Çözüm Süreci'nin ne kadar önemli bir barış projesi olduğu hep söyleniyor ama, tıkanmalar aşılmadıkça bunun onu daha fazla hedef haline getirdiği de ortada. Ülkenin kaderinin Çözüm Süreci'ne bağlı olduğu noktada, tek bir vuruşta birden çok 'fayda' sağlanabilir ve sırf bu nedenle karmaşık ittifaklar kurulabilir. Bu paradoksu aşmanın yolu da hem şaşırtıcı hem de soğukkkanlı politikalar sanırım.

Dün Akil İnsanlar Başbakan Ahmet Davutoğlu ile görüştüler. Birkaç gün önce ise kendi inisiyatifleri ile toplanmış ve 6-7 Ekim pogromunun yarattığı tıkanıklığı aşmaya yönelik bir dizi öneri açıklamışlardı. Önerilerin başında tabii ki çatışmasızlığın mutlaka korunması gerektiği gelmişti.

Dünkü toplantıdan yazıyı yazarken edinebildiğim birkaç bilgiyi aktararak devam edeyim.

Başbakan Davutoğlu'nun öne çıkan sözleri özetle şunlar: 'Neler yaptığımızı tarih yazacak. Kobani ile Çözüm Süreci'nin tabii ki ilgisi var. Ama savaşı Türkiye'ye yaymakla tehdit eden bir gruba nasıl yardım edelim? Silahlı unsurlar anlaşmaya uygun olarak sınır dışına çıkmış olsalardı, Kobani'ye desteğimiz farklı olurdu. Tam Çözüm Süreci'nde yol alıyorduk ki 6-7 Ekim olayları oldu. 1990'da kendini gizleyen devletin JİTEM'i vardı, şimdi de kimliğini gizleyen vandallar var.'

Açıkçası, hükümetin 6-7 Ekim gibi 45 masum insanımızın hayatını kaybettiği bir provokasyondan sonra Çözüm Süreci iradesini koruması takdire şayan. Aynı şekilde toplumun da sakin kalarak tuzağa düşmeme ve hükümetin elini zayıflatmama tavrı, MHP Lideri Bahçeli'nin yatıştırıcı açıklamaları da olumlu gelişmelerden.

CHP'ye söyleyecek söz artık bulunamıyor. Sanki kaset operasyonları bugünler için yapılmış. Sergilenen sorumsuz, provokatif, oportünist tavır anlaşılır gibi değil. Tek teselli her şeyin halkın gözü önünde yaşanıyor olması.

Öcalan, bir değişiklik olmazsa 21 Ekim'de bir açıklama yapacak ve bu açıklamanın olumlu olması bekleniyor. Zaten öyle de olması lazım yoksa son krizin üstesinden gelerek sürece devam etme olanağı çok zayıflamış oluyor. Kandil'den beklenen cevap da Öcalan'ın açıklamasını etkileyecek tabii ki.

Olası provokasyonları önleme açısından başta mantıklı olan süreçle ilgili gizliliğin yerini yine aynı nedenle şeffaflığa terk etmesi gerekiyor. Öyle ki süreçte kim neyi eksik veya hatalı yapıyor kamuoyu hakemliği tarafından denetlensin.

Öcalan ile Kandil arasında belli ki Suriye ve Rojava konusunda görüş ayrılığı var. Kobani'nin Çözüm Süreci'nin alternatifi olmadığı konusunda Kandil ayrı bir yerde duruyor. Eğer bu doğruysa, son yaşananların nedeni de bu. Bu çelişkinin giderilmesi gerekiyor ki yola devam edilebilsin. Bu görev de, sokakları sakin tutmak da Öcalan'a düşüyor. Kobani ve Suriye konusunda Kandil'i kendi pozisyonuna çekmesi Öcalan'ın muhataplığı konusunda hayati. Bunu başarırsa, hükümetin de atacağı adımlar, Öcalan'ın etkisinin arttırılması vs. konularda farklı ve hızlı olur. Bu aşamada bir rezerv kaldığını düşünmüyorum.

