İshak Akay ile “Kuzey Avrupa Gülen Enstitüsü”nün 25 Nisan 2015 günü, İsveç - Göteborg’da düzenlediği seminerde tanıştım.

İlginç hayat öyküsünü şöyle özetleyebilirim: 1970’lerin sonlarında Van’ın bir köyünde, bir Kürt aileye doğdu. Ortaöğrenimini Hizmet hareketinin yoksul ailelerden gelen yetenekli gençlere sağladığı bursla yaptı. Sonra, yine Hizmet’in sağladığı imkanlarla Rusya’ya, hem de kışın ısının eksi 40 dereceye kadar indiği, kendisi ve arkadaşlarının zaman zaman sadece patates ile beslenebildikleri Tuva’ya gitti. Orada Rus dili ve edebiyatı öğretmenliği okudu. Şimdilerde Litvanya’nın başkenti Vilnius’taki Pedagoji Üniversitesi’nde öğretim görevlisi olduğu gibi, o şehirdeki Hizmet okulunda öğretmenlik ve Baltık Türk Kültür Akademisi’nin (Balturka) başkanlığını yapıyor. Tabii ki anadili Kürtçe ve Türkçe yanında, anadili gibi Rusça ve Litvanya dili konuşuyor.

Akay, çeşitli ülkelerde tanışma fırsatı bulduğum, Türkiye’de Sünni, Alevi, Türk, Kürt, Arap kimliklerden gelip, çeşitli ülkelerde eğitim gören ve görevler üstlenen, böylelikle olağanüstü uluslararası deneyimlere sahip ve artık birer dünya yurttaşı kimliğini kazanmış olan çok sayıda Hizmet gönüllüsünden sadece biri. Onu kısaca anmamın sebebi, 160 ülkeye yayılan eğitim ve kültürel diyalog kurumlarıyla Hizmet’in artık Türkiye ile sınırlı olmaktan çıkıp, uluslararası paydaşları olan küresel bir sivil toplum hareketi olmaya yönelmesinin bir timsali oluşu. Öyle ki, Hizmet’in kuruluşuna önayak olduğu okullar Türkiye ile dünya arasında barış köprüleri kuruyor ama bunlardan “Türk okulları” olarak söz etmek giderek güçleşiyor. Çünkü bu okullarda Türkiyeliler yanında çok farklı milletlerden öğretmen ve yöneticiler görev alıyor, öğrenciler okuyor. Eğitim dili İngilizce. Türkçe ancak isteyenlere, seçmeli ders olarak okutuluyor. Öyle ki Gazeteciler ve Yazarlar Vakfı (GYV), AKP iktidarının Hizmet’e husumeti nedeniyle Türkiye yerine farklı ülkelerde yapılan Türkçe Olimpiyatları’nı bundan böyle “Uluslararası Dil ve Kültür Şenlikleri”nin bir parçası olarak düzenliyor. Bu bağlamda, 25 Mayıs 2015 günü Bükreş’te, dünyanın dört bir tarafından gelen katılımcılarla düzenlenen, jüri başkanlığını dünyaca ünlü panflüt virtüözü Gheorge Zamfir’in yaptığı 13. Türkçe Olimpiyatları’na konuk olan Romanya Enerji Bakanı, “Bu akşamki manzara, beni Eurovision’dan çok daha fazla etkiledi. Muhteşem bir program oldu...” diye konuşmuş.

Başında Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın olduğu AKP iktidarının Hizmet’e ve sivil topluma husumetinin nedenlerini anlamak mümkün ama herhalde bugüne kadar Türkiye’de hiçbir iktidar ülkenin uluslararası saygınlığına ve çıkarlarına bu denli zarar verme uğraşı içinde olmadı. Bunun belki en çarpıcı işaretini de yakınlarda Arnavutluk Cumhurbaşkanı Sayın Buyar Nişani verdi. Erdoğan’ın Arnavutluk dönüşü, “Devletimiz ve milletimiz açısından bir tehdit haline dönüşen paralel devlet yapılanmasının resmen bir terör örgütü olarak kabul ediyoruz. İnanıyorum ki onlar da (Arnavutluk yönetimi) bu konuda gereğini yapacaklardır... Cumhurbaşkanı ve Başbakan’la da konuştuk. Olumlu yaklaştılar...” şeklindeki sözlerine Nişani’nin yalanlaması şu oldu: “Erdoğan’a Gülen okullarının kanunlar çerçevesinde, laiklik şartına bağlı olarak işletildiğini; emniyeti tehdit etmediğini ve çok çağdaş bir altyapıya sahip olduğunu söyledim. Ülkemizdeki faaliyetlerinin de ne Arnavutluk, ne Türkiye’ye tehdit oluşturduğunu beyan ettim.”

Gerçek şu ki, ne Türkiye’nin ezici çoğunluğu, ne de dünya Erdoğan ve yandaşlarının sözlerine kulak asıyor. GYV’den aldığım bilgilere göre, bugüne kadar Erdoğan yönetiminin baskıları sonucu kapatılan dünyada tek bir okul var; o da Gambiya’da. Hizmet okullarını kapattırma uğraşı tam bir fiyaskoyla sonuçlandı.