İstersiniz başlığı genişleterek tekrarlayalım:“Ben bilmem eniştem bilir”, “Bir kardeşimiz bana söyledi”, “Yakın korumamdan, vatandaştan, eş dosttan öğrendim.”

Bana sorarsanız (darbe girişimini aklımıza gelebilecek her türden sıfatla lanetledikten sonra) meselenin bu yönü ‘milli irade’nin birer üyesi olarak hepimizi en fazla düşündürmesi gereken faslıdır.

Biliyorsunuz, ‘milli irade’nin neşet ettiği asıl kavram ‘genel irade’dir.‘Genel’in, yani toplumu oluşturan hepimizin iradesi anlamında.

Ama ne yazık ki, bu biçimiyle bile sorunlu olduğu  işin hemen başından itibaren dile getirilen bu kavram –yani ‘irade’– ulus devlet trenine son binen ülkelerde –tabii ki bu gecikmenin de bir sonucu olarak- giderek gürbüzleşerek ‘milli irade’ olarak anılır olmuştur.

Demek ki, yazının başında sıraladığım haber kaynaklarının (‘eniştem’den başlayarak) varlığı ‘genel irademiz’in nasıl bir kurnazlıkla millileştirildiğinin apaçık bir resmidir.

Ve tabii, vatandaşların iradelerinin oluşturduğu ‘genel irade’nin pratik ve teorik asıl işlevi her şeyden önce bu ülkede yaşayanların güvenliğini sağlamaktır. Ulus-devlet bunun için var, parlamento bunun için var, devletin güvenlikle ilgili kurumları bunun için var, ve tabii ki hükümetin ve cumhurbaşkanının içinde olduğu ‘yürütme’ bunun için var.

Müsteşar ‘enişte’den çok önce durumun farkındadır

Yok eğer bu temel görev-işlev yerine getirilmemiş ise, “FETÖ”adıyla markalaştırılan bir zihniyet ve hareket çok kolaylıkla devletin bu asıl işlevini ortadan kaldırıp şehirlerini savaş uçaklarının ve tanklarının saldırısına açtıysa bu işin bir sorumlusu olması da ‘milli irade’nin gereğidir.

Demek ki bu işin altından ‘enişte, kardeş, eş-dostlar’ açıklamalarıyla altından kalkabilmek imkansızdır.

Bizim (yani ‘milli irade’yi) güvenliğimizi o ya da bu nedenden dolayı sağlayamayan, bütün bu olup bitenden –“kurnaz hırsız ev sahibini bastırır” misali- kendisine daha da çok güvenmemiz gerektiği gibi bir demokraside akla hayale gelmeyen bir sonuç çıkartmaya çalışan otoriter ötesi bir söyleme sarılmak aklın alacağı bir iş değildir.

Son haberler arasında MİT Müsteşarı’nın yerini koruyacağına dair bir açıklama da vardı. Bana sorarsanız buna da akıl erdirebilmek imkansız.

Çünkü gelişmeleri biliyorsunuz; müsteşar ‘enişte’den filan çok önce durumun farkındadır. Dolayısıyla bu konuda ortaya dökülen bilgiler güvenlik konusunda nasıl bir zafiyetin içine düşüldüğünün  delilidir.

“İncirlik” gibi NATO’nun gözünün içinde olduğu bir havaalanından tanker uçaklarının havalanmasını bile haber alamayan bir istihbarat ne işe yarar?

Hükümet bu beceriksizliğin altından kalkamaz

Bütün enerjisini elektronik ortamda onun bunun yazıp çizdiğini rapor etmekle, olur olmaz nedenlerle ‘milli irade’ye dava açmakla iştigal eden bir istihbarat ağı da mı bu darbe girişiminde masumdur?

Şimdilık üç ayla sınırlı tutulan OHAL bu başarısızlığın-beceriksizliğin acısını çıkartmak için olları sıvadı bile. Siz hiç dünyada toplam hakim ve savcısının beşte birini meslekten uzaklaştırıp göz altına alan ‘akıllı’ bir devlet gördünüz mü? Siz hiç dünyada anayasa mahkemesi üyelerini aynı muameleye tabi tutan bir hükümet gördünüz mü?

Bugünlük bu kadar yeter.

Yazının ana temasını hatırlatacak olursam: Hükümet bu beceriksizliğin altından kalkamaz; Meclis, hükümetin bu halini unutamaz.

Eğer -hadi sizin dediğiniz gibi olsun- ‘milli irade’ adı verilen o şey aklını başına toplayıp “Bu işte bir yanlışlık olsa gerek, Biz şikayet edecekken  onlar bizden baskın çıktı” demez ise işimiz gerçekten zor.