‘Çok gezen mi bilir çok okuyan mı ‘diye halk arasında çoğu kez sorulan bu sorunun yanıtı, bence de çok gezendir…

 Ancak,  gezinin nedeni, gezilecek alanla ilgili ön bilgi ve gezi amacı çok önemli. Yaşanabilinir bir kent, kent planlaması, kentlerde katılımcı, çoğulcu şeffaf yönetim, coğrafi özelliği, tarihi dokusu…

Sosyal sorumluluk bilincin yoksa çevrenle hiçbir şey paylaşamazsın. Turizm sektörünün albenili  görüntü reklamlarıyla gezmek, görmek ve yaşamak gerçek amacına ulaşmaz.

Kanıt mı istiyorsunuz?

 Samandere Şelaleleri ve ekolojik yapısı iki HES(hidroelektrik santraller) e kurban ediliyor. İki, üç direnen arkadaşımızın yasal engellemeleri umarım sonuç verir. Düzce’nin tüm duyarlı sandığımız insanları olarak sınıfta kaldık.

************                             *********************   

 Batum kökenli Düzce’deki Gürcü arkadaşlarla gezi düzenlemeyi ve ya özel olarak gidip görmeyi sürekli konuşurduk. Sonuçta ağabeyim olan, Bartın Orman Fakültesi Prof. Dr. Metin Sarıbaş’la gitmeye karar verdik. Dünyanın en gelişmiş botanik bahçesi orda olduğu için ağabeyim daha önce gözlem, inceleme amaçlı ekip olarak gitmişti. Onun bilgisi benim için avantaj oldu.

 Batum’ a giderken Karadeniz sahillerinden, kentlerinden, pek çok insanın bildiği kent içi trafik rezaletinden söz etmemek mümkün mü? Deniz sahillerinin otoyola kurban edildiği Karadeniz sanki insanlara küs. Arada dolgu ve duvar.. Yıllar önce otoyolun sahilden geçmemesi için direnen bir yurttaş:’ İnsanın dudaklarının kesilmesi ne ise, sahilden yol yapımı da odur’ demişti.

Biz önce Hopa’da kendi köyümüze vardık. Eski ismi ZENDİDİ , Yeni adı BALIK . Köy çok çok eskilerde Lazların Lostaroğlu mezrası imiş. Bizimkiler ĞIGOBA (Başova) ve ZURBİCİ (Yoldere) köylerinden gelip  yerleşmişler.

 Buralarda HES’ lere izin verilmediğini belirtiyim. Firma köye gelememiş bile. Çünkü orada yetişen alabalıkların değerini vatandaş biliyor. Arefe günü Batum’a gidersek gezme , görme zamanımız çok olur dedik ve gümrükte çok beklemeden geçiş kağıtlarımızı alarak yolumuza devam ettik.

ilk rastladığımız petrol istasyonunda arabamızın deposunun benzinle doldurduk. 81 Lary. 92 tl. Kent merkezine giderken Batum Ovası denizden başlayan yeşilliği ile ve orman diyebileceğimiz yol kenarında ağaç çeşitlerinin renkliliğine bu dünyanın cenneti diyebiliriz.

Merkezden sahile inmek için epeyce dolaştık.Dayı oğlu Naci çok bildiği halde yolları şaşırdı.Bu arada cadde ve sokaklar düzenli , sahil bambaşka güzellikte. Evlerin kumsallara uzaklığı en az 500 metre. Sahiller alabildiğine özgür…yakınında  bina yok.Yani sahiller işgal edilmemiş.Tıklım tıklım insan dolu.

Yine sahilden tren yolu , otomobil yolu, yaya ve bisiklet yolu km.lerce uzanıyor.Parklarda ve kamu binalarının önünde ki heykellerin güzelliği, hayvanat bahçelerindeki kuş çeşitliliğini sayamadık.Kamu binaları bir de tarihsel mimari geleneğe uymuş ,estetik görüntüleri düşünce ve sorgulamaya yönlendiriyor.Birbirine yakın diyebileceğimiz tiyatro binalarını tanımamak mümkün değil. Kent içinde toplu konutlar kendini gösteriyor. Yeni yeni otel binaları ve inşaatlar değişimin rengi. Ancak onlarda mimari görüntülere uymuşlar.

Bizler kapitalizmin alternatifi sosyalizm derken orada ki tüketim ekonomisini göreceğimizi hiç düşünmemiştik. Her tarafta reklam ve markalı satış yerleri. Bu arada belirtilmesi gereken sosyalizmin insana , insanlığa , ekolojik bir yaşamın kazandırdığı değerlerin kaybolmadığını da söyleyebiliriz.

Not : Gürcistan’da seçimler sonucu; değişime inanan Gürcülerin yokluğu. Fark yok, eskisi, yenisi aynı diyenler çelişkilerin yerel ve evrensel ilişkileri görmeleri gerekir. Ben gezerken görmüştüm…