Bir zamanlar hastaneler, elinin işaret parmağını dudağının üzerine koyup, “sessiz olun” işareti yapan hemşirenin resmiyle karşılarlardı insanları. Hemşirenin resmini görür görmez, nereye geldiğinizi anlar, kendinize çeki düzen verirdiniz...

Bizim devlet geleneği, sus işareti yapan bu hemşire fotoğrafının bir başka versiyonunu azınlıkların yaşadıkları sokaklara, caddelere de koymayı ihmal etmemiştir.

                                                                              * * *

Bu “sus işaretlerinin” bir kısmı “pasif agresif” bir tondadır. Yani açık açık bir tehdit içermeseler bile, azınlıklar kendilerine ne denmek istendiğini anlarlar. Ermeni, Rum, Yahudi vatandaşlarımızın oturduğu sokaklar ne tesadüfse, “Bozkurt Sokak”, “Silahşor Sokak”, “Kuvay-ı Milliye Caddesi” gibi isimlerle donatılmıştır.

                                                                              * * *

Bazı isimlerin mesajı çok daha nettir. Mesela, Kurtuluş Bomonti civarındaki okulun adı ‘Talat Paşa İlkokulu’dur. Ermeniler’e, her an bu topraklardan tekrar sürülüp atılabileceklerine ilişkin sessiz bir hatırlatıcı konmuştur sokağa...

Daha düne kadar Rum Patrikhanesi’nin önündeki caddenin adı Sadrazam Ali Paşa idi. PatrikGrigoryos’u Patrikhane’nin kapısında asıp idam eden sadrazamın ismi, tam da o kapının açıldığı caddeye verilmişti. Her gün o sokaktan geçen, her yazışmada o sokağın ismini kendi elleriyle yazan Rum vatandaşlarımıza verilen mesaj çok açık değil mi?

                                                                               * * *

Bir de Ergenekon Caddemiz var, Pangaltı’da... Her yıl 19 Ocak günü, anma törenine katılan göstericiler bu caddenin adını Hrant Dink Caddesi olarak değiştiriyorlar. Ama ertesi gün yine cadde Ergenekon oluyor. 2010 yılında İstanbul Büyükşehir Belediyesi Meclisi’nin CHP’li bir üyesinin teklifi üzerine bu caddeye Hrant Dink adı verilmesi önerisi görüşülmüş ve AKP’li üyelerin oylarıyla öneri reddedilmişti. AKP’nin Ergenekon yoluna sapacağı, yolsuzlukları örtmek için bütün Ergenekon davalarını yerle bir edip, sanıkları serbest bırakacağına dair ilahi bir işaretti sanki o oylama...

                                                                              * * *

Neyse, Tatavla Dayanışması isimli bir grup hayırlı bir iş yapmış; “Kardeşliğe giden yol, Hrant Dink Caddesi’nden geçiyor, Ergenekon değil Hrant Dink Caddesi” diye bir imza kampanyası başlatmışlar. Bir imza da siz verin, bir dahaki seneye Hrant’ı ananlar Hrant Dink Caddesi’nden geçsinler. Bir “sus” işaretinin yerine, bütün hayatı boyunca, kardeşlikten, hoşgörüden ve sevgiden bahseden bir Anadolu dervişinin ismi verilsin. Ergenekon Caddesi, Hrant Dink Caddesi olsun!