Düzce Yerelhaber’in yayın hayatına atilisi ile ilgili haberi arkadaşlar geçen yaz mail ile bana bildirmişlerdi. O sıralar Türkiye’de tatildeydim. Internet erişimim yoktu. Dolayısıyla gazeteden geç haberim oldu. Tesadüf bu ya, birinci yıl kutlaması sırasında da tatilde idim. Yerelhaberi kutlayan bir yazı yazmak o nedenle hayli gecikmeyle ancak bugüne nasip oldu.

1980’li yılların sonlarında Türkiye Birleşik Komünist Partisi çatısı altında siyasi faaliyet yürütüyordum. Partinin İstanbul yönetiminde, yerel çalışmaları koordine ediyordum. Türkiye’nin önünde, her zamanki gibi demokrasi sorunu ve komünist partisini yasaklayan 141 ve 142. maddeler sorunu mevcuttu.. Partimiz yasallık mücadelesini yürütürken, İstanbul’un ilçelerinde örgütlülük düzeyini de yükseltmek istiyordu.
Bu nedenlerle yerel gazete ihtiyacı giderek elzem bir hal alıyordu. Gazete, sadece parti üye ve sempatizanlarına faaliyetlerini yürütme imkânı sağlamakla kalmayacaktı. Ayni zamanda insanlarla temas noktaları oluşturulacak, doğrudan demokrasinin koşullarının yaratılması için bir ortam sağlayacaktı. Bu ihtiyaçtan yerel haber fikri doğdu. Bu fikri İstanbul’un 3 bölgesinde gerçekleştirmek için harekete geçtik. Beyoğlu, Bakırköy ve Kadıköy başlangıçtaki hedef bölgeler oldu. Ama Kadıköy bölgesindeki arkadaşlar gazeteyi çıkartmayı başaramadılar. Buna karşılık Bakırköy Yerelhaber ile Beyoğlu Yerelhaber yayın hayatına atıldı ve epey bir süre İstanbul’un basın yaşamında yer aldı. Her iki gazete, yayın hayatinin yanisira, gençlere yönelik satranç turnuvaları, sünnet düğünleri gibi faaliyetler de gerçekleştirdiler.

Yıllar sonra İsveç’e yerleştiğimde, yerel gazeteciliğin gelişmişlik düzeyini görünce, kıskanmadım diyemem. İsveç’te ülke çapında yayınlanan iki gazeteye karşılık, yerel yayın yapan binlerce gazete var. Bunlar üstelik yayın alanlarında hayli etkili bir rol oynuyorlar. Söz gelimi, bir mahallede trafik akısını sınırlamak ve hız yasağı getirmek isteyen sakinler, yerel gazete marifetiyle imza kampanyası başlatıp istediklerini elde edebiliyorlar. Hemen her gazetede, yoğunluklu ve etkili bir okuyucu mektupları bölümü mevcut.. Burada yayınlanan şikâyet ve öneri mektupları, yerel iktidar organlarınca çogu zaman dikkate alınıyor. Gazete, mektuplardaki taleplere yönelik fikri takip yapabiliyor.

Yerel gazetenin gücünün, okuyucu ile kurduğu temas noktalarının yoğunluğundan kaynaklandığına inanıyorum. Bu temas noktaları ne kadar çoğalır ve çeşitlenirse o kadar iyidir. Ama bunu gerçekleştirmenin esas şartı, yerel iktidar olan mesafeyi korumaya bağlıdır. O mesafenin kısalması durumunda bir bedel ödemek kaçınılmazdır. Zira iktidarı iktidar yapan, bedel tahsil etme yeteneğidir. Bu yeteneğini kullanamayan bir iktidar, egemenliğini kaybeder. Yerel gazete kuskusuz ille de iktidar karşıtı, inadına muhalefet seklinde bir tutum almalıdır demek istemiyorum. Bu tersine yanlış bir tutum olurdu. Sadece korunması gereken bir mesafeden söz ediyorum. Bu mesafe, bağımsız ve özerk bir gazetenin varlığının teminatıdır.

Akil malum sükûneti, temkini, dirayeti ve basireti temsil eder. Ask ise, delibozukluğu, harab ve bitap olma halini, gözü körlüğü anlatır. Yerel gazete isi, aklin ve aşkın temaşasıdır. Bize bu temaşayı sağlayan Düzce yerelhabercilere selam olsun!

Muhtesem Özdamar/ Isveç