kimse benim yanımda muhtıra verme şeklinde bir teklifte bulunamaz. Ben de böyle bir şeye fırsat vermem.” (İkinci Ergenekon iddianamesinden).

Evet, Hilmi Özkök böyle konuşmuştu ama, yine de bu haberler, ancak onun tanıklık tarzından haberdar olmamak koşuluyla bu kadar kesin yazılabilirdi... Çünkü bu tanıklık tarzının bir yüzünde hep söylediği gibi “hüküm koymam, hüküm koymak yargının işidir” anlayışı varsa, öbür yüzünde “ben sadece yargının bana yönelttiği sorulara yorum yapmaksızın cevap veririm” anlayışı vardır.

Hilmi Özkök’ün, Radikal’den (6 ağustos 2009) Murat Yetkin’in 3 Aralık 2003 toplantısına ilişkin sorduğu sorulara verdiği cevaplar hem bu tarzın ne kadar ince dokulu olduğunu gösteriyor, hem de o toplantının Özkök’ün savcılara verdiği cevapların akla getirdiği kadar masum olmadığını:

“Yetkin: İddianamede, görevde bulunduğunuz sırada generaller ile yaptığınız toplantıda, Özden Örnek’e atfedilen günlüklerde söylendiği gibi muhtıra teklif eden olmadığını söylediğiniz yazılı. Muhtıra teklif edilmedi, konuşulmadı mı?

Özkök: Böyle bir teklif gelmediği doğru. Soru teklif geldi mi şeklinde sorulmuştu. Ama teklif başka, görüş başkadır. O toplantıda ben görüşleri aldım.

Yetkin: Yani muhtıra verilmeli görüşü dile getirildi, ama bu teklif sayılmaz mı demek istiyorsunuz?

Özkök: Yorum yapmayacağım. Ben sizin daha iyi değerlendirmeniz açısından teklif ve görüşün iki ayrı şey olduğunu söylüyorum.”

Bu konuda daha önce yazdığım yazıda, yukarıdaki soru-cevapları aktardıktan sonra şöyle demiştim:

“Gördüğünüz gibi, Hilmi Özkök, savcılığa verdiği ifadede kendisine tam olarak ne sorulmuşsa ona cevap vermiş. Peki, bir gazeteci üzerinden sonradan yaptığı düzeltmeyi savcıyla konuşurken neden yapmamış? Yani savcıya neden, ‘Siz bana teklif diye soruyorsunuz, böyle bir şey olmadı fakat bu yönde görüş açıklayanlar oldu’ dememiş? Bu da Hilmi Özkök tarzı tanıklığın bir inceliği işte... Böyle yaparsa savcıyı yönlendirmiş, kendisini de kanaat açıklamış gibi hissediyor olmalı. Özkök bir gün mahkemede de tanıklık ederse, hâkimlerin bu incelikleri hesaba katmaları gerekir.”

İşte o günler geldi...

Bence mahkeme 3 Aralık 2003 toplantısına ilişkin olarak Özkök’ü tanık olarak dinlemeli (hele hele Genelkurmay’dan olumsuz cevap gelirse mutlaka dinlemeli). Tabii, iki savcının yaşadığı tecrübeden sonra, soruları mutlaka “Hilmi Özkök tarzı tanıklık”ı dikkate alarak formüle etmeli...

Hurşit Tolon’un doğrulaması...

Hurşit Tolon, Darbe Günlükleri’nin Nokta’da yayımlanmasından tam yedi gün sonra, yani 5 Nisan 2007’de, Başbakan’ın savcıları göreve çağırması üzerine Sabah gazetesine verdiği demeçte Günlükler’i külliyen yalanladı, sahte olduğunu ima etti.

Fakat aynı Tolon, 1 Temmuz 2008’de gözaltına alınıp ardından hâkim karşısına çıkartıldığında çok farklı konuşacak, hâkimin, Günlükler’deki kendisine dair bölümleri neden tekzip etmediği sorusuna aynen şu cevabı verecekti:

“Kamuoyunda darbe günlükleri olarak bilinen günlüklerde benimle ilgili kısımlarda herhangi bir yanlışlık görmediğim için bu konuda tekzip yapma ihtiyacı hissetmedim.” (Hürriyet, 8 Temmuz 2008.)

Peki, ne olmuştu da iki ifade arasında bu kadar büyük bir fark oluşmuştu? Ben o günlerde yazdığım yazıda, bunun Tolon’un tutuklanacağını anlamış olmasıyla açıklanabileceğini öne sürmüştüm. Şu anda da öyle düşünüyorum:

“Tolon, savcılık ve mahkeme sorgularında kendisinin ‘darbe planlamakla’ suçlanacağını anladı. Bunun üzerine, sorgucuların eline çok büyük bir koz verme pahasına, ‘Kamuoyunda darbe günlükleri olarak bilinen günlüklerde benimle ilgili kısımlarda herhangi bir yanlışlık görmedim’ dedi. Bunu neden göze aldı peki? Bence bu, ‘Benim darbe planlamaktan yargılanmamı ve ceza almamı engellemezseniz, kendimle birlikte sizi de yakarım’ mesajıydı...”

Mevcut duruma bakıp da “mesaj”ın işe yaramadığını kimse öne süremez.

Fakat işte, Tolon’un o gün sorgucuların eline verdiği koz şimdi karşısına dikilmiş durumda...

3 Aralık 2003 toplantısının bir “muhtıra” toplantısı olduğuna dair benim argümanlarım bunlar...

Dediğim gibi: Genelkurmay’dan tutanak falan sormaya gerek yok ama, bekleyelim bakalım...

***

NOT. Bugün, KCK soruşturmasında gözaltına alınan avukatlardan İrfan Dündar’ın sözde “silahlı Kandil eğitimi” aldığını gösteren fotoğraflarıyla yürütülen dezenformasyonu yazacaktım. Fakat, “Sarıkız” darbe girişiminin nihayet mahkemenin ilgi alanına girmesinin öneminin anlaşılamadığını düşündüğüm için, onu bir sonraki yazıya bıraktım.

Cuma günü bu dezenformasyonla birlikte benzer örnekleri ele alacak, mevcut tecrübe birikimiyle, bu türden “hata”ların neden hata sayılamayacağını göstermeye çalışacağım.

[email protected]