Bahçeli, adli yıl başlar başlamaz CHP'li belediyelere dönük soruşturmaların tamamlanıp hızla yargılamaya geçilmesini istemişti. Uzatılmasını, iç cepheyi güçlendirme çalışmaları açısından sakıncalı buluyordu.

MHP liderinin önceliği, Terörsüz Türkiye süreci. O da herkesi kapsayacak demokrasi ve hukuk reformlarıyla başarılacaktı. Ana muhalefet CHP'yi dışlayarak, tartışmalı yargı uygulamalarıyla değil. Süreci zayıflatacak, aksatacak, geciktirecek operasyonlardan kaçınmaya çağırıyordu.

Ve dün adli yıl başladı...

MHP'nin hukuk kurmayı Feti Yıldız, “Türk siyasetinde 22 Ekim bir milattır. Bugünden sonra siyasi değerlendirmeler '22 Ekim’den önce ve 22 Ekim’den sonra' diye yapılacaktır" demişti.

Neydi 22 Ekim? Bahçeli'nin, Meclis DEM grubunda Öcalan'ı konuşturmayı önerdiği tarih. Terör örgütü PKK'yı silah bırakıp kendini feshetmeye çağırması için...

Bir daha hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Onun da yıl dönümü yaklaşıyor.

Yani iki milat çakıştı.

Aradan geçen bir yıldaki anketlerde ise halkın adalete güveni artmadı, azaldı.

Peki iç cephe daha da güçlenmedi mi? Kutuplaşma bitti mi? Yeni bir başlangıç oldu, taze bir sayfaya geçildi mi? Hukuk ve demokrasi açılımlarıyla bahar havası estirildi mi?

CHP'nin 50'yi aşan adalet mitingleri ve DEM Parti'nin rahatsızlıkları öyle göstermiyor. Tepkiler hâlâ canlı, beklentiler karşılanmaktan uzak.

Yine anketlerde, Terörsüz Türkiye sürecine destek yüksekken tamamlanacağına inanç onun yarısı ediyor, etmiyor. Hem de PKK'nın kendini feshetme kararı ve temsili silah yakma törenine rağmen.

Yargı eliyle muhalefetin ve CHP'nin dizayn edilip edilmediği tartışmalarının gölgesinde o gün geldi çattı işte.

Yeni adli yıl açılışında, yine demokrasi ve hukuk senfonisi sahne aldı.

AK Partili Yazıcı’dan MHP’li Yıldız’a, Adalet Bakanı Tunç’tan Cumhurbaşkanlığı Başdanışmanı Uçum’a kadar herkes aynı orkestrasyona dahil oldu.

Notalar eksiksiz basıldı: Hukukun üstünlüğü, yargının tarafsız ve bağımsızlığı, tutuksuz yargılamanın asıllığı, adaletin hızlandırılması, hak ve özgürlük reformları, şeffaflık, güçlendirilmiş demokrasi…

Kâğıt üstünde tam bir ahenk, sözlerde ritim var. Ama mesele, sahnede çalınan bu melodinin gündelik hayatta da aynı tonda yankılanıp yankılanmayacağı. Çünkü açılış törenleri genellikle moral konserine dönüşüyor, şarkı bitince de sahnede, lâfta bırakılıyor.

Akla şu geliyor: Demokrasi kanallarının açılması, hukukun herkes için sağlanması görünmeyen şartlara mı bağlı? Suriye'de, YPG üzerinden ABD'yle bilek güreşine göre mi ayarlanacak?

Demokrasi ve hukuk, Kandil ile YPG'nin yüzlerini nereye döneceğine bağlı bir opsiyon olarak görülüyorsa konuşacak bir şey yok zaten. Yüzlerini Ankara ile Şam'a dönmezlerse bizim içerideki demokratikleşme ve hukuk adımlarımız rafa mı kalkacak?

Türkiye’nin demokrasi ve hukuk standardı, Şam’daki müzakerelerin seyriyle ABD'nin pozisyon değişikliklerine bağlanmadıysa ne yapılacağı belli. Demokratik siyaset kanalları, dağdaki illegallere açılmasa bile ovadaki CHP’ye, legal muhalefete kapatılmayacak demektir. İç cephenin dış tehditlere karşı böyle güçlendirilmeyeceği açık.

Yeni adli yıl, umut verici vaatlerle, güçlü bir reform senfonisiyle başladı. Siyasetin söylemi ile pratiği arasındaki uyum tam da burada sınanıyor: Mesajlar alkışlık. Ama ya uygulama?