Dün neydi? 6 Eylül.

Bugün ne? 7 Eylül. 

Peki, ‘6-7 Eylül’ size neyi anımsatıyor? 55 yıl öncesini, 6-7 Eylül 1955’i soruyorum...

Her şey ‘Atatürk’ün Selanik’teki evine bomba atıldı’ haberleriyle başladı.

Haber asılsızdı ama faturası ağır oldu.

Haber önce, saat 13.00’de radyodan duyuruldu, ardından İstanbul Expres Gazetesi ikinci baskı yaparak konuyu manşetine taşıdı. 

Tirajı 20 bin olan gazete o gün 290 bin basıldı ve Kıbrıs Türktür Derneği üyelerince bütün İstanbul’da dağıtılmaya başlandı.

***

Amaç halkı galeyana getirmekti, istenen oldu.

Grubun telkin ve teşvikiyle yerel kalabalıklar ve şehre dışarıdan getirilmiş olan kitleler, cumhuriyet tarihinde görülmemiş bir yağma ve yıkım gerçekleştirdi, İstanbul savaş alanına döndü.

6 Eylül akşamı başlayan ve yaklaşık 9 saat süren olaylar boyunca ve sonrasında Türk basınına göre 11 kişi, bazı Yunan kaynaklarına göre 15 kişi öldürüldü, 32 Rum da ağır yaralandı.

Rumlara ait 4 bin 500’e yakın işyeri, 110 otel, 27 eczane, okul, fabrika ve oteller büyük zarar görürken İstanbul’da bulunan 73 Rum Ortadoks kilisesinin tamamı ateşe verildi.

Saldırıların sonrasında İstanbul’da sıkıyönetim ilan edildi.

Olaylar, başlangıçta ‘komünistlerin tahriki’ olarak yorumlanmıştı, ancak 1960 darbesi sonrası fatura Demokrat Parti’ye kesildi, parti yönetimi cezalandırıldı. Rumların büyük göç dalgalarıyla ülkeden ayrılmasına neden olan olaylar, Türkiye’nin yakın tarihine bir utanç tablosu olarak kazındı.

***

Yukarıdaki haberi dün haber sitelerinden birinden aldım. Baktım, ‘fail’ haberde utangaç bir biçimde gizlenmiş... Çünkü ‘fail’ belirsizleştirilmiş... Hâlbuki fail gün gibi ortada... Adı, sanı, her şeyi belli.

Orgeneral rütbesinden emekli olmuş, tuğgenerallik rütbesinde Özel Harp Dairesi (ÖHD) Başkanlığı yapmış, Genelkurmay İstihbarat Başkanlığı’nda ve Milli Güvenlik Kurulu’nda üst düzey görevlerde bulunmuş Sabri Yirmibeşoğlu, Fatih Güllapoğlu’na ne diyor?

‘Bak ben sana bir örnek daha vereyim. 

1974’teki Kıbrıs Harekâtı. Eğer ÖHD olmasaydı, o harekât, yani iki harekât da o kadar başarılı olabilir miydi? (...) Adaya, bankacı, gazeteci, memur görüntüsü altında Özel Harp Dairesi elemanları gönderildi ve bu arkadaşlarımız, adadaki sivil direnişi örgütlediler, halkı bilinçlendirdiler. 

Silahları 10 tonluk küçük teknelerle adaya soktular.

Sonra 6-7 Eylül olaylarını ele al...

- Pardon Paşam anlamadım, 6-7 Eylül olayları mı?

- Tabii. 6-7 Eylül de, bir Özel Harp işiydi. 

Ve muhteşem bir örgütlenmeydi. 

Amaca da ulaştı. Sorarım size, bu muhteşem bir örgütlenme değil miydi?’

***

Özel Harp Dairesi ne yapıyor?

Vahşi bir yağmacılık... Kanlı bir talancılık...

Ne için?

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı gayrimüslimleri ülkeden kaçırmak için...

Ne için?

Türkiye’yi dünyaya rezil etmek için...

***

Kime karşı ‘Özel Harp’?

Galiba Türkiye halkına karşı.

Nereden mi belli?

Ergenekon İddianamesi’ne bakın...

TBMM Susurluk Komisyon Raporu’na bakın... TBMM Faili Meçhul Cinayetler Komisyon Raporu’na bakın.

Bunları okuduğumuz vakit, Türkiye’deki Çorum, Kahramanmaraş, 6-7 Eylül Olayları, Gazi Olayları, 16 Mart Katliamı, Sivas Katliamı gibi bütün bu tür vahşin ve kanlı katliamlarda ayak izlerinin devlet örgütü içinde kaybolduğunu görürüz. Çünkü Türk devletinin içindeki odakların izni olmadan bu tür olaylar Türkiye’de gerçekleşmez.”

***

‘Ne işi? ‘Özel Harp’ işi’ başlıklı bu yazıyı geçen yıl ‘kendi vatandaşına karşı kanlı bir yağmacılığı tertip eden bir devlet zihniyetinin 55. yıldönümünde’ yazmıştım... 56’ncı yılda da yeniden hatırlatmak istedim...