HDP’nin en geç bu haziran ayında yapılması gereken genel seçimlere yüzde 10 barajına rağmen, daha önce olduğu gibi bağımsız adaylar ile değil parti olarak girme kararı, hükümet ile Abdullah Öcalan arasında yürütülmekte olan barış görüşmelerinde varılan bir anlaşmanın sonucu mudur sorusunu ister istemez akıllara getiriyor.

Her ne kadar HDP eşbaşkanı Selahattin Demirtaş, “Biz halkımızın oylarını AKP’ye satacak kadar alçak mıyız? HDP bayrağı altında seçime gireceğiz. AKP’yi de yıkacağız. O zaman görsünler kim kimle anlaşmış. Bunların tamamı partimizi yıpratmak için ortaya atılmıştır...” şeklinde konuşuyorsa da, bir pazarlık yapılmış olma olasılığı zihinlerde uyandı.

Zira Sayın Demirtaş’ın HDP’nin barajı geçeceğine dair iddiası hiç gerçekçi görünmüyor. Kendisinin geçen ağustos ayında yapılan cumhurbaşkanlığı seçiminde aldığı oylarla yüzde 10 sınırına yaklaşmış olmasının, o seçimde katılma oranının yüzde 74 gibi görece düşük bir düzeyde kalması sonucu olma ihtimali yüksek. Nitekim saygın siyaset bilimcilerimizden Prof. Dr. Ersin Kalaycıoğlu, buradan kalkarak şunları söylüyor: “HDP yüzde 6’yı bile tutturamaz. Hiçbir şansları yok. HDP’nin barajı aşamaması demek ise sadece üç partinin barajı aşması demek olur. Bu da 30-35 sandalyenin AKP’ye hediye edilmesi demektir.” (Taraf, 22.12.2014)

Bu gerçek, HDP’nin hesabının ne olabileceğine dair spekülasyonları davet ediyor? Bir teori şu: Anayasa Mahkemesi yüzde 10 baraj hakkında “hak ihlali” kararı verebilir. Bu durumda, AKP, HDP ve de CHP, barajı yüzde 5’e indirmek, anayasaya eklenecek geçici bir maddeyle bu kuralın önümüzdeki seçimde de uygulanması yolunu açmak üzere anlaşabilir. Bu durumda (diyelim ki bir ön pazarlık sonucu olmasa bile) HDP, hükümet ile Abdullah Öcalan arasında yürütülen (hakkında gizlilik kararı alınmış olan) görüşmeler sürecinde Kürt tarafının ortaya koyduğu şartların asgari düzeyde karşılanmasına karşılık, AKP’nin seçim sonrasında getireceği başkanlık sistemini öngören anayasa değişikliğine mecliste destek verebilir.

İkinci bir teori şu: Kürt siyasi hareketi, HDP’nin seçime parti olarak girme kararı ile hükümeti, 2013 Mart’ından bu yana sürdürdüğü oyalama taktiğini terk etmeye ve masaya getirdiği asgari talepleri genel seçim öncesinde kabule zorluyor. Kandil sözcülerinin yaptığı açıklamalara bakılırsa asgari talepler Öcalan’ın hazırladığı taslak üzerinde müzakerelere başlanması, Öcalan’ın 15 Şubat’ta kurulacak “hakikat komisyonu”yla görüşmesi ve Nisan 2015’te toplanacak PKK genel kongresine katılması olabilir. Cemil Bayık seçimden önce taslak üzerinde müzakerelere başlanmaması halinde “darbe veya iç savaş olabileceği”ni söylüyor. Murat Karayılan da, süreç sonuçlanırsa 15 Mart’ta silahlı mücadelenin sona ereceğini, aksi takdirde devam edeceğini ifade ediyor. PKK, HDP’nin mecliste temsil imkanı dahi bulamadığı bir ortamda, silahlı mücadeleye dönmesini haklı gösterebilir.

Bir de üçüncü teoriden söz edilebilir. O da, yukarıda sayılanlar olmadığı takdirde, HDP’nin CHP ile seçim ittifakı yapması. Evet mevzuat seçim ittifaklarını yasaklıyor, ama 1991 seçimlerinde Kürt adayların SHP listesinden seçime girmeleri örneğinde bir ittifak söz konusu olabilir. Geçen eylülden beri bu yönde spekülasyonlar yapılıyor. (Bkz. Hüseyin Yayman, “CHP, HDP’yle ittifak mı yapacak?” Vatan, 25.9.2014.) CHP Genel Başkanı Kılıçdaroğlu’nun bu ay başında Diyarbakır’da “Şu anda gündemimizde böyle bir ihtimal yok… Ancak siyasette 24 saat çok uzun süre…” demesi dikkatlerden kaçmamıştı. İki taraftan da gelen yalanlamalara rağmen böyle bir ihtimal yok sayılamaz. Zira iki tarafın da hayli işine gelebilir.

HDP’nin seçimlere parti olarak girme kararına bir anlam verme zihinleri zorluyor.