Numan Dönmez, 4 Aralık 1944’te Biga’nın Çınarlıdere Köyü’nde doğdu... İlkokulu orada okudu... Ardından Savaştepe Öğretmen Okulu’nu bitirdi... Ve dört yıl köy öğretmenliğinden sonra da 1968’de Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü Türkçe Bölümü’nden mezun oldu...

Denizli-Çal, Eskişehir-Seyitgazi ve Yalova’da orta dereceli okullarda çalıştı, eğitmenlik yaptı. 1975-1979 arası ise Balıkesir Necati Bey Eğitim Enstitüsü’nde öğretmenlik, Balıkesir Milli Eğitim Müdür Yardımcılığı ve Kırşehir Milli Eğitim Müdürlüğü yaptı. Bu arada TODAİE (Türkiye ve Ortadoğu Amme İdaresi Enstitüsü)’nde bir yıl okudu.

1979’da kısa adı “İkinci MC” olan İkinci Milliyetçi Cephe Hükümeti’nin kuruluşuyla Bursa İmam Hatip Lisesi’nde öğretmenliğe döndürüldü.

19 Mayıs 1981’de tarihsel TKP üyesi olduğu için tutuklandı... İşkence gördü... 12 Eylül rejiminin “Asmayalım da besleyelim mi” ilkesine göre çalışan askeri mahkemelerinde yargılandı... 19’u tutuksuz ve 197’si tutuklu olmak üzere, içlerinde benim ve Numan Dönmez’in de bulunduğumuz 216 kişi hakkında “14 Aralık 1981 tarihinde Donanma Ve Sıkıyönetim Komutanlığı Askeri Mahkemesi’nde yapılan duruşma sırasında mahkeme kuruluna kimliklerini bildirmeyi reddettikleri için” düzenlenen 20 Nisan 1982 tarihli iddianame, adam başına 500 TL para cezası ile sonuçlandı... O günlerin parasıyla toplam 108.000 TL... 30 Aralık 1982 tarihindeki Karar Duruşması’nda, Türk Ceza Kanunu’nun artık yasalarımızda olmayan 141/1. maddesine göre 8 yıl ağır hapis ve 173/3. maddesine göre 2 yıl 8 ay sürgün cezasına hüküm giydi... Gölcük Konca Askeri Tutukevi ve Bartın Cezaevi’nde, dört yıldan fazla mahpus kaldı. 1985 Ağustos’unda hapisten çıktı.

Türk Ceza Kanunu’nun 141, 142 ve 163. maddelerinin 12 Nisan 1991’de kaldırılmasından sonra, 1993 yılında öğretmenliğe geri döndü. 1996’da emekli oldu.

2008’e kadar aralıklarla İstanbul’da çeşitli dershanelerde öğretmenlik yaptı. Üçüncü baypas ve kalp kapakçığı ameliyatından sonra çalışmayı bıraktı.

TÖS (Türkiye Öğretmenler Sendikası 1965-1971) ve TÖB-DER (Tüm Öğretmenler Birleşme ve Dayanışma Derneği 1971-1981) gibi demokratik kitle örgütlerinde aktif olarak çalıştı... Tarihsel Türkiye Komünist Partisi’nin Balıkesir İl Örgütü’nde yöneticilik yaptı... Ben de Numan Dönmez ile TÖB-DER’in 1976 Kongresi’nde tanıştım.

Numan Dönmez, iki çocuk babasıydı.

Numan Hoca, geçirdiği beyin kanaması sonucunda, 16 Ekim 2013 Çarşamba günü yaşamını yitirdi... Dostları, yol arkadaşları, Numan Hoca için Ayvalık-Altınova’da veda töreni yaptı. Veda törenine Ankara, Balıkesir, Bandırma ve Bursa’dan 200 civarında dostu katıldı... Cenazesi, vasiyeti gereği, İzmir’de Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi’ne verildi.

Söylemesi ne kadar kolay: “Aramızdan bir kişi daha eksildi”...

Geçen yaz, sevgili Hasan Öztürk ile sohbet ederken, “Necati, beni Numan Dönmez ve Mehmet Kurnaz’a götür” demişti. Hasan Ağabey’i de kaybettik.

Geçtiğimiz Eylül ayında Numan Ağabey, Hasan Gürkan, Mehmet Kurnaz ve ben Altınova'da evinin balkonunda rakı içtik. Güzel bir sohbet ortamı oldu. Güzel bir geceydi. Ne söze sığdı ne fotoğrafa...

12 Eylül 1980 Askeri Darbesi’nden sonra, tarihsel Türkiye Komünist Partisi üyesi olduğumuz için, farklı illerde gözaltına alındık, işkenceli sorgulardan geçtik...  Tutuklandık... Onunla, TKP Konca Davası’nda birlikte yargılandık... Numan Ağabey, bütün yaşamı boyunca insanı seven, yardımlaşan, paylaşan, arayan, kadirşinas bir insandı... O, iyi bir insan ve iyi bir komünistti...

Yoldaş, dost, insan sevgisiyle dolu bir insanı, adam gibi bir adamı, bir komünisti kaybettik... Seni çok özleyeceğiz... Seni çok arayacağız... Rahat uyu Numan Ağabey...  Başımız sağ olsun...

Kısa hayat hikâyesini hatırlamamda bana yardımcı olan Hasan Gürkan ve Mehmet Kurnaz arkadaşlarıma, Numan Dönmez’in Kocaeli’li Yoldaşları adına teşekkür ediyorum...