Duymayan kalmış mıdır?

Sanmıyorum,

Ülkü Arin'den söz ediyorum. Bizim oralardan, İzmir'den, güzeller güzeli 3,5 yaşındaki Ülkü Arin'den.

Geçtiğimiz yılın sonbaharında kan kanserinin (Lösemi) en saldırgan türüne yakalandığı belli olan Ülkü Arin'den...

Dün sabah "İzmir, Ülkü Arin için kenetlendi" diyen bir haber başlığı okudum ve sırtımdan aşağı soğuk terler boşandı. Günlerdir ha bugün, ha yarın yazacağım dediğim ve hâlâ yazmadığım bir Tırmık'ta geç kaldım ve fotoğrafıyla bile içimizde çiçekler açtıran o küçücük "güzellik" yenildi sandım. Haberi okuyunca bir mutluluk soluğu aldım.

Ülkü Arin'e gecikmeden, hiç gecikmeden kök hücre nakli yapılması gerekiyor ve İzmir, benim İzmir'im Ülkü Arin'e kök hücre nakli için kenetlenmiş.

Dahası var. TV ekranlarının sevilen dizisi "Çukur"un senaristi, yönetmeni, oyuncusu, set işçisi el ele vermiş ekrandan Öykü Arin'e el uzatmışlar. Dizinin bir sahnesine bir duvar yazısı yerleştirmişler: "Öykü Arin'e umut ol! Kök hücre bağışı hayat kurtarır"

Dahası var. İzmirli küçücük iki çocuk, Heja Zeynep Bayman ve Tuana Çiftçi de ilik nakli olmayı bekleyen Öykü ve onun gibi ilik bekleyen tüm lösemili çocuklar için resimler yapıp kök hücre için çağrı yaptılar.

Dahası var. Tarım Bakanı ve İzmirli Bekir Pakdemirli de TV ekranlarından Öykü için destek çağrısı yaptı...

Şimdiiiiii!..

Şimdi "Eh, bu kadar çaba sonuç vermiş ve kök hücre nakli için yeterli ve uygun kan bulunmuştur" diye düşündüyseniz, yanıldınız.

Uygun kan ve o kanda Öykü'nün organizmasına uygun kök hücreler bulunması gerekiyor ve henüz bulunamadı.

Oysa Öykü'nün günleri sayılı. Her geçen gün o sayı azalıyor.

*   

Öykü Arin için sizlerin de desteğinize ihtiyaç olduğunu yazar ve bu Tırmık'ı burada bitirebilirdim.

Öyle olmayacak. Diyeceğim var. Öfkeden burnumdan soluyorum ve diyeceklerim var.

Tanışıklığım epey eskilere dayanan, aynı siyasal örgüt içinde birbirimize değmesek de sıkça karşılaştığım, tanıdığım eski bir "yoldaş"la karşılaştık. Ayaküstü sohbet ederken küçük torununun hastalandığından, gripten yorgan döşek yattığından üzülerek söz etti. Ben de günlerdir (haftalardır) kafamda dönüp duran küçücük, güzelcik Öykü Arin'i çağrıştım ve sözünü ettim.

- Yüzü değişmedi. Ama sesi değişti. Sinik, yılışık bir sırıtma eşliğinde konuştu:

- Lan oğlum senin için o liberal oldu diyorlardı, olmaz öyle şey diyordum ama haklıymışlar be...

- Ne demek şimdi bu?

- Tabii... Öykü, Ayşe, Fatma, Hasan, Mehmet... Tek tek bunları kurtarmak için değil, devletin halkın sağlığını koruması için siyasal mücadele vermek lazım. Yani sıtma ile mücadele edeceksen bataklığı kurut. Sen sivrisinek avlamaktan söz ediyorsun.

Kalakaldım. Sövsem mi, dövsem mi, tükürsem mi bilemedim. Sonra yürüdüm gittim. Sıkı devrimci (devrimci?) eski yoldaş sanırım arkamdan bakakaldı.

*  *  *

Eski fıkradır, çoğunuz biliyordur. Burada bir kez daha anlatmanın tam yeridir.

Dalgaların kıyıya sürüklediği ve dönüşte çekip götürmediği yüzlerce deniz yıldızı kızgın güneş altında, kumların üstünde kalakalmışlar.

Küçücük bir oğlan çocuğu kıyıda deniz yıldızlarını eline alıp denize yani yaşama fırlatıyormuş.

Yaşlı, yaşam sevinci tükenmiş bir adam başını sallamış:

- Nafile çaba bu, demiş. Yüzlerce deniz yıldızı var. Bu onların kaderi. Kader değişmez.

Cin bakışlı oğlan elindeki deniz yıldızını olanca gücüyle fırlatıp denize ulaştırmış. Sonra "moruk"a dönmüş:

- Bak bunun için değişti...

Sonra eğilmiş bir başka deniz yıldızını eline almış...

*  *  *

Ey okur!..

Küçücük Öykü Arin kök hücre bekliyor. Öykü Arin için bulunursa küçücük Ayşe, Fatma, Hasan, Mehmet kök hücre için kan bağışınızı bekliyor.

"Kocaman bir kampanya bu, ben olmasam da olur" demezseniz bir deniz yıldızı için daha kader değişir...

Uzun ve ayrıntılı bilgi veremem. Biyoloji ve tıp bilgisinden en yoksunumuzun bile anlayacağı kadar ayrıntılı bir bilgi kaynağı var. "Öykü Arin'e umut ol" adlı bir web sitesi.

Öykü ve Öykü gibi deniz yıldızlarını yaşama kavuşturmakta katkınız olsun.

Tıklayın, ulaşın ve okuyun: Öykü Arin'e umut ol