Reel   Sosyalizmin ( SSCB ) ,.

Resmi  Tarihi'ne     

göre    ,.  

kuruluş  yıllarının  '' Ekonomik  Disiplin  Uygulamaları''  bir  zorunluluktu....

Sol  Kanat'ın  yayınladığı ,.

ve

sonradan  yasaklanan ,.

''Komünist''  dergisine  

göre   ise  

''..... bu  uygulamalar   Devletçi  Kaapitalizm'in   duyulan  ilk  ayak  sesleriydi...

İşçi  Sınıfı   

köleleştirilmek  üzereydi... ''    

(The ‘Left’ Communists’ Theses on the Current Situation,Russia  1918)

 

''......yoldaş Lenin tarafından savunulan,. 

'' Ekonomik  Disiplin  Uygulamaları'' nın   ,.

Devlet  Kapitalizmi  inşasına  dönüşeceği  apaçık  ortadadır...

bunun  Sosyalizm   inşası  ile  bir alakası  yoktur,....

bunun     Sosyalizm   inşası  için   kısayol   olduğu  söylenmekte  ,.

Sosyalizm  inşası   ,.

Ekonomik   kalkınma  için  Demiryollarının  kamulaştırılması  

ve 

İşçilerin  köleleştirilmesi    demek  değildir...

bu  yol    ,.

Sosyalizm   için  ne  bugün  ne  de   gelecekte   kısa  yol   olmayacaktır...

bu  yol      tehlikeli  yoldur...

Güç ,.

İşçi  Sınıfının    elinde      değil ,.

bir  kaç  tane  Parti  Yetkilisinin - Temsilcisinin   elinde   toplanmaktadır....

bu   , 

İkili toplumsal iktidar demektir,.

Sermayenin toplumsal iktidarı ile 

sermayeyi inkâr mücadelesinden doğan 

karşı-toplumsal iktidarın 

birbirlerine karşı sopa kaldırması( karşı  karşıya  gelmesi ), 

Diyalektiğin   doğası gereğidir.......''

Nikolai Osinsky

 

 

***

(( Melahat  Göbekkaşıyanoğlu )) -

 

“Kapitalist toplumda bilim ve teknolojide ilerleme,. 

ağır çalıştırma sanatında ilerleme demektir.” 

(V. İ. Lenin, “Ağır Çalıştırmanın ‘Bilimsel’ Sistemi”, 13 Mart 1913, Toplu Yapıtlar, İng., c. 18, s. 594-595.)

 

 

Gıııızz     Buubaaaa   ,.  

Lenin  tam  da   bunu   derken ( Kapitalizmi  eleştirirken )

bir  yandan  da   

beterini      yapıyormuş  meğerse,.

dinle  bak.......

 

“Geniş  yetkilerle  donatılmış    Parti   Temsilcileri,.

Sovyet kurumları tarafından seçilmiş 

ya da 

atanmış  Temsicilerin,.

Sovyet direktörlerinin 

kararlarına 

iş  '' Ekonomik  Disiplin  Uygulamaları''   sırasında sorgusuz sualsiz itaat  edilmelidir…” 

(V. İ. Lenin, “Sovyet Hükümetinin Acil Görevleri Üstüne Altı Tez”, 30 Nisan – 3 Mayıs 1918, TE, İng., c. 27, s. 316.)

 

“İleri ülkelerdeki halklara kıyasla 

''Rus''

kötü bir işçidir. 

Çarlık rejimi altında ve serflik kalıntılarının inatla sürmesine bakarak başka türlü de olamazdı. 

Sovyet hükümeti, 

''çalışmayı öğrenme görevi''ni bütün kapsamıyla halkın önüne koymalıdır. 

Kapitalizmin bu alandaki son sözü olan Taylor sistemi,

bütün kapitalist ilerlemeler gibi, 

çalışma sırasındaki mekanik hareketlerin analizi, 

gereksiz hareketlerin elenmesi, 

çalışmanın doğru yöntemlerinin belirlenmesi, 

en iyi muhasebe ve kontrol sisteminin uygulanması vb. 

alanındaki 

en büyük bilimsel kazanımlar ile 

burjuva sömürünün katışıksız vahşetinin bir bileşimidir. 

Sovyet Cumhuriyeti, 

her ne pahasına olursa olsun, 

bilim ve teknolojinin bu alandaki bütün değerli kazanımlarına sahip çıkmalıdır.

