2012 itirazın ve umudun 1 Mayısını başta İstanbul Taksim olmak üzere, ülkenin dört bir yanında meydanları doldurup yaşasın 1 mayıs diyenlerin ortak paydası “ bizi hiçe sayanlar bilsin, biz başka bir dünya isteriz” diyerek devletin ön gördüğü gerilim ve çatışma değil, coşku ve barışı üretti.  İşçi sınıfının ve tüm ezilenlerin birlik, mücadele ve dayanışma günü olan 1 Mayısta ilk defa Türkiye’de yaşayan farklı ulusal kimlikler kendi dillerinde “ biji yek gulan “ Kürtçe, Ermenice, Arapça yaşasın 1 Mayıs diyerek halkların demokratik kongresi afişini süslediler. En kitlesel gösteri olan 2012 1 Mayısında ilginç olan Türk-iş vb diğer sözde sendikaların birlikten kaçışına; Müslüman antikapitalistler olarak ilk kez “halkın ve hakkın sesini yükseltmek için” 1 Mayıs alanında cevap vermeleri oldu. Özellikle “ mülk Allah’ındır”, “Allah, ekmek, özgürlük”, “ hırsız, faşist Müslüman istemiyoruz” sloganları en dikkat çekenlerdi. Aradan geçen bunca yıllık mücadelenin sonunda burjuvazi zalimliğinden bir şey kaybetmemiş, emekçilerde bir adım geri çekilmemişlerdir. Ancak işçi sınıfının ve çalışanların sendikal örgütlenme noktasındaki zafiyetleri 2012 1 Mayısına daha çok yansımış, AKP yanlısı sendika görüntüleri, çalışma bakanının konuşmaları demokrasi adına çok olumsuz görüntülerdi. AKP hükümetinin yapmış olduğu yasal düzenlemelerle emek örgütleri parçalanmak, işlevsizleştirilmek ve güçsüzleştirilmek istenmektedir. Özellikle sendikalı örgütlenmede, grev ve toplu sözleşme alanında 12 Eylül yasalarını uygulayan AKP işverenlere bayram havası yaşatıyor. Kamu çalışanlarının ve emeklilerin toplu sözleşme sürecinde hükümet yanlısı ve kotra sendikalara ihanetin bedelini hatırlatmak gerekiyor. Küresel kapitalizmin vahşi sömürüsüne karşı küresel direnişi örgütleyen sendikaların başarıları karşısında kaçacak delik arayacakları günler uzak değil. AKP ile birlikte sarı sendikacılık denilen bu görüntü % 11 enflasyon karşısında alacakları zamlar ve sosyal talepler onların sonunu getirecektir. Sendikaların tarihsel görevleri ekonomik, demokratik yaşam standartlarının geliştirilmesi, Türkiye’nin temel sorunu olan Kürt sorununa duyarlı olması ve tercihini barıştan yana koyması, eşitlikçi, özgürlükçü bir anayasa yapımında taraf olması gibi daha pek çok alanda sorumluluk taşıması ve güven vermeleridir. Bu ve benzeri ağır sorunları unutup düzen partilerinin taşeronluğuna soyunan sendikaların saltanatını, millet vekili olmalarını tarih affetmiyor. Sendikacılık adına beşli çeteye dahil olup 28 Şubatı destekleyenleri otokrasi bile kurtaramayacak. Fransa ve Yunanistan’daki seçimlerin sonuçları insanlığı eşitlik ve demokrasiye taşıyanları haklı çıkarıyor. Sol adına yolu tıkayan kaya gibi siyaset yapanlar, 12 Eylülün ömrünü uzatanlara tarih her dönem gerekli dersleri veriyor. Mevlana Celaleddin : “dürüstlük öylesine değer ki ucuz insanlarda bulunmaz”.

Not: HDK (halkların demokratik kongresi) Türkiye’nin özgür geleceğidir. Engellemeye kimsenin gücü yetmez.