Bir konuşmanın, bir şakanın, esprinin ya da yapılan bir gafın ardından ağız dolusu gülen insanlara baksanız, onların hangi ulustan olduğunu ya da hangi dilde konuştuğunu anlayabilir misiniz?

            Belki renginden, belki fiziki özelliklerinden bir tahminde bulunabilirsiniz ama konuşmadan, yani dilini bilmeden onun hangi ulustan olduğunu bilemezsiniz.

            Demem o ki, bizim ülkemizde en tehlikesiz, en sorunsuz ve hatta bizi mutlu da eden en kolay iş gülmek!

            Çünkü henüz gülmeye bir yasak getiren olmadı!

            O zaman hangi ırktan, hangi dinden olursak olalım, hangi dili konuşuyor olmamızın hiç önemi yok. Çünkü hepimiz aynı dilde güleceğiz.

            Bırakın gülmeyi, dudaklarımızı yaydırarak gülümsemek bile ortak bir özellik taşıyacağı için gülmek evrensel bir eylem.

            Toplumun tüm kesimlerini birleştirecek en önemli, etkili ve de belki tek eylem biçimidir, gülmek. Çünkü gülmenin dili yok……………..

            Geçirdiğimiz bunca sıkıntı, bunca acı ve gözyaşının ardından o kadar çok ihtiyacımız var ki gülmeye, mutlu olmaya.

            Sizi yargılayanlara, suçlayanlara karşı, kendinizi savunmak için bile dilinizi kullanmada zorlanırken, fikirleriniz yazarken kullanacağınız dili kılı kırk yararak seçerken, gülmede hiçbir sınırın olmaması ne büyük özgürlük!

            İster başınızı eğerek yaptığınız küçük bir tebessüm, ister yalın ve içten bir gülümseme, isterseniz sınırsız bir kahkaha, hepsi serbest, hepsi yasaksız.

            En katı rejimlerde, diktatörlüklerde, faşist iktidarların yönetiminde bile gülmenin cezası yok. Her şey yasaklansa da gülmeye yasak yok.

            O zaman niye toplum olarak gülme özürlüyüz bizler. Geçmiş tüm albümleri karıştırdım, örnek olsun diye bile bir tane gülen resmimi bulamadım.

            Konuşamadığımız, yazamadığımız, istediğimiz gibi yaşayamadığımız zamanlar çok oldu. Baskı, zulüm, işkencenin olağan yaşandığı günler, yıllar gördük.

            Bir tek işkenceciler rahatsız olur gülmekten, size daha çok acı veremediği duygusuna kapılır. Ya da sizin yenilmediğinizin, direndiğinizin bir göstergesi olduğu için siz güldükçe işkencenin dozunu daha da artırır.

            Son günlerde öyle hasret kaldık ki, gülen bir çift göze, kahkahaların yükseldiği keyifli sohbetlere, “sen de haklısın” diyebilen söze.

            Kaldı ki gülmek için ne paraya, pula, ne kariyere, ne özel bir statüye de ihtiyaç yok. Eşit yurttaşlık kavramının belki de tek uygulandığı alan duygularımıza bağlı istenç dışı davranışlarımız.

            Gözlerimizin rengi farklı olsa da gözyaşlarımız nasıl aynı renkte akıyorsa; kahkahalarımızın dili de tınısı da, etkisi de aynı ve eşit.

            Bizler bir gülerken, bir de ağlarken eşit yurttaşlar olduğumuzu hissediyoruz.

            Özel uçağı kaza yapıp ölen kişinin anasının acısı da, dağda öldürülen teröristin anasının acısı da, şehit anasının acısından farklı değil.

            Şampanyalar patlatırken atılan kahkahalar; dağdaki çobanın, köpeğinin bir hareketine attığı kahkaha kadar içten değildir çoğu zaman.

            Gelin elimizdeki en önemli özgürlüğümüzün doyasıya tadını çıkaralım.

            Her fırsatta anamızı ağlatmaya, bizi gereksiz kavga ve çekişmelerle üzmeye çalışanlara inat, gelin tebessüm etmeyi, gülümsemeyi, ağız dolusu gülmeyi, kahkaha atmayı keşfedelim.

            Yarın sevgililer günü.

            Tüm sevdiklerinizle, sizi sevenlerle, sevme ihtimali olanlarla ve hatta sevmeyenlerle bir kez olsun birlikte gülmeyi deneyin!