Parça başı çalışmayı gündeme almalı, 

bunu uygulamalı ve pratikte test etmeliyiz. 

Taylor sistemindeki bilimsel ve ilerici olan her şeyi uygulama meselesini öne çıkarmalıyız. 

Ücretleri, üretilen malların toplam miktarına … tekabül eder hale getirmeliyiz.

 (V. İ. Lenin, “Sovyet Hükümetinin Acil Görevleri”, Mart – Nisan 1918, Toplu Yapıtlar, İng., c. 27, s. 258-259.)

 

(( Hamdi     Göbekkaşıyanoğlu )) -

 

İşçi  Sınıfı   açısından 

fabrika  temsilcileri   her  an    değiştirilebilir,

yenilenebilirdir,.

oysa 

Parti   Komseri   öyle  mi...

Parti   Komseri,.

tepeden  inmedir,.seçilmiş  değildir  ve   sorgusuz  sualsiz  itaat  ister...

Parti'nin  sopasıdır  onlar....

 

(( Melahat  Göbekkaşıyanoğlu )) -

bu  

bir  nevi,.

İşçi  Sınıfı'nın   devinimini,

gelişimini  de  sabote  etmek  değil  mi...

''Sendika''yı   işlevsiz  kılmak  değil  mi...

 

 

(( Hamdi     Göbekkaşıyanoğlu )) -

16 – 25 Ocak 1919 tarihli İkinci Rusya Sendikalar Kongresi’nde 

konuşan Perkin adlı delege,

bu durumu şöyle protesto etti:

“Eğer bir sendika toplantısında bir kişiyi Temsilci olarak seçmişsek, 

-yani işçi sınıfının bu konuda iradesini ifade etmesine müsaade edilmişse- 

o kişinin bizim  Temsilcimiz   olacağını, 

bizim çıkarlarımızı temsil etmesine müsaade edileceğini düşünürsünüz.

Fakat hayır. 

Kendi irademizi -işçi sınıfının iradesini- ifade etmiş olmamıza rağmen, 

seçtiğimiz   Temsilcinin    otoriteler tarafından onaylanması gerekmektedir… 

Bu, 

proletaryayı maskara yerine koymak demektir. 

Proletaryaya temsilcilerini seçme hakkı tanınıyor, 

fakat 

devlet iktidarı seçimleri geçerli sayıp saymama hakkına dayanarak, 

temsilcilerimize istediği muameleyi yapıyor.” 

(Maurice Brinton, The Bolsheviks and Workers’ Control, 1919)

 

(( Melahat  Göbekkaşıyanoğlu )) -

gene  de    

bu  sözleri   etmek  müthiş,.

o  günler  için ,.

henüz  

evlatlar   konuşabiliyor demek   ki,

Devrim   kendi   evlatlarını  yemeye  başlamamış    daha...

 

(( Hamdi     Göbekkaşıyanoğlu )) -

merak  etme  ,.

hemen  bu  yıllar   aynı  zamanda   YASAKLAMALARIN  başladığı  yıllar...

İşçi  Perkin'in  bu  protestosu  ve   buna  benzer  tek  tük  çıkışlar  ertesinde,.

İşçi  otonomisi-özerkliği'nin 

ezilmesine ,

Siyasal çok sesliliğin susturulması eşlik etti. 

İktidar partisi dışındaki devrimci parti ve örgütlerin üstüne Çeka salındı. 

İktidar partisi içindeki muhalif eğilimler baskı altına alındı. 

Örneğin Komünist dergisi Mayıs 1918′deki dördüncü sayısından sonra çıkamadı. 

En nihayet 1921′deki 10. Kongre’de parti içi muhalefet yasaklandı.

Devrimin ilk yılında üç ayda bir toplanan Rusya Sovyetler Kongresi, daha sonra yılda bir toplanır oldu. 

Sovyet Merkez Yürütme Komitesi, güya yüksek yasama organı sayılıyordu. 

Ama Sovyet Merkez Yürütme Komitesi bu işlevi hiçbir zaman gerçek anlamda hayata geçiremedi. 

Hükümetin ilk yılda çıkardığı 480 kararnamenin sadece 68 tanesi Sovyet Merkez Yürütme Komitesi’ne sunuldu. 