İşte bu hayati konuda Kandil'den İmralı'ya gidecek cevap çok önemli. Muhtemelen Kandil'i cesaretlendiren büyük ülkeler ve 6-7 Ekim de buna bağlı gelişti. Batı basınında çıkan PKK ve PYD güzellemeleri, 'ABD bu sefer Kürtleri satmayacak' vaatleri, ABD'nin PYD ile resmi görüşmelere başlaması, 'Suriye'de IŞİD'e karşı en güçlü müttefikimiz PYD' söylemleri de bu kuşkuyu doğrulayan bir resim ortaya koyuyor.

Türkiye'nin Suriye ve Kobani konusunda ne yaparsa yapsın hatalı olacağı veya batağa saplanacağı bir köşeye sıkıştırılmak istenmesi de senaryonun gerçekleşmesi için kurulmuş kapan gibi. Türkiye'yi bir yandan IŞİD'ci ilan ederken, öte yandan sınırı geçmesi halinde PKK'nın bunu savaş nedeni sayacağını ifade etmesi, Meclis'teki tezkereye HDP'nin hayır demesi, yapılan yardımların, ülkede tedavi edilen PYD ve PKK'lıların, Kobani'ye giden yüzlerce yardım kamyonunun ve tabii ki Suruç'a alınan iki yüz bin Kobanili Kürdün yok sayılması da öyle...

Yani oldukça ciddi bir krizle karşı karşıyayız. Kandil ve PYD'nin Batı için araçsal bir değeri olduğu, PYD ve PKK'nın Türkiye'siz bir yolla kalıcı bir kazanım sağlayamayacağını anlatmak ne kadar mümkün bilmiyorum. Ama bu denenmeli.

Çözüm Süreci sadece Türkiye'yi değil, Ortadoğu'yu da Batı vesayetinden kurtarmayı vaat eden güçlü bir model... Bu modeli Ortadoğu'da iktidar kullanan büyük ülkelerin tehdit görmemesi beklenemez. Artık olay Türkiye ölçeğinde değerlendirilemez. Çözüm Süreci bir Ortadoğu ve Dünya meselesidir. Tam da bu nedenle savaş Türkiye'nin sınırına getirilip bırakılmıştır.

Türkiye'ye iki 'seçenek' dayatılmaktadır. Ya Suriye savaşına girmek, ya da bir içsavaşla yüzleşmek... Aslında her ikisi de aynı büyük ve tek savaşı ima eder. Bu durumda Türkiye'nin ittifaklarını güçlendirmesi ve çeşitlendirmesi gereklidir. Türkiye'nin içinde olmadığı her durum Türkiye'nin aleyhine gelişecektir.

Çözüm Süreci geri çekilmenin ilan edildiği 2013 Mayıs'ı şartlarında değil. Dolayısıyla yol haritasının buna uygun hale getirilmesi gerekiyor. Kandil Rojava'da bir devlet kurmaya çalışıyor. KCK sadece Türkiye değil, İran, Irak ve Suriye'yi de kapsayan bir örgüt. Türkiye ancak kendi ülkesindeki bölümü ile ilgili taleplerde bulunursa gerçekçi olabilir. Kanımca örgütle devletin arasını da yumuşatacak bir güncellemeye gidilebilir.

Türkiye'nin PYD ve PKK'ya büyük devletlerin yaptığı vaatleri anlamsızlaştıracak şekilde devreye girmesi, Öcalan'ın da bunu desteklemesi gerekiyor. Bunlar yapılırken de Barzani'nin ihmal edilmemesi lazım.

Durum oldukça zor, ama bu eşik aşıldığında çok büyük merhale kaydedilmiş olacak. Bu hafta önümüzdeki sürece dair genel bir resmin ortaya çıkacağı öngörülebilir. Umarım sağduyu hakim gelir. Tersi bir durumda Öcalan tarihe gömülürken, PKK Türkiye'de son siyasileşme fırsatını kaçıracak ve PYD de büyük ülkelerin amaçları hasıl olduktan sonra Türkiye ile başbaşa kalacak.