7 Haziran seçimleri yaklaştıkça HDP’ninbarajı aşacağı inancıkamuoyunda güçleniyor; bu AKP ve yandaşlarında paniğe neden oluyor. Çünkü AKP iktidarı korumanınHDP’nin barajaltında kalmasına bağlı olduğunu görüyor; bunu artık herkes görüyor ve kabul ediyor.

İşte bu yüzden AKP ve yandaşları HDP’yişiddet sarmalı içine çekmek, HDP ile MHP’yi bir birlerine düşürmek için ellerinden geleni yaptılar, yapıyorlar. HDP mitinglerine provokatörler gönderiliyor, HDP miting yaparken bir takım güruhlar önceden hazırlanmış afişlerle ortaya çıkıyor, MHP söylemleri ile gösteri yapıyorlar. HDP binalarına saldırılıyor. Bir yandan HDP’ye karşı her türlü şiddet, bel altı müdahale kullanılıyor, diğer yandan ise HDP terör ile iç içe bir örgüt gibi gösterilmeye çalışılıyor. Kirli, tehlikeli bir siyaset bu; adil olan, vicdanı olan bunun içinde yer almaz.

Öte yandanher türlü kışkırtmaya, saldırıya karşın HDP siyasetihaklı bir zeminde samimi bir politikayla yürütüyor, bu da oyunu bozuyor.HDP Milliyetçilik yapmıyor, insanların inançlarını kullanmıyor. Türkiye’nin bütün inançların, bütün etnik unsurların barış içinde, kardeşçe bir arada yaşayacakları bir ülke olmasını istiyor. Diyanet İşleri Başkanlığını’ kaldırmak istemesi de bundan. Ama Cumhurbaşkanı, AKP  veyandaşları bunu HDP’yi din karşıtı göstermek için özellikle kullanıyorlar, mütedeyyin insanları HDP’ye karşı kışkırtıyorlar. Çirkin değil mi bu?

CHP darbeci, HDP terör örgütü, MHP milliyetçi değil, paralel ile işbirliği içinde; AKP karşıtı kim varsa paralel yapı ile iş birliği içinde. Ne yazık ki Türkiye böyle bir paranoya ile yönetiliyor.

İnsanlar eften püften ithamlarla terör örgütü üyesi, terörist ilan ediliyor. Seçimlerde oyları çalanları yargılayacak mahkeme bulunamıyor. Hazineye ait taşınmazlar Cumhurbaşkanının oğluna ait vakfın kullanımına bırakılıyor. Tarafsız olması beklenen Cumhurbaşkanı meydanlara elinde Kur’an ile çıkıyor, muhalefete ağzına geleni söylüyor. Seçim sonrasında AKP’li olmayan bürokratlar için görevden alma planları basına yansıyor. Kamuoyunda seçimlere hile karıştırılacağı kaygısı yükseliyor. Bunlar ise paranoya değil yaşadığımız gerçekler.

Başbakana göre THKPC, HDP, CHP, MHP ve Paralel Yapı AKP karşıtlığında birleştiler.Bir de AKP karşıtı kesim içinde HDP’ye yönelik “AKP ile koalisyon kurmayacağını açıkla” talebi var.Türkiye’de siyasetin, düşünsel derinlikten ne kadar uzak, ne kadar sığ olduğunu; çatışmacı, kamplaştırıcı zihniyetin siyasete ne kadar hâkim olduğunu bu iki tutum yeterince ortaya koymuyor mu?

Seçimden AKP %38 le birinci parti olarak çıktı diyelim. İktidarı kuramadı ama burnu da sürtüldü. AKP içindeki gerçekçi çevreler Cumhurbaşkanının muhalefetine rağmen HDP’ye Dolmabahçe mutabakatında ortaya konan çözüm süreci kriterleri etrafında, yeni bir anayasayı içine alan bir koalisyon önerisi ile geldiler. HDP’nin buna kayıtsız kalması mı lazım? AKP’nin MHP ile koalisyon kurması daha mı iyi? Bu koşullarda bile AKP ile koalisyon içinde yer almayacağını HDP seçim öncesinde açıklasın öyle mi?Bunu talep etmek için yaprovokatör olmak lazım, ya da siyasetten anlamayan et kafalının biri.

