Yazının başına oturmadan kafamda demlenen yazı konusu her ayı bir katliam, facia ve cinayetlerle,soykırımlarla dolu bir ülkeninyaşanmış ve yaşanmaya devam eden, aydınlatılmayan karanlıkta kalan,takipsizliğe uğrayan olayları ve sorunları yazacaktım.

Ermenek maden faciasındanyer altında su baskınıyla kurtarılmayı bekleyen 18 madenciden 12 sinin bedenine ulaşıldı ama 6’sıiçin  aramaya devam ediliyor. Maden ocağında oğlunu kaybeden bir babanın yoksulluğunu yansıtan soğuk kuyubaşka bir adı kara lastik olan,hem de parçalanmış lastik ayakkabısı gündemi belirleyince; bana dayazımı değiştirmek ve şu şehitlik kavramı üzerine bir iki cümle yazmak kaçınılmaz oldu.

Dirisini sevmeyen, hatırlamayan  devlet nedense bizde ölüsünü çok sever..Birde  ölümler toplu ise hele de duygusal bir ortam yaratan maden ocaklarında, inşaat sektöründe olduğunda,  ülkenin gündemi değişir devleti yönetenler ortaya çıkar, ölen her kişini en yakınına sarılarak sözde acısını paylaşır ama maden ocaklarında ölümlerin işin fıtratında olduğunu söylemeyi de ihmal etmez. Her  cansızın tabutuna birer Türk bayrağı sarılır şehitlik unvanı verilir, insanlar birer kahraman ilan edilir,bu yoksul gariban insanların toprağa verilmesi o kadar duygusal bir ortam oluştururlar ki, yaşayanlar bu cenaze törenlerinde etkilenerek ölümlere özenir olur..

İşin tuhaf yanı bu iş cinayetlerinde toplu ölümlerde şehitlik mertebesi veren devlet, neden toplu trafik kazlarında böyle bir yolu izlemez, burasını da anlamak mümkün değil?

Yer altında ve yer üstündetoplu  iş cinayetlerinde ölenlerin aileleriyleilgileniyorsunuz da, trafikcanavarına kurban gidenlerin yakınlarıyla neden ilgilenmezler bu düşündürücü değil mi?

Trafik teröründen ölenlerden devletin hiç sorumluluğu yokmuş gibi umursamaz devleti yönetenler.

Şehitlik kavramı ne anlama geliyor, köken anlamı nedir,bu kavramı bizim devleti yönetenler özellikle de AKP iktidara geldikten sonra her beceriksizliklerinde, önlem almadıkları sonunda ölen toplu iş kazalarında, toplumun tepkisini yatıştırmak için tam bir din tüccarlığına soyunarak, iyice suyunu çıkarttılar desek abartmamış oluruz.

Genelde dünyanın her yerinde klasik şehitlik tanımı vatanı için ölen askerler ve devlet görevliler için verilir. Asıl sahipleri ise inancı uğruna hayatını feda edenlerin ortaya çıkarttığı bir kavramdır bu şehitlik.

Bizde bir insan öldüyse o ölene de devlet sahip çıkıyorsa, sorgusuz sualsiz devlet ona bu kavramı verir.

Çünkü bizde şehitlik unvanı alanların yakınlarına devletten ömür boyu maaş bağlandığı için, ölenlerin yakınları tepki göstermediği gibi hukuki bir hakta aramazlar. Bu ne şehitliği diye birileri karşı çıksa,her ölen maaş bağlanmayı hak ediyor mu diye bir soru sormaya kalksın,gör başına neler gelir.

Bizim Cumhurbaşkanı Erdoğan her ortamda konuşmayı çok sever,her konuşmasında da dinden bahsetmeden geçmez, bu dinin mensubu olmaktan guru duyduğunu belirtir, hele bir de alkışın sesini duyunca kükrer tutana aşk olsun..

Başlar İslam dininde komşuluktan, paylaşmaktan,adaletten,haktan hukuktan, insana verilen değerden ne kadar güzel insani bir hizmet ve duygu varsa hepsi İslam dininde var, tabii birde filozoflara ait sözleri ustaca dine uyarlayarak, sentezleyip İslam dinini referans almışlardır bu filozoflar diyerek kendi inancının düşünce eseri görür.

İslam dininde olan, çokta söylenen ama hiç uygulandığı görülmemiş şu sözü Erdoğan ‘da  çok dillendirir: ”komşusu açken tok olarak yatan bizden değil” sözünü ballandıra ballandıra anlatır..

Nedense bu dinin güzel sözü hayata hiç geçmez bunu söyleyen şahıs, bin odalı sarayda yaşar, bir giydiğini bir daha giymez ama kışta kıyamette sıvası olmayan, çatısı akan,penceresi naylonla kaplı evlerde barınan, yırtık ayakkabılarla hayatlarını sürdürenlerin karınları doymaz ama şehitler buralardan çıkar.

Savaşlarda ölenlerde, bu gelir grubu ve sosyal hayatları neredeyse bire bir örtüşen insanların kaderleri hep aynı olduğu gibi, bunların paylarına düşen ise ortak oldukları ölümdür.

AKP’e iktidara geldiğinde üç ‘Y’ diye adlandırdıkları yasaklar,yoksulluk ve yolsuzlukları ortadan kaldıracağız diye geldiler ama iktidarlarının son dört yılında artık yasaklar kurtarıcıları olurken, yoksulluğun topluma  bir kader olduğunu inandırmaya başladılar ama kendilerini zengin etmenin yollarını da yarattılar.. Bunların iktidarın Ülkede 4 milyarder dolar sahibi vardı şimdi 44 oldu; yolsuzluk ise havuz medyasının ortaya çıkması ve kendi zenginlerini türetmearacı  olarakyaşam biçimleri oldu.

Hakkını teslim etmeliyiz AKP’ de Erdoğan’la başlayan bir gündem saptırma ve insanları gerçek sorunlarından uzaklaştırma başka konulara yoğunlaşmaları konusunda, bunların ellerine kimse su dökemez.

İş cinayetleri, yolsuzluk ve rüşvet, harcamalarını denelettirmeme,17/25 Aralık’ta yargıya yaptıkları darbe ile yolsuzluk ve rüşvetin muhataplarını yargı önüne çıkartılmaması konusunda,büyük bir maharete sahipler.

Böylesi yolsuzluk ve rüşvetin olduğu, toplu iş kazlarının yaşandığı demokratik bir ülkede böyle olaylar ve sorunlar olsa, o ülkede yer yerinden oynar, iktidar birgün  görev başında kalamaz ne kadar yetkili varsa hepsi sanık sandalyesine oturtulur.

Bizde bir gün göreceğiz mutlakabunu ama ne zaman derseniz; belki yarın belki de yarından yakın, Nazım’ın mısralarında belirttiği gibi.

Sahi bu şehitlik neden hep yoksullardan çıkıyor da; saraylarda, varlıklı semtlerde oturanların, devleti yöneten bürokrasiden ve siyasetçilerin  ailelerine nasip olmuyor?

AKP’liler bu kadar şehitliği önemsiyorlarsa;Allah’ım bizim çocuklarımıza ve yakınlarımıza da şehitlik nasip eyle demiyorlar?