İç savaşın sonuna doğru 

Sovyet Merkez Yürütme Komitesi artık hükümetin çıkardığı kararnameleri ilân eden sembolik bir makam haline geldi.

Böylece, 

İşçi Sınıfı'nın, kır emekçilerinin kazandığı toplumsal iktidar mevzileri adım adım düşürüldü. 

Sovyetler, 

fabrika komiteleri, 

doğrudan demokrasi organları işlevsizleştirildi. 

Sendikalar, 

kitle örgütleri, 

parti üst yönetiminin kararlarını

işçi sınıfına, emekçi halka dayatmanın 

aracısı   

haline     dönüştürüldü. 

Parti ile devlet iç içe geçti, tek parti rejimi kuruldu.

Tarih,

Karl Radek’in Komünist‘in ilk sayısında yaptığı şu uyarıyı haklı çıkarır bir seyir izledi:

“Eğer Rus devrimi 

burjuva karşı-devrimin şiddetiyle çökerse, 

bir anka kuşu gibi küllerinden yeniden doğar. 

Ancak, 

eğer Rus devrimi sosyalist karakterini kaybederek 

çalışan yığınları hayal kırıklığına uğratırsa,

bu darbenin yol açacağı sonuçlar 

Rus ve uluslararası devrimin geleceği için on misli daha kötü olur.”

Devrimin   en  has  evladı   

Karl   Radek,...

Troçkist gizli etkinliklere katıldığı   savıyla   1936 ' da  tutuklandı,. 

10 yıl hapis cezasına çarptırıldı.

Bu dönemde  ,.

çalışma  kampında  hapis  arkadaşı  tarafından  öldürüldüğü  rapor  edildi...

ancak,.

KRUŞÇEV  çözülmesi   dönemi  olarak geçen,.

1950  ortalarında  başlayıp  1960  lara uzanan  soruşturmalarda  Karl  RADEK'in ,.

Lavrenti  Beriya 'nın  emirleri  doğrultusunda  

NKVD -İçişleri Halk Komiserliği  tarafından  öldürüldüğü  ortaya  çıktı...

 

(( Melahat  Göbekkaşıyanoğlu )) -

İnsan  bugün  bu  olan  bitene  inanamıyor,.

nasıl   olur da   bütün  bunlar  ,

bu  saçmalıklar  yaşanır     diye  itiraz  ediyor,..

sanki  akıl  tutulması...

 

(( Hamdi     Göbekkaşıyanoğlu )) -

Devlet iktidarını 

bir darbeyle 

ele geçirdikten sonra 

diktatörlük kurarak düzeni değiştirme fikri,

François-Noël Babeuf’e (1760-1797) atfedilir. 

Babeuf, 

1789 Fransız burjuva devrimini takibeden 

çalkantılı yıllarda 

jakoben eğilimin en radikal sözcülüğünü yapmıştır.

Babeuf çizgisini, daha sonra,

ütopik sosyalist 

Louis-Auguste Blanqui (1805-1881) devam ettirmiştir. 

Blanki’ye göre, sosyalizme geçmek için, 

iktidarı ele geçiren devrimci bir elitin diktatörlüğü altında halkı eğitmek gerekiyordu. 

İktidardaki küçük bir erdemli grubun toplumu devlet eliyle dönüştürmesi fikri, 

1789 Fransız burjuva devrimine ilham veren aydınlanma felsefesini yansıtıyordu.

Engels, 

Blanki’nin darbeci zihniyetini şöyle eleştirir...

“Blanki özünde bir siyasal devrimcidir. 

Blanki, sırf duyarlı olduğu için, halkın çektiği acıları hissettiği için sosyalisttir. 

Ama 

ne sosyalist teoriye sahiptir 

ne de toplumsal reformlar için belirli pratik önerileri vardır. 

Blanki siyasal faaliyetlerinde esas olarak bir ‘eylem adamı’ idi. 

İyi örgütlenmiş küçük bir azınlığın, 

fırsatını yakaladığında devrimci ayaklanmaya kalkışarak, 

başlangıçta elde edeceği birkaç başarıyla halk yığınlarını peşinden sürükleyebileceğine 

ve böylece muzaffer bir devrim yapabileceğine inanıyordu…

Blanki’nin 

küçük bir devrimci azınlığın ani bir darbesiyle devrim yapılabileceği varsayımından çıkan sonuç, 

girişimin başarısından sonra bir diktatörlüğün kurulması gerekliliğidir. 

