Dün Alper Görmüş, Taraf Gazetesi'nde önemli bir yazı kaleme aldı.

"2003-2007'deki anti-misyoner kampanya" başlığını taşıyan yazı, Türkiye'nin yakın tarihindeki karanlık odalara giriyordu.

Alper Görmüş'ün şu tespitlerine katılmamak mümkün değil:

"MGK, Türkiye'deki misyoner faaliyetlerini milli birliğimize yönelik bir tehlike olarak görmüş ve bunu ilan da etmişti. Kampanyanın amacı 'Müslümanların Hrıstiyan misyonerlerce kandırılmasına engel olmak, yani bir anlamda dinimiz'i korumaktı.

Görünürdeki amaç buydu ama, gerçek amaç, Türkiye'de dini gericiliğin yükselmekte olduğu, 'Hrıstiyan düşmanlığının başının alıp gittiği yönünde bir algı yaratmak ve bu yolla Batı'yla AK Parti arasındaki mesafeyi açmaktı'..."

Kimi hadiselerin önemi ve belirleyiciliği sonra ortaya çıkıyor.

Misyoner karşıtlığı, devletin ve özellikle MGK ve jandarmanın misyoner faaliyetleri karşısında alarma geçip seferber olması pek çok sorun arasındaki ana bağ olarak karşımıza çıkıyor.

Santoro ve Dink cinayetleri, Malatya katliamı, ulusalcı dalga, darbe teşebbüsleri, AB karşısında direnç hattını geliştirmek...

Bunların her biri bu kirli havuzun, biri diğerini destekleyen ve doğuran parçalarını oluşturuyor.

Alper Görmüş'ü Nokta Dergisi'nde yayınlanan Özden Örnek günlüklerine geri götüren de bu olsa gerek...

Bir başka yazara geçelim...

Adem Yavuz Arslan, "Bi Ermeni var" başlıklı kitabında, ulusalcılık üzerine hazırlanmış bir polis istihbarat raporuna işaret ediyor ve bu raporun ulusalcılarla ilgili kimi tespitlerini (ulusalcı tezleri) aktarıyor.

Bunlardan bazıları şöyle:

-Azınlıkların ülkeyi yöneten asıl kesim olduğu, Ermeni iddiaları karşısında, Ermenilere karşı tepkisel eylemlerin meşruiyetinin bulunduğu,

-AB ve ABD ile kurulan ortaklık ve temasların bağımsızlığı tehdit ettiği, siyasilerin ajanlık yaptığı ve ihanet içinde olduğu,

- Ülkenin kiliseler ve misyonerler tarafından işgal edildiği, azınlık vakıfları vb. düzenlemelerle hükümetin bu işgale destek olduğu..." fikirleri öne çıkmaktadır...

Yollar da bu tespitlere doğru açılıyor...

Malatya vahşetine ilişkin olarak kimi jandarma subaylarının tutuklanması, asker ağızlardan çıkan "vur dedik öldürmüşler" sözlerinin somut deliller olarak dava dosyasında yer alması, Samast'ın babası Ahmet Samast'ın "oğlumu jandarma komutanına sorun o bilir dediğini" söyleyen bir emniyet müdürü ifadesi ve benzer bulgular, bir döneme adım adım ışık tutuyorlar.

Ancak ortaya çıkarılması gereken, Ergenekon denilen canavarın özünü oluşturan pek çok karanlık nokta var.

Şu satırları birlikte okuyalım:

Trabzon Santa Maria Katolik Kilisesi Papazı Andrea Silvio Santoro 5 Şubat 2006'da öldürüldü. Cinayeti o zaman 15 yaşında olan Oğuzhan Akdin gerçekleştirmişti.

Herkes kilisenin çevresine bakarken kimse kilisenin içine bakmadı. Kilise cemaatine eğilmedi, cemaati sorgulamadı. ... Aralık 2005'te kiliseye A.A. adında yeni bir "imanlı" kazanılmıştı. Santoro, cemaatin genişlemesinden memnundu. ... Aslında A.A.'nın görünmeyen bir yönü vardı. Onun aldığı dersler, ders notları ve bilgiler aynı zamanda bir merkeze rapor ediliyordu ... A.A., 2002'de Giresun Jandarma Bölge Komutanlığı'na bağlı haber elemanı olarak çalışmaya başlamıştı. Giresun İl Jandarma Komutanlığı'ndan Astsubay S. ile irtibatlıydı. 2006'da ise o yıl emekli olan Astsubay Başçavuş B.Ö. ve daha sonra Siirt'e atanan Jandarma Uzman Çavuş B.U. ile temas halindeydi. Trabzon'da ise Başçavuş H. ile irtibatlıydı ... Santoro'nun ölümünden sonra kiliseye bir daha uğramadı. Ta ki Giresun İl Jandarma Komutanlığı'nda görevli uzman çavuş S. ondan 2009'daki Santoro'yu anma etkinliklerini yakından takip etmesini isteyene kadar...

Bu satırlar Adem Arslan Yavuz'dan...

Ve son olarak, Wikileaks belgelerinde, ABD Büyükelçiliği'nin merkeze JİTEM'in Ermenileri takip ettiği ibaresi yok muydu?

Karanlık çok derin...