Nobel Barış Ödülü bugün açıklanacak, Gazze'de ateşkes dün sağlandı. Bu hızı, her şeyden çok Trump'ın Nobel hırsına borçluyuz. Yetiştirmek için İsrail'le Hamas'a bastırdı, canla başla hem de.

Artık ödülü alsa bir dert, almasa bir dert.

Bu sene almazsa uğrayacağı hayâl kırıklığı, ateşkesi tehlikeye atabilir. Ödül yoksa ne yapayım ateşkesi, diyebilir. Ben-merkezci bakıyor.

Alırsa da barışla işi bitmiş gibi arkasını dönebilir. Trump bu, ne yapacağı belli olmaz.

Gazzelilerin canı, 2 yıllık soykırımın durdurulması söz konusu. Kaderi, bir adamın şahsi ihtiraslarının tatminine kalmasa iyiydi.

Ödül için acele ediyor. Tezcanlılığı, hayırda aceleden veya barışa düşkünlüğünden değil. Ödül yoksa acele işe şeytan karışır, diye ağırdan almaz mı?

İsrail'in durdurulmasını, Cumhurbaşkanı Erdoğan'la Katar ve Mısır liderlerinden ne daha fazla istedi... Ne de katliamın bir an önce bitmesine onlardan çok emeği geçti.

Onun istediği ödül, barış ve hayat kurtarmak için can atmıyor.

Yukarısı bıyık, aşağısı sakal açmazıyla karşı karşıyayız.

Yapay zekaya sordum, "Trump’a Nobel verelim ama fişini prizden çekmeden” cevabı geldi.

Marifet iltifata tabidir, derler. Yani başarı, teşviki sever. Peki ya iltifatın yönü şaşarsa? Ödül, yanlış mesaj taşırsa? İşte Nobel Barış Ödülü tam da bu ikilemde.

Bu yılın favorisi, kim derdi ki Trump olacak! Nobel Barış Ödülü’nü hak ettiğine inanıyor. Çünkü “sekiz savaşı bitirmiş”. Gazze ateşkesinden İsrail-İran savaşına, Pakistan-Hindistan çatışmasından Kamboçya-Tayland krizine kadar... Hepsinde barışa aracılık ettiği iddiasında.

Gerçi iddiası, gerçeklere bakıldığında doğrulanmıyor. Savaştan yana ve saldıran tarafta durduğu örnekler vâki. Ama umurunda mı?

Göreve başlamasından bir gün önce ilan ettirdiği Gazze ateşkesi de ertesi hafta bozulmuştu.

Trump için fark etmez; devamı gelirse onun başarısı, gelmezse dünyanın suçu.

OBAMA TAKINTISI NELERE KADİR

Trump’ın bu ödüle takıntısının ardında bariz bir Obama kıskançlığı, özentisi yatıyor.

Öyle olmasa her fırsatta “benim yaptıklarımın onda birini bile yapmadan Nobel aldı” diye homurdanmazdı.

Mısır'da imzalanan ateşkesin zamanlaması tesadüf değil; ödüle yetişsin diye diplomasi turbo moduna alındı.

Bir de işin perde arkası var. Meğer Trump, Nobel jürisini etkilemek için ABD Başkanlık forsunu tüm gücüyle kullanmayı denemiş.

Barış Nobel'ini Norveç Komitesi veriyor ya...

Temmuz'da, Norveç'teki komite üyeleriyle dolaylı temas kurduğu, eski NATO Genel Sekreteri Stoltenberg üzerinden kulis yaptığı ortaya çıktı.

"Herkes ödülü almam gerektiğini söylüyor” çıkışları da gösterdi ki hırsını gemleyemiyor.

Trump herkesten istekli, fakat yalnız yarışmıyor, rakipleri çok.

Bu yıl Nobel için 300’den fazla aday bekliyor.

Gazze’deki insani yardım çalışanları, İranlı kadın hakları savunucuları, Ukraynalı barış aktivistleri, hatta BM iklim arabulucuları bile sırada.

Üstelik rakipleri, gerçek 'barış emekçileri'.

Varsın niyeti tartışmalı olsun... Sonuçta barış, onun ağzından bile bu kadar sık duyuluyorsa değer.

Savaş değil, barış adamı olmaya teşvik edecekse Trump’a dahi verilsin ödül. Amaca hizmet eder.

Yeter ki Trump, ödülü aldıktan sonra “barış isteyen savaşa hazır olsun” demeye başlamasın.

Trump bu, her an terse dönebilir.

Bir gün Gazze’de ateşkes imzalatır, ertesi gün “büyük anlaşma bozuldu, artık biz de vuracağız” der.

Bugün Nobel’i hak ettiğini iddia eder, yarın 'barış zayıflıktır' tiratları atar.

Nobel’in gücü de burada devreye giriyor.

Marifet, savaş adamını bile barış kahramanına dönüştürmekte değil mi?

Trump'ın eline zeytin dalı tutuşturmak, Nobel'in başarısıdır.

O yüzden verin gitsin, diyesi geliyor insanın.

Ve ancak Trump söz konusuysa, teşvikin de bir sigortası olmalı.

Dananın kuyruğu bugün kopacak.

Trump'a Nobel değil ama umut vermek, en doğrusu. Hevesini kırmadan seneye bırakacak bir formül olsaydı keşke.