Türkiye’nin iktidar partisi (AKP) kendisini gençleştirmeye devam ediyor. Partinin başkanı Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan her zaman parti içindeki makamların sürekli olarak dönüşmesinden yana olmuştur.

Bunu akılda tutarak, partinin kuruluş aşamasında partinin iç tüzüğünde, milletvekillerinin ve belediye başkanlarının üç dönemden daha fazla aday olmamasını hükme bağlayan bir kural getirmişti.

Türkiye’de başka hiç bir siyasi partide böyle bir kısıtlama yoktur ki muhtelemen bu onların bir eksikliğidir. Bu AKP’ye daha çok üyeyi yürütücü görevlerde sınama ve performansından hoşnut kalınanları tutma olanağı vermektedir.

Bu AKP’nin, onu diğer siyasi partilerden üstün kılan avantajlarından biridir. Erdoğan parti hiyerarşisinde veya hükümette belli bir pozisyonu ele geçiren siyasetçilerin o pozisyonda çok uzun süre kaldıklarını ve yeni kan gelmesini engellediklerini fark etmiş olmalı.

Partide sürekli değişim, yeni yüzler görmek isteyen seçmenlerin bu beklentilerini de karşılar. Parti’nin üçüncü dört yıllık döneminin sonuna yaklaşırken, parti içinde bu kuralın muhafaza edilip edilmeyeceğine yönelik kapsamlı bir tartışma yürütülmüştü.

Erdoğan başlangıçtaki üst üste üç dönem kuralının muhafaza edilmesini savunmuştu, şimdi de bunun semeresini topluyor.

Üçüncü dönemini yaşayan AKP milletvekillerine Allah yardım etti. Dördüncü dönem, yapılan erken seçim nedeniyle sadece beş ay sürdü ve böylece söz konusu milletvekilleri üst üste üç dönem daha seçimlere girme hakkı kazandılar.

Bu durum Erdoğan’a performansı iyi olan parti üyelerini yeniden aday gösterme esnekliği sağladı. Yeni başkanlık sistemi bakanlık makamları için yeni bir model getirdi.

Bakanlar artık milletvekillerinin arasından seçilmeyecekler, ya da bir milletvekili bakan yapıldığında milletvekilliği sıfatı ve ayrıcalıkları sona erecek. Bu nedenle yönetimdeki en prestijli 16 makam milletvekillerine kapalı olacak.

Ancak AKP gibi Türk Devletinin tüm kesimlerine hakim olan bir partinin elinde, üçüncü dönemlerini tamamlamış üyelerini o veya bu şekilde tatmin edebilecek bir çok başka fırsat mevcuttur.

Meclisteki başarı derecelerine bağlı olarak, bakan yardımcısı, kamu şirketlerine genel müdür, Cumhurbaşkanı danışmanı veya üst düzey bürokrat olarak atanabilirler.

Üç yıl üst üste hizmet etmemiş oldukları için yeniden seçilebilmiş bir çok eski bakan meclis komisyonlarına başkan oldular ki bunlar, meclis başkanlığı ve başkan yardımcılığından sonraki en prestijli makamlardır. Bu da zaman zaman bu tür makamlarda gözü olan milletvekillerinde düş kırıklığı yaratıyor.

Erdoğan geçtiğimiz hafta partinin yapısına yeni kan şırınga etti. Partinin en üst karar organı olan Merkez Yürütme Kurulu’nun üyelerinin yüzde 58’i değiştirildi. Gençleştirmeden en çok etkilenen parti organı bu kurul oldu.

AKP milletvekili seçilme yaşını 30'dan 25’e indiren bir dizi kanun geçirdi. Bu değişiklikten önce Türkiye seçilme yaşı en yüksek olan ülkelerdendi. Daha sonra geçirilen yeni bir yasayla seçilme yaşı 18’e düşürüldü.

Bu AKP’ye oy vermeleri için gençleri cezbetmeye yönelik bir reformdu, ancak genç seçmenlerin daha büyük bir kısmı hala muhalefet partilerine oy veriyorlar.

Şimdi gözler 24 Mart 2019 tarihinde yapılacak yerel seçimlere çevrildi. Bu gençleştirme egzersizinin bu seçimlere de uygulanıp uygulanmayacağı henüz açıklık kazanmadı.

Yerel seçimlerde en önemli nitelikler deneyim ve performans. Belediye başkanlarının milletvekillerinden daha çok yetkisi var.

Özellikle on-onbeş milyon nüfuslu mega-kentlerin büyükşehir belediye başkanları, AB üyesi bazı ülkelerin devlet veya hükümet başkanlarıyla kıyaslanabilirler. Diğer koşullar sabit kalmak kaydıyla daha genç bir aday tercih edilebilir, ancak iş bir belediye başkanı seçmeye geldiğinde, deneyim ve performans da bir kenara atılamaz.

Gençleştirme, ayrıca, partinin geleceğine yapılmış kıymetli bir yatırım da. Erdoğan gençleştirmeyi parti yapısına dinamizm enjekte etmek için olduğu kadar, partiyi gelecekte daha sağlam temellere oturtmak için de dikkate alıyor olabilir.