Bankalar Birliği’nin son açıklaması Türkiye’de her üç kişiden birinin ‘borçlu’ olduğunu gösteriyor.

Borçlanarak ev alalım, borçlanarak araba alalım, borçlanarak borç ödeyelim…

Bir yandan ‘borçlanarak’ daha ‘iyi’ yaşama gayreti, bir yandan da gelirinin üzerinde refah elde etme girişiminin ağır faturası…

O ağır fatura ne?

Ödenemeyen borç taksitleri, davalık, icralık durumlar ve 2015 yılı sonu itibariyle 51 milyar liraya ulaşan batık krediler…

***

Halk şimdi bu borçları ödeyebilmek için kıvranıyor.

Borçlular cennetinde suni refah ‘yaratanların’ derdi ise başka…

“İçeride ve dışarıda şiddet uygulayarak, bu borçlanarak yaşamak isteyen yığınları bir kez daha korkutup oylarını alır mıyım?”

7 Haziran ertesinde olduğu gibi yeniden ürküterek, bu kaostan sorumlu olan siyasi iktidara ‘istikrar’ adı altında yeniden koşup oy vermesini sağlayabilir miyim?

***

7 Haziran’dan sonra giderek artan katliamlar ve ‘canlı bombacıların’ kimliği herkes gibi benim de daha fazla dikkatimi çekiyor… Belli ki “Suriye’ye dört adam gönderip bir kaç füze fırlatarak” savaş çıkarma yöntemlerinin ciddi ciddi konuşulduğu dönemlerden geçiyoruz…

Görüyoruz ki bu açgözlü siyasi grup ‘hiçbir surette iktidarı bırakmam’ çıldırmasına girdi.

Seçim yaklaşırken, seçim sürecinde ya da yeniden erken seçim senaryoları dolaştığında şahit olduğumuz ‘canlı bomba’ eylemleri ve yaşanan katliamlar fazlasıyla şüphe çekiyor.

Çünkü ‘iktidar manyaklarının’ amacı huzur ve istikrar, doğru dürüst bir devlet filan değil… Gerçek katillerin yakalanmasıyla, ölümlerin önlenmesiyle ilgili değiller…

Katliamlardan ‘politik menfaat’ çıkarma peşindeler…

***

Onca örnek var…

Başkentin ortasında, Ankara garında 100 insanımızı yok eden bomba sonrasında “burada DAEŞ de var, PKK da var, El Muhaberat da var” laflarını, ‘kokteyl eylem’

suçlamalarını duymadık mı?

Peki, savcılık ne dedi?

‘IŞİD eylemi’ dedi…

Ama IŞİD de hiçbir zaman bu eylemleri üstlenmedi…

Yoksa seçime giderken siyasal çıkar amacıyla ‘uyandırılmış milli ve yerli IŞİD hücresi’ mi denmek istendi?

***

Biliyorsunuz daha öncekilerinde de şahit olduğumuz üzere her büyük felaket ertesinde, onca can gitse de ‘politik amaca’ göre fail açıklama yarışması başlıyor…

Son bombacıyla ilgili akıl karıştıran ve çarşafa dolanan, kimsenin de inanmadığı açıklamalar böyle gerçekleşti.

Bir rezalet oldu.

***

Dün de evine dönmeğe çalışan onca günahsız insanı yok eden katliamla ilgili çok ilginç bir habere rastladım…

Ankara katliamı faili olduğu söylenen Abdülbaki Sömer, 16 yaşındayken ortalardan kaybolmuş.

Ailenin başvurusu üzerine kayıp çocuk kaydı oluşturulmuş.

Fotoğrafıyla birlikte bilgileri Emniyet Genel Müdürlüğü’nün internet sitesindeki kayıp çocuk-şahıs bölümüne eklenmiş. Bilgiler halen de sistemde duruyormuş.

Sömer, 2014’te Türkiye’ye, ‘Salih Muhammed Neccar’ ismiyle giriş yapmış, iki senedir de Türkiye’deymiş…

***

Bu hikâye bana biraz tuhaf geldi.

Hakkındaki bütün bilgiler böylesine net bir şekilde devletin elinde bulunan biri bu kadar rahat ‘intihar bombacısı’ olup, bu kadar rahat eylem yapabilir mi?

Çalıntı bir arabayla iki bin 900 kilometre hiç fark edilmeden dolaşabilir mi?

***

Acaba diyorum yoksul aile çocuklarından ‘milli ve yerli’ bombacılar mı imal ediliyor?

Bunlar çeşitli örgütlere mi dağıtılıyor?

Sıkıştıkça bomba patlatıp, katliam yaptırtıp, bundan siyasal amaç bekleyen vicdansız gözü dönmüşlük, ‘bir bebekten katil yaratan’ karanlık çıldırmışlık mı iş başında?

***

Bu soruları soruyorum çünkü ortada çok fazla tuhaflık var.

Düşünün hem Ankara, Suruç, Sultanahmet katliamlarının üzeri kapatıldı, hem de IŞİD adres gösterildi ama IŞİD bunları üstlenmedi…

Son Ankara bombacısının bütün kişisel bilgilerinin Emniyet arşivinde durduğu anlaşıldı… Daha kurbanların kimlikleri saptanamadan, katilin kimliği açıklandı.

Bunlar nedir? Ne oluyor?