Kışkırtma, kör göze parmağı sokar gibi bu kadar bodoslama yapılınca bize de bu soruyu sormak düşüyor. Alevî-Sünnî çatışması AK Parti’ye ne kadar oy getirir? Bu çatışma Erdoğan’ı “başkanlık” koltuğuna çıkartır mı? Erdoğan ve çevresindeki Saray gazetecilerinin, Çağlayan terörü sonrası düğmeye basılmış gibi başlattıkları ve ısrarla sürdürdükleri mezhep savaşı kışkırtması akla başka soru getirmiyor.

Erdoğan, Bükreş dönüşü uçaktaki kalemşörlerine, DHKP-C’nin “mezhep dayanaklı” olduğunu yani “Alevîliğe dayandığını” hatırlatıyor. Devlet terörüne kurban giden 14 yaşındaki bir çocuğu hâlâ bir kin ve nefret objesi olarak yâd ederken, belli ki bir mezhep göndermesinde bulunuyor. Daha ileri gidiyor, Savcı’yı şehit eden terör örgütünün eylem gerekçesi olan “Berkin Elvan soruşturması” hakkında adalet duygusunu yaralayan ve suç teşkil eden cümleler sarf ediyor. “Bakkala ekmek almaya gidiyordu” sözüne karşı, hâlâ gizli olarak yürütülen soruşturma hakkında “Biz emniyetin tüm belgelerini açıkladık” gibi kuşku uyandıran bir açıklama yapıyor ve “Bakkal’a ekmek almaya gittiğine dair belgen var mı?” polemiğine girişerek bir cinayeti adeta mizah konusuna dönüştürüyor. Yetinmiyor, bir adım daha ileri gidiyor ve “terörist” Berkin Elvan’ın tam karşısına “şehidimiz” dediği Burak Can’ı koyup, kasten toplumu tercih yapmaya ve kutuplaşmaya icbar ediyor. Hangi mezhepten olursa olsun vicdan sahibi herkesi yaralayacak, adalet duygusunu, devlet otoritesine güveni zedeleyecek ifadeler bunlar. Sosyal medyada gezinen Ak-troller türünden cahil-cühelâ tayfası, bu sözlerden mezhep düşmanlığı çıkartıp çevrelerine patlamış kanalizasyon gibi yaymaya başlayınca maksat ortaya çıkıyor.

Havuz medyasında Çağlayan terörü ile Alevilik arasında ilişki kuran çok sayıda köşe yazısı yayımlandı. Muhalif gazetecileri Alevilik ile yaftalama, galiba en masumuydu. Ortada makul bir sebep yok iken Alevi yorumlarındaki patlama, sistematik bir kampanyayı ve kararlaştırılmış bir stratejiyi haber veriyor. İfadeler kışkırtıcı ve korkunç. İktidar desteği ile Türkiye’nin en hassas sinir ucuna bu kadar hoyratça bıçak sokulması dehşet verici. Çağlayan terörü ile Alevilik arasında DHKP-C üzerinden kurulan bağlantı, Gezi üzerinden bütün Alevîlere yayılıyor, oradan bütün muhalefet hedef tahtasına konuyor ve AK Parti seçmeni bu dev ihanet bloku karşısında sterilize ediliyor. İşleyen bir formülün ve bu formüle dayalı bir matematik hesabının devrede olduğu kesin. İbrahim Karagül’ün Gezi’yi aradan geçen onca zamandan sonra, tam da Çağlayan terörü sonrasında “Alevî isyanı” olarak tanımlaması (Yeni Şafak, 3.4.2015) bu formülün çoğaltan katsayısının ürünü olsa gerek. Bu ülkede bu sözü sahibine yedirirler. İfadenin sahibi de, yeri de çok önemli; çünkü Cumhurbaşkanı’nın Bükreş dönüşü referans olarak kullandığı provokatif nitelikli sahte-karanlık belgelerin sahibi de yeri de aynı kişi ve gazete.

Sünnî, Alevî hepimiz seçime yönelik oy hesabı kokan bu tehlikeli ifadeler karşısında uyanık olmalıyız. DHKP-C’nin mezhep dayanağı varsa, IŞİD’in de bütün Sünnileri zan altına sokması lâzım. Tam tersine Savcı’yı öldüren teröristlerin ikisi de Alevî değildi. Altını çize çize, Çağlayan teröründen Alevî-Sünni savaşı çıkarmaya kalkan iktidar çevrelerinin önüne bu bilgiyi koyalım: Öldürülen her iki terörist de Sünni kökenli, hiç Sünnî olmayan bir IŞİD’ci tahayyül edebilir misiniz?

“Bu ülkeyi yangın yerine ve kan gölüne çevirerek maksada ulaşmak” olarak özetlenecek vicdansız ve akılsız bir hesap yapılmış. Neden? Açıklama tek: Alevî-Sünnî çatışmasından “başkanlık” çıkartmak. Fitne ve fesat dolu bu hesabın maalesef matematiği çok sağlam. Sünnîler çoğunluk, Aleviler ise sayıca azlar. Devletin en tepesinden, havuz medyası desteği ile ortalığa yeteri kadar kin ve nefret yayılırsa, Alevî düşmanlığı ile kemikleşecek ve artacak oylardan Türk tipi başkanlık düzenine geçebiliriz. Lâzım olan sadece “çoğunluk” değil mi?

Onlar çok akıllı ve bizler de Alevîler ve Sünniler olarak çok safız, öyle mi?