Geçmişte vesayetçi anlayışın olanca gücüyle üzerimizde kurduğu baskı dönemlerinde yine de kimi gruplar, örneğin militan laikler, kurulu düzenin yanında güvende olabiliyorlardı.

Sağ görüştekiler, destek verdikleri çoğunlukla muhafazakâr iktidar partileri, asker ile iktidarı paylaşmalarından ötürü muktedir olmasalar da sandıkla işbaşına geldiklerinden onların yanında göreceli güvende ve emniyette idiler. Kürtler, solcular ve azınlıklar, devlet baskısından kaçarak yurt dışına sığınıyorlardı. Neticede, ülkelerinden ayrı sıla hasreti çekmekle birlikte başka diyarlarda kendilerini emniyete alıyorlardı.

Bugünün Türkiye’sinde ise artık hiçbirimizin güvende olmadığı, sığınacak bir güvenli limanın olmadığı gerçeği ile karşı karşıyayız.

Niye derseniz; Türkiye tarihinde ilk kez, dini referansları güçlü bir muhafazakâr parti kendisi gibi muhafazakâr bir harekete karşı savaş açmış, sindirme operasyonu başlatmış durumda. Bu operasyonun en ürkütücü yanı, hukukun işlemiyor olması, orantısız oluşu, yani biri tüm devlet imkânlarını kullanırken diğerinin çaresiz kalışı.

Bu muhafazakâr partinin ordu ile fiilî bir ittifak içine girmiş olması nedeniyle militan ya da ılımlı laiklerin de artık eskisi gibi sığınacakları güvenli bir liman yok. Sığınılacak en güvenli liman olan adalet zaten köşeye sıkıştırılmış durumda, “ya bendensin ya değilsin,” dayatmasıyla karşı karşıya. 17 Aralık’tan bu yana başta polis ve yargıda olmak üzere pekçok kurumda başlatılan tasfiyeleri şimdilerde polisiye operasyonlar takip ediyor. 22 Temmuz sahur operasyonuyla 31 emniyet mensubunun tutuklanmasını dün yeni bir operasyon izledi. Casusluk suçlaması gibi gerekçeler hiç inandırıcı değil.

Zira, 17 Aralık sonrası yargının yürütmeye bağlanmış olması, medya yasaklarıyla basın üzerinden toplumu susturma girişimleri, istihbarat teşkilatının tamamiyle artık denetim dışına çıkartıldığı düzenlemeler ile yapılmakta olan hukuk dışı uygulamaların ne anlama geldiğini aslında herkes biliyor.

En nihayetinde, HSYK Başkan Vekili Ahmet Hamsici, “kişisel görüşlerim,” dese de yargı camiasının içinde bulunduğu vahim durumu yansıtan bir açıklamayı önceki gün yaptı ve siyasetin yargıyı silah olarak kullanmaması gerektiğini söyledi. Ve ekledi:  “Savcılar ve hâkimler korkutularak, baskı altına alınmaya çalışılıyor.”

 Yargının yasama ve yürütmeden bağımsızlığının sağlandığı bir sistemde özgürlük adına korkmaya gerek olmadığını vurgulayan Hamsici, “Buna karşın yargının yasama ve yürütmenin kontrolü ve etkisinde olduğu, bu organların yargıyı yönlendirdiği bir sistemde özgürlük adına her şeyden ama her şeyden korkmak gerekir,” uyarısını da yapıyordu. Şu anda içinde bulunduğumuz durumun özeti bu… Evrensel hukuk ilkeleri çiğnenerek, herkes korkutulmak suretiyle sindiriliyor.

İncil’de, şarkı sözü de olmuş bir deyiş vardır; “If you live by the sword you will die by the sword.” Türkçe meali; diğer insanlara şiddet ya da diğer sert yöntemler uygularsanız size de bir gün aynı yöntemlerin uygulanacağını beklemeniz gerekir. Ya da, istediklerinizi elde etmek için kullandığınız yöntemlerin bir gün siz kurbanı olursunuz. Bugün hukuk dışı yöntemlerle yargısız infaz yapıp tutuklatanlar ve tutuklayanlar yarın tutuklu durumuna düşerler.

Hiç arzu edilmeyen bir durum olarak ekonominin kötüye gidişi halinde -ki bu yönde ekonomistler uyarılar yapıyorlar- iktidar yanında artık tek bir dost bile bulamaz. Ve zaten kalıcı bir istikrarın temellerini atmadığı için kurduğu ittifaklar hep geçici nitelikte. İktidar partisi, lideri Çankaya Köşkü’ne çıkması halinde “nerede kalmıştık,’ deyip, demokratik hukuk devletini tesis etmek için yeni bir sayfa açmak zorunda. Aksi, Türkiye için bir felaket olur.