Bu parti 28 Şubat darbesinin en ateşli destekçisi değil miydi?

Daha bundan 5 yıl önce 27 Nisan 2007'de aynı partinin başkanı ve en üst düzey temsilcileri e-muhtıra üzerine neler söylemişlerdi?

Baykal, TBMM kürsüsünden "Erdoğan'ın cumhurbaşkanı olmasına Silahlı Kuvvetler kayıtsız kalmayacaktır" diye gürlüyordu o günlerde.

Mustafa Özyürek muhtıranın yayınlanmasından hemen sonra NTV'ye telefonla bağlanarak "Tabii bu bir muhtıradır. Hükümetin bunun gereğini yerine getirmesi gerekir" diye konuşabiliyordu. Onur Öymen muhtıradan bir gün sonraki açıklamasında "Genelkurmay'ın tespitleri bizim tespitlerimizden farklı değildir. Altına imzamızı atarız" diyordu gururla.

Önder Sav muhtıranın ardından Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 367 kararından sonra "Gözümüz aydın, Türkiye'nin gözü aydın" demeye utanmıyordu. Ve 28 Şubat'ın amigolarından Nur Serter muhtıradan bir gün sonra Çağlayan'daki Cumhuriyet Mitingi'nde yaptığı konuşmada aynı amigo kız tavrını sürdürerek"Türk ordusu çok yaşa. Türk ordusu, 27 Nisan'da bizim sesimizi duymuş, bizim sesimize sahip çıkmış, demokrasiye sahip çıkmıştır. 27 Nisan'da Türkiye Cumhuriyeti'nin gerçek iradesine sahip çıkmıştır" diye tezahürat yapıyordu 27 Nisan muhtırasına.

O gün söylenenleri hatırlayınca insan ülkedeki iklim değişikliğinin bu partiyi nerelere sürüklediğini görüp seviniyor doğrusu.

Bugün aynı parti, bir il başkanının sarf ettiği darbeci-vesayetçi bir cümleyi nasıl örtbas edeceğini, lafı nasıl çevireceğini şaşırmış, çırpınıyor.

Benim için olayın en önemli tarafı budur işte. Çünkü bu, Türkiye kamuoyunun son 10 yılda kazandığı darbe karşıtı bilincin ürünüdür, demokrasi çıtamızın yeni düzeyinin işaretidir. Bu bilinç CHP'yi de etkilemiş; açık darbecilikten "mahcup darbecilik" noktasına getirmiştir.

Siyasi kültür kolay değişmez

Bir siyasi partinin kültürünün değişmesi uzun ve zorlu bir süreçtir. Hele bu parti 89 yıllık bir partiyse... Hele jakobenlik, tepeden inmecilik, elitistlik ve icabında açık darbecilik, 100 yıla yakın bir süre o partinin kültürünün temel eksenini oluşturmuşsa...

Böyle yerleşmiş bir kültürün öyle şıp diye ortadan kalkmasını; artık "yenilendik" demekle öyle hemen yenilenemeyeceğini kabul etmek lazım. Ve Oğuz Kaan Salıcı'nın ağzından dökülüveren o sözlere, bu kökleşmiş siyasi kültürün bir heyecan anında kazara açığa çıkıvermesine şaşmamak lazım. Ama asıl mühim olan şey hem parti yönetiminin hem de bizzat o sözleri söyleyenin bu lapsustan rahatsız olmuş olması...

Evet, geçmişte göğsünü gere gere savundukları bu siyasi çizgiden artık utanıyorlar, mahcup oluyorlar ve el birliğiyle tevil etmeye çalışıyorlar.

Ehh, bu da bir şeydir.

Bu sözleri bir kenara yazalım

"Bu ülkeyi çift başlı bir yönetimle bugüne kadar getirmedik. Bundan sonra çift başlı bir yönetimle bu ülke bir yere varmaz. Eğer bu ülkede bir başkanlık sistemi arzu ediliyorsa ben bundan yanayım. Bir başkanlık sistemi gelir, o zaman bu adımları çok daha rahat atarız. O zaman böyle bir sıkıntı olmaz ama bunun dışında kimin ne yapacağı bellidir. Dolayısıyla bir Başbakan olarak benim görevim bellidir, Sayın Cumhurbaşkanımız'ın da görev alanı bellidir. Kimse de böyle bir gayretin içerisine girerek durumdan vazife çıkarmasın."

Bence Başbakan Erdoğan "Barikatların kaldırılması talimatını kim verdi" tartışması bağlamında söylediği bu sözleri bir kağıda yazıp hiç kaybolmayacak bir yere koymalı ve eğer yarın öbür gün (başkanlık sistemine geçilmeksizin) cumhurbaşkanı olursa sık sık çıkarıp okumalıdır. Zira ben Erdoğan'ın bildiğimiz karakter özellikleri nedeniyle bugün hatırlattığı bu ilkeye uyma konusunda Gül'den çok daha fazla zorlanacağını tahmin ediyorum
Kaynak:.http://gundem.bugun.com.tr/mahcup-darbecilik-donemi-yazisi-210516