Vallahi de billahi de geçmişe dönük; yasa ve yaklaşımları, korku ve endişeleri, bazı soyut kavramlar uğruna  hayatı kaosa çeviren akıl almaz uygulamaları hiç anlayamadım ve hâlâ da anlamakta zorlanıyorum.

İnsan oğlu bildiklerinin esiridir demişler.Bulunduğunuz çevre, yorum ve değerlendirmelerde hangi tarafa meyil ederse zaman içinde insan farkına varmadan benzer bir düşünceye esir düşer.

Ülkemiz, irtica ve bölücülük yüzünden çok badireler atlatmış, suni sorunlarıyla boğuşa boğuşa, asıl gitmesi gereken istikameti  şaşırmış ve olması gereken düzeye bir türlü çıkamamıştır. Bu endişelerin göz ardı edildiği son on yılda günden güne iyiye doğru giderken, eskiden taşıdığımız korku ve endişelerin de yersiz olduğunu daha iyi anlamaya çalışıyoruz.

Bu irtica ve bölücülük suçlamazı çoğu kere banim ayağıma da dolamıştır. Hani ben Kürt haklarını dile getirmekten çekinmeyen bir Kürt,  bir de medrese tahsilini de görmüş mütedeyyin bir vatandaşım ya, her seferinde beni suçlayan, jurnalleyen kimseler  mahcup duruma düşmüştür.

Bir gün yolculuk esnasında dua okuyordum. Meğerse yanımdaki genç de dindar insanlardan nefret ediyor. Kulaktan duyma bilgilerle bir insan tipi hayalinde oluşturmuş. Daha sonra ara sıra sohbet ettik, görüş teatisinde bulunduk adam vicdanen daralacak ki, benden özür dileyerek  -Abı kusura bakmayın ilk etapta bayağı tedirgin oldum yanlış adamla yan yana geldim diye, ancak seninle tanıştıktan sonra ezberim bozuldu, bunu sizinle paylaşmasaydım kendimi af etmeyecektim” dedi. Bu vatan evladı teşvikim üzerine şu anda yurt dışında mastır yapıyor ve yılda en az iki üç sefer telefonlaşıyoruz.

Eskiden Devletin yanlış uygulamalarını eleştirince bir yandan Kürtçü,  diğer yandan mürteci damgasını yiyordum. Bana çok garip geliyordu. Ben memleketin birlik beraberliğinden yanayım, bir başkası beni bölücülükle suçluyordu, Ben Anadolu insanını iman ve edep atmosferinde yaşaması gerektiğini istiyor, dillendiriyordum mürteci oluyordum. Yani anlayacağın durum tam bir komedi.

Üstelik Bölücülük ve İrtica kavramı üzerinde siyaset yapmak, ülkeye bir şey kazandırmadığı gibi ayrıca vatandaşlarımız arasında nefretin uyanmasına katkı veriyor. Ben inanıyorum ki bu süreçte artık bazı konularda ezberimiz bozulacak İktidarımız iktidar, muhalefetimiz muhalefet gibi hareket edecek, Ülkemiz gün begün gelişim kat ederken, vatandaşlarımız da adalet, emniyet ve paylaşım kavramlarıyla tanışma fırsatını bulacaklar.

Bakın bakayım BDP’li Pervin Buldağ’ın 31 Ekimdeki konuşmasına nasıl da birleştirici, olgun bir eda ile TBMM’ine iltifatta bulunuyor, örtülü vekillerimizi nasıl da saygıyla karşılıyor.

MHP grubu adına konuşan vekil ağzından bal damlıyor. Hem Devlet Bahçeli hem de Oktay Vural başörtülü vekillerle ilgili açıklamaları bir vatandaş olarak içimi ısındırdı.

CHP’li Muharrem İncenin konuşması içten ve samimi buldum, ezber bozmak kolay değil ama duyguları ezberine hâkim geldi ve manevi değerlere sahip çıkmayı işaret eden bir konuşma yaptı.

Ak Parti adına konuşanlar da meclise karşı eleştirilere bir olgunlukla cevap verdi ve Türkiye Büyük Millet Meclisi tarihi bir gün yaşadı bir birliktelik kompozisyonu sergiledi.

Meclisimiz bu ılımlı yaklaşımla çalışırsa çözemeyeceği sorun yoktur. Yeter ki  yasama erkimiz olan Meclisimiz Dilimizle, Dinimizle Kültürümüzle barışık bir hal alsın, gerisi teferruat.

Ben bu gün en mutlu, en bahtiyar günlerimden birisini yaşadım. inanın karşılaştığım her vatandaştan bu enerjiyi aldım. İşte Büyük Millet Meclisi bu dedim.

Artık eski tas eski hamam hayat yürümüyor. Cesaretli olmak lazım, Dünyayı sevk ve idare edecek kadar beşeri sermayemiz var, hatta bir kısmını strese soktuğumuz için, sahiplenmediğimiz için dünyaya kaptırmışız.

Artık eğitim, sağlık ve ekonomiye yönelmemiz lazım. Bu cennet vatanda; karnımız tok, huzur ve barış içinde yaşamıyorsak bir aksaklık var demektir.

Selam ve sevgilerimle TBMM’ini, Parti farkı gözetmeksizin kutluyorum.