Devletle, daha doğrusu 'derin devlet'le bir çok kez karanlık ve tehlikeli işbirliği yapmış bir suçlu, çıkıyor, ülkenin en ciddi davalarından birisinde, dosyayla hiç bir ilgisi olmayan bir konuda ve 'bir bilen' edasıyla ülkenin önde gelen gazetecilerini, gazetelerini, aydınlarını suçluyor.

Bu suçlamalar ciddiye alınırcasına, haberlerde, yorumlarda kendisine yer bulabiliyor. Toplum ahlaksız ve kirli bombardımanıyla yıkanmaya çalışılıyor.

Güç kavgasındaki 'adamlar' bu ithamlardan besleniyor.

Bu, tam 'siyasi pornografi'dir.

Bu, düşünce insanlarının, yazarların, aydınların, daha da öte bizzat düşüncenin 'kriminalize' edilmesi halidir.

Bu hal, demokrasi yolunda ilerlediğini iddia eden bir ülke için utanç vericidir.

Malum kişi, Ergenekon davasında gizli tanıklıktan açık tanıklığa geçen eski PKK'lı Şemdin Sakık'tır…

Şemdin Sakık vicdansız bir adamdır.

İzine giden sivil kıyafetli, silahsız 33 eri otobüsten indirdikten sonra kurşuna dizen kişidir.

Şemdin Sakık karanlık bir adamdır.

33 erin öldürülmesi, 1993 baharında, Kürt sorununda diyalog umutlarının yeşerdiği bir anda ateş ve silah oyununa geri dönülmesinin startını veren hadise olmuştur. Öcalan dahil kimsenin sahiplenmek istemediği bu ölümcül eylem emrini kimin, nasıl, hangi güdüyle verdiği ve Sakık'ın ilişkileri hâlâ muğlaktır.

Şemdin Sakık tehlikeli bir adamdır.

Yakalandıktan sonra askerin istediklerini yapmış ve ünlü andıcın hazırlanmasında araç olmuştur. Andıç sonuncunda Akın Birdal vurulmuş, gazeteciler işlerinden olmuş, itibarları hedeflenmiştir.

Bu andıç sadece tek tek kişilerin, gazetecilerin, aydınların değil, sivil toplum örgütlerinin, mesleki kuruluşların da PKK'yla organik ilişki içinde olduğunu iddia eden bir yalan üzerine kurulmuştur.

Ve bu andıç üzerinden tüm bir demokratik alan özellikle basının da katkısıyla 'kriminalize' edilmiştir.

Bir 'düzen ve zihniyet' nasıl bu kadar yüzsüz olur…

Aynı adam yine benzer iddialarla, üstelik aynı kişilerin adını zikrederek, Haber Vaktim gibi tetikçi sitelerle birlikte hareket ederek, aynı 'siyasi işlem'de kullanılabiliyor..

Bu ne utanmazlıktır ki, elinde en az 33 askerin kanı olan bir adam bir orgeneral tarafından, eski MGK Genel Sekreteri Tuncer Kılınç tarafından 28 Şubat günlerini ve andıcını andırır biçimde, üstelik daha aleni bir tutumla, 'sözüne güvenilir, dürüst biri' olarak tanımlanabiliyor..

Bu ne düşüklüktür ki, önüne geleni PKK'lı yaftalamasıyla hedef gösteren o tetikçi yayın organları ahlaksız katillerle işbirliğine soyunabiliyor. Bu adamla mektuplaşabiliyor, bu adamın itham dolu mektuplarını yayınlayabiliyor, nokta atışlarında, psikolojik harekatlarda gazeteciliği kullanıyor.

Bu ne keyfiliktir ki, bir mahkeme heyeti gördüğü davayla hiç bir ilişkisi olmayan bir konuda, bir suçluya, tanık sıfatıyla siyasi değerlendirmeler yaptırabiliyor..

Ve ne acıklıdır ki, kimi gazeteler ve televizyonlar 28 Şubat'ta olduğu gibi bu adamın iddialarını merkeze taşıyıp pornografiye ve kriminalizasyona alet oluyorlar.

İstihbarat kavgaları, psikolojik harekatlar, siyasi pislik, kişilere nokta atışları, itibarar düşürme çalışmaları…

Tüm bunlar karanlık adamların ve otoriter rejimlerin işidir.

Tüm bunlar karanlık ve otoriter dönemlerde karşımıza çıkarlar…

Türkiye'nin arınma ve demokratikleşme sürecinde, kimi sapmalar, kısa devreler, kimi gayri meşru ve yasa dışı yöntemler sadece demokratikleşme sürecini kirletmiyor.

Çamur, aynı zamanlarda gazetecilik anlayışına, adli reflekse, siyasi algıya da sıçrıyor.

Buna dur demek lazım, hayır demek lazım…

Bu hepimizin işidir…

 Kaynak:http://yenisafak.com.tr/yazarlar/AliBayramoglu/siyasi-pornografi/34856