Asıl mesleğim akademisyenlik olmasına rağmen güncel yazı geçmişim epeyce eskiye uzanıyor. Mahallî yayın organlarında başlayan güncel yazı hayatıma ulusal gazetelerde devam ettim. Yıllarca çeşitli gazetelerin yorum-düşünce sayfalarında belli bir periyoda bağlı olmaksızın yazılarım yayınlandı.  2000’lerin sonuna doğru düzenli yazmaya başladım.

Zaman gazetesinde Eylül 2008 - Temmuz 2013 arasında köşe yazarı olarak değil ama yorum sayfası yazarı olarak haftada bir yer aldım. Bu yazılarda ülkede olan bitenleri takip etmeye çalışmakla beraber gündemin dışında kalan konuları da ele almaya çabaladım. Gezi olaylarındaki tutumundan rahatsız olduğum Zaman’dan 23 Temmuz 2013’te ayrıldım ve -davet üzerine- Yeni Şafak’ta yazmaya başladım. İki yıldan fazla kaldığım Yeni Şafak’tan, 31 Ekim 2015’te, kendi isteğimle, kendim için yeni bir başlangıç yapmak ve yayın hayatına tekrar başlamasına katkıda bulunmak için Yeni Yüzyıl’a geçtim. Ne yazık ki 5 Kasım 2015’te yola çıkan Yeni Yüzyıl haksız ve talihsiz bir şekilde 20 Mayıs 2016’da yayın hayatına ara vermek zorunda kaldı. Onun ardından hürfikirler.com ve serbestiyet.com’da yazmaya devam ettim. Şimdi tekrar internet üzerinden yayına başlamış olan Yeni Yüzyıl’dayım.

Yeni Şafak’taki ilk yazımda şunları söylemiştim:

“Köşe yazmak insana bir imkân sağladığı gibi sorumluluklar da yüklüyor. Bu yüzden bu ilk yazıda hangi değerlere ve ilkelere bağlı olarak kalem oynatacağımı açıklamak istiyorum. Ben temel insanî değerler olarak hürriyet, adâlet ve barışı benimsiyorum. Bu değerlerin insan onuruna yakışır, özgür, müreffeh ve şiddetin asgariye indirildiği bir bireysel ve toplumsal hayat için şart olduğunu ve pozitif içerik empoze eden değil ortak yaşama kurallarını koruyan yapıları sayesinde toplumsal çeşitliliği azamî ölçüde muhafaza etmemizi sağlayacağını düşünüyorum. Ekonomik model olarak piyasa ekonomisini, siyasî sistem olarak liberal demokrasiyi savunuyorum.”

“Fikirlerin gücüne inanırım ve doğru olduğunu düşündüğüm fikirleri kuvvetle savunurum, ama yanlış oldukları gösterildiğinde onları terk etmekten çekinmem. F. A. Hayek’in nasihatine uyarak, elimde parçalamak için bir baltayla veya her derde deva diye sunmak için bir merhemle gazete sayfalarında olmayacağım. Yazı hayatımda hiçbir zaman kişilerle ve kişiliklerle uğraşmadım, hep fikirleri ve sistemleri hedef aldım. Burada da böyle yapacağım. P. Salin’in altını dikkatle çizdiği, ‘insanlara karşı nazik fakat fikirlere karşı acımasız olma’ ilkesine uyacağım. Kişilik haklarına daima saygı göstereceğim.”

Hâlâ aynı yazı ilkelerine bağlıyım. Ama bu hususlara birkaç şey daha ilâve etmem uygun olur. Türkiye çok çalkantılı birkaç yıl geçirdi. Henüz tam olarak durulmuş da değil. Bu sancılı süreç pek çok kişide ve kesimde muazzam kafa karışıklıklarına ve şaşırtıcı savrulmalara sebep oldu. Yıllarca fikir ortaklığı yapmış insanların yolları ayrıldı. Dostluklar bozuldu. Gruplar parçalandı. Saflar keskinleşti. Bütün bu yaşananları dikkate alınca şu noktaların da altının çizilmesi gerektiği kanaatine ulaşmaktayım:

Yazıp çizen insanlar değerlendirmelerinde toptancı olmamalı. Kişileri ve kuruluşları toptan değil alan alan, vaka vaka, durum durum değerlendirmeli. Hiçbir özneyi peşinen haklı veya haksız ilân etmemeli; yani kişi ve kuruluşlara bakışta engizisyon mantığından uzak durmalı. Soğukkanlı olmalı. Bilgi eksikliğinin ve perspektif yanlışlığı veya yetersizliğinin hatalı yorumlara ve değerlendirmelere yol açabileceğini unutmamalı. Tevazuyu elden bırakmamalı. Öğretmeye ve ikna etmeye çalıştığı kadar öğrenmeye hazır ve ikna edilmeye açık da olmalı.

Yeni Yüzyıl’da Salı, Perşembe ve Cumartesi günleri okuyucularımla buluşacağım. Yazılarımda, yukarda da işaret ettiğim üzere,  günlük olaylar yanında insanlığın kadim meseleleriyle ve hayatın ilgimi çeken siyaset dışı yönleriyle de meşgul olmaya çalışacağım. Buza yazılmış gibi hemen erimeyecek, kalıcı olacak ve ilerde okunduğunda da bir anlam taşıdığı düşünülecek yazılar kaleme almaya gayret edeceğim.

Allah beni de Yeni Yüzyıl’ı da utandırmasın diyerek başlıyorum.