Şüphesiz ki bu, 

devrimci sınıfın, yani proletaryanın bütününün diktatörlüğü değil, 

fakat ayaklanmayı gerçekleştiren 

ve bizzat kendileri de 

bir ya da birkaç kişinin diktatörlüğü altında örgütlenmiş olan küçük bir azınlığın diktatörlüğüdür.” 

F. Engels, “Blankici Komün Mültecilerinin Programı”, Haziran 1874

 

(( Melahat  Göbekkaşıyanoğlu )) -

keşke   Engels   biraz  daha  yaşayabilseydi....

 

(( Hamdi     Göbekkaşıyanoğlu )) -

Lenin  ,..

aslında   Engels'in    söylediklerinin   tam   tersi  şeyler  yapmıştır...

Lenin  daha  çok  Blanki   kopyasıdır...

bak  

bu  konuda  neler  söylüyor,.

“Tek parti diktatörlüğü kurmakla suçlandığımızda … diyoruz ki: 

Evet, tek parti diktatörlüğüdür bu! Bunu savunuyoruz ve bu pozisyonu değiştirmeyeceğiz. 

Çünkü bu parti, onyıllar içinde, bütün fabrika ve endüstri proletaryasının öncülüğünü kazanmıştır.’' 

(V. İ. Lenin, “Birinci Rusya Eğitim ve Sosyalist Kültür İşçileri Kongresi’ne Konuşma”, 31 Temmuz 1919)

 

“İşçi sınıfının diktatörlüğü 

Bolşevik Parti tarafından, 

ta 

1905′de, hatta daha öncesinde 

devrimci proletaryanın tamamıyla iç içe geçip birleşen parti tarafından yürütülüyor.” 

(V. İ. Lenin,

“Kolçak’a Karşı Kazanılan Zafer Münasebetiyle İşçi ve Köylülere Mektup”, 

24 Ağustos 1919, TE, İng., c. 29, s. 559.)

gördüğün  gibi,..

Lenin,.

bir grup öncünün 

İşçi sınıfı adına ''siyasal iktidar tekeli'' kurmasını meşru görüyor. 

Lenin’in “işçi sınıfı adına” parti diktatörlüğü teorisinin, 

Marks’ın “proletaryanın sınıf diktatörlüğü” teorisiyle hiçbir ilgisi yoktur.

daha  önce   de  konuştuğumuz  gibi,.

Marks'ın, Engels   ile  son  tartışmaları  da  

hep  bu  

“proletaryanın sınıf diktatörlüğü”  nün  yanlış  anlaşılabileceği  üzerine  olmuştur...

Lenin'e  göre,.

Çarlık zamanında kapitalizmin yeterince gelişmemiş oluşundan ötürü, “Rus kötü bir işçidir”. 

O halde,

eski rejimin eksik bıraktığını, Sovyet hükümeti tamamlamalıdır. 

Sovyet hükümeti, işçilere nasıl çalışması gerektiğini öğretmelidir.

Bu mantık yürütme tarzı, 

işçi sınıfına dışarıdan bakan, 

işçi sınıfına biçimlendirilecek bir nesne muamelesi yapan, 

yani düşünen özne 

ile 

üstünde düşünülen nesnenin 

birbirinden ayrılığına dayanan sosyolojik düşünme tarzıdır. 

Bu tarz, 

çağın pozitif gereklilikleri açısından analiz ettiği sosyolojik durumdan, 

işçiyi “adam etme” vazifesi çıkaran 

TOPLUM    MÜHENDİSLİĞİ   tarzıdır. 

'' Ekonomik  Disiplin  Uygulamaları'' sistemi ,.

çalışmayı öğrenme 

adı    altında   

aslında  Kapitalizmin ta   kendisidir..... 

“Çalışmanın doğru yöntemlerinin belirlenmesi, en iyi muhasebe ve kontrol sisteminin uygulanması”, 

'' Ekonomik  Disiplin  Uygulamaları''

sisteminin “iyi” yanıdır. 

Bu “bilimsel” kazanımlar ile

“Kapitalist sömürünün katışıksız vahşetini” birleştirmiş olması, 

'' Ekonomik  Disiplin  Uygulamaları'' 

sisteminin “kötü” yanıdır. 

