Seçim sonrasında CHP örgütü, koalisyon ve erken seçim ihtimalleriyle meşgul olduğu için seçim sonuçları yeterince tartışılmadı. Beklenen oy artışı yakalanamadı. Yapıcı eleştiri ve tartışmaların ötelenmemesi gerekiyor.

CHP, AK Parti ve MHP’de art arda gelen seçimlerden dolayı bir yorgunluk olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz. Bu üç parti de yeni bir seçimde yeni söz söylemekte ciddi olarak zorlanacaklar.

AK Parti istikrar kartına oynama avantajına sahip görünebilir. Ne var ki, kısa süre önce tek parti iktidarına sahiplerdi ve ülkede kutuplaşmayı zirve yaptırarak istikrarsızlığın en önemli adresi oldular. Ciddi bir inandırıcılık sorunları var.

Erken seçim olursa en diri duracak parti, HDP olacaktır. HDP, seçim boyunca kendisine yapılan saldırılardan sonra, yaklaşık bir aydır haksız biçimde günah keçisi yapılmış durumda. MHP’nin HDP’ye yönelik tavrı, en basit ifadesiyle demokratik duruştan son derece uzak.

HDP, tüm bu saldırılara karşısında olgun ve yapıcı tavrını sürdürürse, buradan da güçlenerek çıkar. HDP, AK Parti’nin etik sınırları zorlayan haksız saldırılarından büyüyerek çıktı. Galiba bu dersi almayanlar hâlâ mevcut.

CHP’nin seçim sonrasında her partinin koalisyon kurabileceği tek parti görüntüsü verebilmesi gayet olumludur. CHP’de son yıllarda hafife alınmaması gereken bir rasyonelleşme yaşanmakta. Hayat tarzı üzerinden kutuplaşmaya prim vermeyen parti, Kürt meselesinde de çözüm sürecinden yana tavır sergiliyor.

Yine sosyal meseleleri öne çıkaran bir kampanya yürütülmesi de son derece olumlu olmuştur. CHP, sağ kesime sıkışan potansiyel sosyal demokrat oyların peşini asla bırakmamalıdır.

CHP’de sağlıklı iç tartışmaların yapılması gerektiği hâlde buna dair işaretler görmememizin bir nedeni de ulusalcı parti ve çevrelerin son seçimde yaşadıkları büyük yenilgidir. Bu yenilgi, parti içindeki ulusalcıların bayrak açmasını da zorlaştırıyor. İçten içe şunu biliyorlar: Kazayla partiyi ele geçirsek dahi büyütemeyiz. Çakılırız.

CHP’de Kılıçdaroğlu’nun doğrultusu konusunda önemli bir uzlaşma olduğunu söyleyebiliriz. Bu doğrultuyu yenilgiye uğratabilecek bir ekip, enerji veya yeni bir söz, partide yok. Ama bu durumun partiyi atalete sürüklemesine de izin verilmemeli.

Seçimler öncesinde CHP kampanyasını değerlendirirken, gençlik ayağının eksik kaldığını vurgulamıştım. Sadece söylemler düzeyinde değil, gençliğin kampanyada özne hâline getirilmesi açısından da ciddi eksiklik vardı. Sonuçta yapılan farklı değerlendirmeler, aynı gerçekliğe işaret ediyorlar: CHP, gençlerden değil, yaşlılardan oy alan bir parti.

KONDA’nın bulgularına göre, 18-28 yaş aralığındaki her 100 seçmenden sadece 24’ü CHP’ye oy vermiş. Bu oran, partinin ülke ortalamasıyla aynı. Sözkonusu oranlar, MHP için 33, HDP için 32 görünüyor. CHP oylarının yüzde 45’i, 43 yaş üstü kesimden geliyor.

CHP, gençlerin partide etkinleşmesi için çok detaylı projeler hazırlamalı. İstanbul İl Örgütü’nün bu konuda lokomotif rolü üstlenmesi gerekiyor. Mevcut il ve ilçe örgütü şemasıyla bahsedilen sıçrama gerçekleştirilemez. İl Başkanı Karayalçın’ın öteden beri bu yönde eleştiri ve önerileri olduğunu, örgüt yapılanmasını etkinleştirmek istediğini biliyoruz.

Yukarıdaki veriler, parti örgütünde kimlerin aktif olduğu gerçeğiyle de yakından alakalı. CHP’de elli yaş üstü erkek üyeler çok daha etkililer ama parti başarısına en büyük katkıyı kadınlar sunuyor.

CHP’yi sürükleyen en önemli dinamik kadınlar. CHP’li kadınlar, partinin en önemli avantajıdır. Kariyerizmden ziyade sorumluluk ve inançla hareket ediyorlar. Son yıllarda edindikleri sokak deneyimi de asla hafife alınmamalıdır. Bu emeğin karşılığında, parti içinde hak ettikleri konuma gelebiliyorlar mı? Buna şimdilik evet demek mümkün değildir.

Görüldüğü gibi CHP’de yapılacak çok iş var. Parti içi eleştiri ve muhalefet arayışlarının hizipçiliği, şahısçı siyaseti aşarak, bu meselelerde öneriler geliştirmesini diliyoruz.

[email protected]