O kadar hesapsız konuşuyorlar ki, 7 Haziran seçimiyle her şey bitti sanıyorlar.

Oysa Erdoğan bitti demeden, hiçbir şey bitmez bu ülkede!

7 Haziran sadece ilk hamleydi; onun için her şey daha yeni başlıyor.

Muhalif partiler, sandıktan yengiyle çıktılar ama siyasal inisiyatifi henüz ondan almadılar.

Herhâlde kendisi getirip verecek sanıyor olmalılar.

Bakın, Erdoğan dolayısıyla da AKP hiç konuşuyor mu?

Harekât Emrinin ‘telsiz susması’ yasağını yürürlüğe koyuverdi hemen.

Kimseden çıt çıkmıyor ve çok da munisler.

Sakinliği nasıl da beceriyle oynuyor!

Önce tempoyu düşürdü. Oysa ‘içinde şilepler çarpışıyor’.

Sadece diğerlerini konuşturuyor.

Yarın erken seçim meydanlarında, ne denli uzlaşmaz olduklarını anlatabilmek için bol bol malzeme topluyor.

Zira başta MHP olmak üzere tüm muhalif partiler, daha ilk günden itibaren yan yana gelme yapıcılıklarından ırak, direnç yüklü sözcükler kullanmayı seçtiler.

Seçmenlere şu son üç haftanın izlenimini sorsanız, çoğundan ‘bunlarla hiçbir yere varılmaz’ yanıtını alırsınız.

Onun da yapmak istediği zaten bunu pekiştirmektir.

Çünkü Erdoğan için bu seçimin, yenilenmekten başka kabul edilebilir yanı yoktur!

Onlar koalisyonla kurulacak bir hükümet şekline odaklanmışken, Erdoğan bakımından zerre kadar değer taşımaz.

Bir kere, böyle bir hükümet onun ‘tarzı’ olamayacağı gibi, bundan da önemlisi; kendisi aleyhine kararlar alıp kanun yapabilecek kudrette bir Meclis aritmetiğine rıza göstereceğini sanmak, onu şu kadar olsun tanımamak demektir.

O yüzden, hükümet kurma çalışmalarıyla oyalayarak, ellerindeki yasama gücünün daha ayırtına bile varamadan erken seçim bombasını patlatmanın koşullarını hazırlamaktadır.

Nitekim, aldıkları merkezî ‘brief’lere göre manşet atarak sıkça ‘pişti’ olmakta beis görmeyen yandaş medyanın yazarları, sanırım yeni bir “bilgilendirme talimatı” almış olacaklar ki, erken seçime dönük kamuoyu oluşturacak şekilde, birörnek manipülasyon yazılarına başladılar bile.

Emirle yazdıkları için, onları izlemek dahi gidişatın şifrelerini çözmeye yeterlidir.

Amaç, küsüp giden yitirilmiş ‘on puan’ı tekrar geri almak ve kesintiye uğrayan yasama ve yürütme kopukluğunu onararak kaldığı yerden yola devam etmek!

Bu kadar kısa zamanda yenilenecek güçlü bir teveccühü sağlamak için, muhaliflerin uzlaşmaz tutumlarını göstermek yetmeyebilir; ayrıca toplumu sarsan yeni bir veri de gerekir.

İşte bu veri, Suriye’nin kuzeyine yapılacak ‘mahdut hedefli bir gösteri taarruzu’dur.

Nitekim, bu ihtiyacı seçimden önce de duymuş ve TSK’nın yüksek komuta heyetine baskı yapmaya çalışmış; hattâ onun siyasal emellerine alet olmak istemeyen Genelkurmay Başkanı, hanidir fırsat bulamadığı bir sağlık sorununu vesile ederek, ona olumsuz mesaj vermiştir.

Ne ki, bu harekât Erdoğan için artık her şeyi göze alacağı kertede yegâne çaresidir.

Tartışmasını şu anda burada yapmamız mümkün olmayan bir konu olarak, daha düne kadar birbirinden kopuk dört parça iken, şimdi Suriye’nin kuzeyinde, bizim ise güney sınırımız boyunca, Irak’tan Akdeniz’e kadar kesintisiz uzanan PKK kontrolünde bir Kürt koridoru açılmakta ve senelerdir Arap topraklarında kör dolaşan Erdoğan, şimdi bunu erken seçim için milliyetçi oyları kışkırtacağı bir malzeme gibi tasarlamaktadır.

Bu nedenle, Kürt koridorunun henüz kopuk gözüken tek bölgesi olan Carablus’a doğru, yarısı fiilen işgalle ve bir o kadarı da topçunun ateş desteğiyle olmak üzere mevcut kuşak projesini kesecek şekilde toplam 40-45 km. derinlikte bir ‘güvenlik bölgesi’nin tesisi için Davutoğlu’nun orduya direktif vermesini emretmiş dahi olabilir.

Peki, bu taarruz kime?

Hiç kimseye!

Henüz bölgeye hâkim olan IŞİD, danışıklı dövüşle geri çekilecek; Erdoğan da meydanlarda Akif’ten yeni hamasi şiirler okuyacaktır.

Bu operasyonu ise, ancak yeni komuta heyeti ile icra etmeyi plânlayacaktır.

Muhalif partiler, akıllarını başlarına toplasınlar da, üç-beş aylık ömrü olan bu Meclis’te neler yapılabilir, asıl ona baksınlar!

[email protected]

twitter@cinarnamik