Ancak, kötüyü atıp iyiyi almak mümkündür.

Bilim ve teknoloji kültü, 

geri kalmışlıktan kurtulmaya çalışan toplumların ''modernleşme heveslisi entelijensiyası''nda yaygındır. 

Batı’ya bir yandan haset eden, 

öte yandan da içten içe hayranlık besleyen   

Doğu'nun    aydınları, 

***bilim ve teknolojiyi***

 onu yaratan insan faaliyetinin bütününden kopararak, 

''uzanılıp alınabilecek bir şey''    

miş   

gibi takdim etmişlerdir. 

“Batı’nın iyi yanlarını alalım” kolaycılığı, bu takdimin mantıksal sonucudur. 

Bu ucuz formül, 

araçlar ve yöntemler ile 

o araç ve yöntemlerin içerdiği amaçların organik bütünlüğünü görmeyen 

-seçici   algı-lamaya dayanır.

'' Ekonomik  Disiplin  Uygulamaları'' 

iddia edildiği   gibi “çalışmanın doğru yöntemlerini” değil, 

fakat

işçilerin öznelliğini ezen, 

böylece işçileri sermayeye tamamen esir eden çalıştırma düzeninin

 “doğru” yöntemleri-ni

bulmuştur. 

Bu anlamda, '' Ekonomik  Disiplin  Uygulamaları'' sisteminde 

yöntem ve amaç bütünlüğü vardır, 

bunlar birbirinden koparılamazdır.

Çalışmanın doğru yöntemi işte budur diye  

köleci   sistemi  ithal eden 

zihniyet, 

aslında, 

işçi sınıfını yabancı bir iradenin kontrolü altında 

ruhsuzlaştıran, 

yabancılaşmayı derinleştiren 

çalıştırma sistemini ithal etmiştir.

Sovyetler Birliği, 

çağdaşı Batı ülkelerinde görülenlerden farklı bir emek örgütlenmesini ortaya koyamamıştır. 

Çünkü, 

işçiye   

komünal emek örgütlenmesine doğru gidişi    gösterecek,.

örecek olan

''işçi kontrolü'' 

daha baştan bastırılmıştır.

Ekim devriminden sonra 

sanayi    yönetimi,

adım adım 

devletin atadığı direktörlerin eline geçmiştir.

“Reel sosyalizm”i aklamakla   görevli  olan   

Parti  Seçkinleri,.

Lenin’in

“kapitalizmin iyi yanlarını alalım” mealindeki kaygan söylemini, 

sermayenin toplumsal iktidarını hayata geçiren 

ekonomi bürokrasisini meşrulaştırmak için kullanmışlardır.

Nikolai Osinsky,. 

çalışma disiplininin geliştirilmesine değil, 

fakat 

çalışma disiplinini geliştirme adına 

İşçi'nin  nesnelleştirilmesine,sömürülmesine   karşıydı.  

Osinski’ye göre

Hükümetin devlet sopasıyla 

'' Ekonomik  Disiplin  Uygulamaları'' nı   

dayatmasının 

pratik sonucu, 

fabrikalarda işçi sınıfının

sorgusuz sualsiz itaat altına  alınması   olacaktır....

oysa,.

işçilerin uyması gereken üretim normları 

demokratik biçimde kurulacak olan 

halk ekonomi konseyleri tarafından 

belirlenmeliydi. 

Konseylerin belirlediği 

üretim normlarına uymayan işçilerle 

çalışma arkadaşları ve yoldaşlık mahkemeleri ilgilenmeliydi. 

Ayrıca işsizliğin alabildiğine arttığı bir ortamda 

işgününü uzatmak saçmaydı, 

tam tersine,

herkese iş bulmak için

işgünü kısaltılmalıydı.

Osinski,.

Komünist‘in ikinci sayısında,

işçi sınıfına karşı kalkan sopa ile devlet kapitalizmini ilişkilendirerek,

gidişata dair şu uyarıda bulundu:

“Proleter toplum,.

Ekonomi  bürokratlarının  sıkı  disiplin  uygulamaları   ve   kutsal   demeçleriyle   değil,.  

İşçilerin kendi sınıf yaratıcılığıyla inşa edilebilir,.

