Merkez üssü Ege Denizi açıkları olan 6.4 şiddetindeki deprem İstanbul’dan Antalya’ya kadar çok geniş bir bölgede etkili oldu. İlimizde de kısmen hissedilen deprem, etkili olduğu yerleşim yerlerinde 17 Ağustos Marmara ve 12 Kasım Düzce felaketini hatırlatırcasına, binaları beşik gibi salladı. Sarsıntıyı hissedenler kendilerini sokağa attı. Binalar, pasajlar, dershaneler, hastaneler anında boşaldı.

17 Ağustos ve 12 Kasım 1999  depreminin ardından 15 yıl geçti...

Depremi bilen, hem 17 Ağustos’u ve hem de 12 Kasım’ı yaşayan bir kardeşiniz  olarak aklıma Düzce geldi. Bu depremlerde bölgemizde büyük acılar yaşandı, evler yıkıldı.

 Düzce’de, Kaynaşlı’da  ve Gölyaka’da yüzlerce kardeşimiz  toprağa verildi.

Cumartesi günü yaşanan son deprem, 15 yıldır orta hasarlı bina sorununun bile çözülemediği, kentsel dönüşümün lafta kaldığı Düzce ve ilçelerinde depreme ne kadar hazır olup olmadığımız sorusunu bir kez daha gündeme getirdi?

4. kat izni almaya çalışıyorlar

4. kat tartışmalarının bir süreden beri yapıldığı Düzce’de,  inşaat sektör temsilcilerinin sessiz ve derinden bir çalışma yürüttüğü bilinen bir gerçek.

Müteahhitlerin başını çektiği sektör temsilcileri,  Mehmet Keleş başkanlığındaki belediye bürokratları üzerinde baskı unsuru oluşturarak belediye meclisinden 4. Kat iznini almak için kamuoyu baskısı  oluşturmaya çalıştıklarını hemen hemen her kesim biliyor.

Ben 4. Kat, 5. Kat tartışmalarını yapma yerine, 17 Ağustos ve 12 Kasım’ın  acı tecrübelerine  sahip olan Düzce’de  ‘Depreme hazır mıyız?’ sorusunu tekrar tartışmalı ve gereken tedbirleri acilen almalıyız diye düşünüyorum.

Çözülmeyen sorunlar

Depremin, ‘geliyorum’ dediği Düzce’de orta hasarlı binalar sorunu devam ediyor. İlimizde Kentsel dönüşüm sadece lafta kaldı. Bugüne kadar yapılan hiçbir şey yok.

Düzce’de 390 merkez ilçe belediye sınırlarında, 400 il özel idaresi sınırlarında ve 250’si ise ilçe belediye sınırlarında olmak üzere toplam 940 orta hasarlı bina bulunuyor.

Düzce İl Müftülüğünün verilerine göre 67 caminin depremin üzerinde 15 yıl geçmesine rağmen hala onarılmış değil.

Orta hasarlı camiler meselesi, can güvenlikleri  devletin koruması altında olması gereken müminlerin, Allah’a emanet ibadetlerine devam ettiğini  ortaya koyuyor.

Olası bir depremde, vatandaşların güvenle toplanacağı merkezler hala belirsiz. Şehir içinde 15 yıldır, üzeri toprak ve inşaat molozlarıyla kapatılan arsalar hala mevcut.

Aradan 15 yıl geçmesine rağmen depremin izleri kent merkezinden hala silinebilmiş değil.

Orta hasarlı diye bilinen ve onarımı yapılmamış evlerde insanlar hala yaşamlarına devam ediyor.

Bir hançer gibi şehrin kalbine saplı vaziyette 15 yıldır varlığını devam ettiren  Bulvar caddesindeki kamu binasının altından, binlerce Düzceli her gün gidip geliyor ve yetkililer hala sorunu çözmüş değiller.

15 yıl geçmiş olmasına rağmen kent merkezinde eğitim hala prefabrike okullarda yapılıyor.

Üniversite öğrencilerine hizmet veren Soğancı mevkiindeki prefabrike öğrenci yurdunun yerine yenisi hala yapılabilmiş değil…

Olası bir depremde yıkılmasına nerdeyse kesin gözüyle bakılan orta hasarlı ve riskli binalar sorununun hala çözülemiyor olması kabul edilebilir değil.

Bu binaları yıkmakla mükellef olan kamu otoritesi hala neyi bekliyor?

Oy kaygısı ve siyasi popülizm adına orta ve ağır hasarlı binaları görmezden gelmek, bu binaları yıkmak için çalışma yapmamak ne ahlaki ne hukuki ne de insani olarak kabul edilemez.

Umarım Düzce Valisi Sayın Ali İhsan Su başta olmak üzere, Düzce Belediye Başkanı Sayın Mehmet Keleş, Düzce Milletvekilleri Sayın İbrahim Korkmaz, Fevai Arslan ve Osman Çakır yaşadığımız son Soma faciası ve Ege açıklarında meydana gelen depremlerden gerekli uyarıyı alır ve acil olarak çözüm bekleyen Düzce’deki Orta ve  ağır hasarlı binaların sorununu masaya yatırırlar.