Son dönemde yine siyasetin mezesi hâline gelmiş acılarımız dolaşıyor ortalıkta.

Erdoğan’ın Dersim için “eh gerekirse devlet adına ben özür dileyeyim” mealinde çıkışının üzerinden beş yıla yakın bir zaman geçti.

Bu zaman diliminde pek çok çalıştaylar, istişareler yapıldı elbet.

Alevilerin önde gelen temsilcileriyle görüşüldü, ziyaretler gerçekleştirildi falan filan.

Ve devlet her seferinde, usulen de olsa Alevilere sordu: “Bizden ne istiyorsunuz?”

Alevi temsilcileri dilleri döndüğünce cevaplamaya çalıştı: “Cemevlerinin, statüsü, Dedeler’in konumu, vakıfların tanımı, katliamlarla yüzleşme, vs.”

Anlamıyorlar...

Devletin “bizden ne istiyorsunuz” sorusunun masada durduğu bir yerde “biz”i temsil eden devletin “esas sahip olan Sünni çoğunluk” kibriyle bizlere nasıl göründüğünü hissedemiyorlar.

Hak dağıtma yetkilerinin sadece devlet olmaktan kaynaklanan bir konumdan geldiğini düşünmüyorlar.

Meşru ve makbul olan mezhepten, etnisiteden, tarihçeden geldiklerine emin oldukları yüz ifadelerini gizleyemiyorlar.

Bizlere hoşgörü, anlayış gösterebilecek kadar yüce gönüllü olduklarını tekrar edip dururlarken aşağıladıkları, beğenmedikleri kimliklerimize en büyük hakareti yaptıklarını farkedemiyorlar.

“Bizden ne istiyorsunuz?”

Elinin körünü istiyoruz, ne isteyeceğiz?

Adalet istiyoruz...

Tüm kimliklere, etnisitelere, mezheplere kör bakabilecek ve eşit uzaklıkta durabilecek bir sistem istiyoruz.

Ne cami, ne kilise, ne cemevi...

Ne imam, ne papaz, ne dede...

Bunların hiçbirinin devlet tarafından diğerinin üstünde konumlandırılmadığı ortak bir yaşam istiyoruz.

Sizlerin ise bütün derdi iki puan fazla oy almak için Kürt, Alevi, Dersimli Kılıçdaroğlu’na katiller adına özür diletmek öyle mi?

Her Cumartesi Anneleri eyleminde yan yana durduğumuz Sezgin Tanrıkulu’nun Dersim katliamı adına yakasına yapışmak öyle mi?

CHP’nin tüm yakıcı sorunlar karşısında ezber bozan, önümüzü açan, yüzleşen, hesaplaşan bir siyasi hattı tutturması elbette beklentimizdir.

Fakat şu anda devleti yöneten onlar değildir.

Hakkını da yemeyelim, faili meçhullerin araştırılması, cemevlerine ibadethane statüsü verilmesi, Roboski için meclis araştırma komisyonunun kurulması hakkında parlamentoda çaba gösteren de CHP ve HDP’dir. Tüm bunları AKP reddetmiştir.

“Eh gerekirse devlet adına ben özür dileyeyim” demekle olmuyor işte.

Adaletin huzurunu yaşayabilmemizin bıyık altından, yarım yamalak bir cümle ile gerçekleşemeyeceğini daha nasıl anlatalım?

Davutoğlu geçenlerde, Alevilerin hâlâ CHP’ye niçin oy verdiklerini, bunca çalıştaya rağmen AKP’yi niçin tercih etmediklerini anlayamadığını beyan etti.

Yardımcı olmak, anlatmayı bir denemek isterim.

Sayın Başbakan, adaletin katili cezalandırmadığı yerlerde kimlikler katilleşir.

Sivas’ta yakılan Alevilerin katilleri nerede?

Kim döktü o benzini üstlerine?

Hâlâ bilmiyoruz öyle değil mi?

Öyleyse Alevi’nin hâlâ canı yanmaktadır.

Ve her bir Alevi hayata Madımak Oteli’nin penceresinden bakmakla cezalandırılmıştır.

Oradan bakınca kalabalıklar arasındaki katilleri ile göz göze gelmeye devam ediyorlar her gün.

Şimdi gidip bir Alevi’ye katilini tarif et desen...

Onun tarifiyle bir robot resim çizmek istesen...

O çizdiğin resim Kılıçdaroğlu’na benzemiyor işte.

Sivas zanlıları tahliye olunca “Hayırlı olsun, milletin beklentisi bu yöndeydi” diyen;

Alevilerin katledildikleri şehirlerde seçim mitingleri yapıp “Ey Kılıçdaroğlu Alevi olduğunu söylesene” diyip kalabalıkların yuhalamasını sağlayan;

Cemevinde polis bir genci kafasından vurup öldürdükten hemen sonra “Polisin sabrına şaşırıyorum” diyen bir zihniyete benziyor o robot resim.

Cemevi zaten ibadethanedir, sizin kabul etmeniz veya etmemeniz hayatımızı pek değiştirmeyecek.

Dersim korkunç bir katliamdır, sizin iki cümleniz ile acılarımız azalmayacak.

Siz devletsiniz, adaleti sağlayın.

Kimliklerimizi “cinayetin” faili veya mağduru olmaktan kurtarın.

Anlatabildim mi?

[email protected]

Twitter:@haykobagdat