Eğer,.

proletaryanın kendisi ,

emeğin sosyalist örgütlenmesi için gerekli ön koşulları nasıl yaratacağını 

bilmiyorsa, 

kimse 

işçi sınıfı için bunu yapamaz 

ve kimse 

işçi sınıfını bunu yapmaya zorlayamaz. 

Eğer sopa işçi sınıfına karşı kalkarsa, 

kalkan sopa 

ya başka bir toplumsal sınıfın etkisi altındaki toplumsal gücün elindedir 

ya da 

sovyet iktidarının elindedir.

Eğer bu sopa sovyet iktidarının elinde olursa, 

o zaman sovyet iktidarı 

işçiler aleyhine başka bir sınıftan (mesela köylülerden) destek almak zorunda kalacaktır 

ve böylece 

proletarya diktatörlüğü olarak kendi kendini yok edecektir. 

Sosyalizm ve emeğin sosyalist örgütlenmesi 

ya proletaryanın kendisi tarafından kurulacaktır 

ya da hiç kurulmayacak, 

onun yerine başka bir şey, yani devlet kapitalizmi kurulacaktır.” 

'' Ekonomik  Disiplin  Uygulamaları''   bir  dayatmadır,. 

işçiler arasındaki dayanışmayı çökertecek 

ve 

işçileri bireysel işgücü satıcıları olarak birbirleriyle rekabete düşürecektir.

işçiler bir günde mümkün olduğunca çok para kazanmaya teşvik ediliyor

ve 

''öteki şeyler''

için ne zamanları ne de ilgileri kalıyor. 

İşçilere    '' Ekonomik  Disiplin  Uygulamaları'' dayatılması,

işçilerin fiziksel olarak yorgun düşmesine, 

sınıfın bir bütün olarak pasifleşmesine 

ve iş dışındaki toplumsal görevlere karşı duyarsızlığa yol açmaktadır.

Oysa  İşçiler,.

ancak  

birer  Özne  oldukları   ölçüde   ,.

''nesne'' olmaktan  kurtulabildikleri  ölçüde  

geleceğin  inşasına  kalkışabilirler...

 

(Nikolai Osinsky-

The ‘Left’ Communists’ Theses on the Current Situation,Russia  1918)

 

***

İşçi sınıfı içinde, farklı eğilimlerin olması gayet doğaldır. 

Toplumsal  Gelişim-Yenilenme,.

bütün eğilimlerin birbirleriyle karşılıklı etkileşerek 

ortamı 

ve 

kendilerini dönüştürmesiyle ilerler. 

Doğrudan Demokrasi, 

çok sesli, 

çok partili örgütlenmelerle mümkün olur.

“İşçi sınıfı ''

yada   

herhangi  sınıf  yada   katman adına  ,.

bir partinin 

devlet iktidarı zırhına bürünerek 

öteki örgütleri yasaklaması, 

doğrudan demokrasiyi ezmesi, 

Toplumun  bütün  kesimlerini ,.

geri     konumlara   itmek anlamına gelir.

1917 Ekim’inden sonra devlet iktidarını ele geçiren Bolşevik parti, 

proletaryanın toplumsal iktidar alanlarını adım adım daraltarak 

Blankici azınlık diktatörlüğüne 

yönelmiştir. 

1921′deki Kronştadt ayaklanmasının bastırılması, 

tek parti diktatörlüğünün yerleşmesini hızlandırmıştır. 

İşçi sınıfının,

halk yığınlarının yarattığı karşı-iktidar ( örgütlenme ) organları -yolları

tamamen ortadan kaldırılmış, 

sendikalar 

işçiyi kontrol etme aygıtlarına dönüştürülmüş, 

grevler, gösteriler engellenmiş, 

farklı görüşlerin ifade ve örgütlenmesi yasaklanmıştır. 

Böylece, 

Rusya’da 1917 Şubat’ında başlayan halk devrimi boğulmuş 

ve

'' DEVLET ''  ,....   

Sovyetler Birliği     ''kılığında''   yeniden ayağa kaldırılmıştır.

 

(( Melahat  Göbekkaşıyanoğlu )) -

gayfeyi  hakettin   gari  buba...

 

(( Hamdi     Göbekkaşıyanoğlu )) -

az  şekerli  unutma....

 

(  bu  yazı 

Nikolai Osinsky (Valerian V. Obolensky)     ve 

Karl   Radek' e

adanmıştır.....)

***