Koalisyon tek başına iktidar olunamayacak bir noktada ortaya çıkar. Gelişmelerin dışında kalmamak, daha az zarar görmek ya da daha avantajlı koşullar elde etmek için;geleceği kontrol altında tutabilmek için koalisyon içinde yer alırsın. Seçmenlerine karşı sorumluluğunun, onların sana duyduğu güvenin gereğini yerine getirmenin; siyaseten iddianı sürdürmenin yoludur, yani siyasettirbu. Aksine koalisyonları kurabilme, sürdürebilme yeteneği siyasetin, siyasi kültürün olgunlaştığının o ülkede göstergesidir. Kokmak değil bu yeteneğe sahip olmakla övünmek gerekir.

Ne yazık siyasi kültürümüz bu derinliğe sahip değil; o yüzden sağcısı ile solcusu ile koalisyonu zayıflık olarak görenlerimiz çok. Bunun bir korku, bir paranoya haline getirilip kamuoyuna pompalandığı yerde demokrasi nasıl gelişsin? AKP ve yandaşlarının son günlerde basında, medyada yaptıkları işledikleri konu bu! AKP, siyasi kültürün sığlığında yaşama şansı arıyor.

AKP, seçmenin önemli bir kısmınınyolsuzluklardan, Ak Saraya milyarlar gömülmesinden, İslam’ın nefis tamahkârlığını, dünya malına tutkuyu hoş karşılamayan tutumuna karşın devleti yönetenlerin lüks içinde yaşama alışkanlıklarından, bu arada artan işsizlik, yoksulluk ve hayat pahalılığından, Cumhurbaşkanının kapıldığı Başkanlık histerisinden ve adaletin ayaklar altına alındığını gösteren onca gelişmeden rahatsız olduklarını görüyorlar. Seçmenin bu rahatsızlığını ilk etapta oyunu değiştirmek yerine sandığa gitmeyerek gösterebileceğini düşünüyorlar, haksız da değiller.

AKP,hükümeti kuramadığı yerde Türkiye’nin erken seçimler sarmalına sürükleneceğini, bunun faturasını da sonunda seçmenin ödeyeceğini ima ediyor. Yani AKP hükümet kuramayacak olma ihtimalini, korkulacak bir beklenti haline getirip oy oranını korumaya çalışıyor.Seçimlerde hezimeti önlemek için bulabildiği tek çarenin bu olması bile AKP hareketininçöküş süreci içinde olduğunu yeterince gösteriyor. Burada sorun bu çöküşün yerini alacak alternatifin ortaya çıkmış olmaması.

CHP ve HDP Dolmabahçe mutabakatı gibi bir mutabakatla; yani anayasal vatandaşlık ve âdemi merkeziyet eksenli yeni bir anayasa ve örgütlenmeye dayalı ortak bir programla önümüzdeki seçimlere giriyor olsalardı bugün iktidarın tek alternatifiydiler.AKP de bugün bu alternatifsizlik seçeneğine sığınamayacaktı.

Ayrıca CHP ve HDP’ninde (BDP bileşeni olarak) orijininde Türk ve Kürt milliyetçiliği var. Bu milliyetçi orijinden HDP kendini kurtardı, CHP tam kurtaramadı,HDP’nin desteğine bu bakımdan ihtiyacı var. İçine sürüklendiği milliyetçi ve inanç temelli çatışma girdabından ülkeyi kurtarmak gibibir sorumluluk üstlenmeleri, bu iki partinin topluma olan borçlarını ödemeleri anlamına geliyor. O yüzden bunu önce bu partilerden beklemek hakkımız.

HDP, CHP ile işbirliğini bu seçimde zorlamalıydı. Bu yolda daha ısrarlı, kararlı ve yapıcı davranabilirdi,bunu yapmadı, yapamadı.Ama bunun için geç kalınmış da değildir. Ordu vesayetinden kurtulmuş bir ülkede yeni bir siyasi kültür inşa etmek kolay iş değil.O yüzden bu seçimlerden tek başına bir iktidar çıkmayacak olması belki o kadar da kötü değildir. Türkiye’de siyasetinAKP-MHP ile HDP-CHP eksenine oturması lazım, siyasette normalleşmenin göstergesi bence bu olacak.Bu seçim olası ittifakları bir biri ile buluşturacak siyasi bir ortam için koşulları elverişli hale getirme bakımından önemli bir işlev yüklenebilir. Koalisyondan ve uzlaşmadan korkmamak lazım.