Geçen cumartesi günü Ankara'da Cumhuriyet tarihinin en büyük terör saldırısı gerçekleşti; 97 yurttaş öldü; 65'i yoğun bakımda olmak üzere 245 yurttaşın tedavisi sürüyor.

“Çözüm süreci”ne son verilmesinden bu yana PKK ile çatışmalarda şehit sayısı 150'yi aştı, yüzlerce PKK militanı can verdi, ölen sivil sayısı da 227'yi buldu. Türkiye için için kanıyor. Şiddet sarmalını zirveye taşıyan Ankara katliamıyla başlayarak “Bunu bize kim yaptı? Düştüğümüz bu kanlı çukurdan nasıl çıkabiliriz?” sorularını sormak zorundayız.

Şu an için Ankara katliamını kimin tasarlayıp gerçekleştirdiğini kesin olarak bilmiyoruz. Açık istihbaratla, yani medyaya yansıyan haberler sayesinde bildiklerimizi şöyle sıralayabiliriz: 1) 5 Haziran'da Diyarbakır'daki HDP mitinginde, 20 Temmuz'da Suruç'ta ve cumartesi günü Ankara'daki katliamlarda kullanılan bombalar birbirinin aynısı. Diyarbakır ve Suruç katliamlarının kimin işi olduğu bugüne kadar aydınlatılabilmiş değil. Ancak ilk bulgular, ötekiler gibi Ankara katliamının da IŞİD'in eseri olabileceğine işaret ediyor.

2) Bu kuvvetli bir olasılık. Zira Türkiye, temmuz sonu itibarıyla İncirlik dahil üslerini IŞİD'e karşı ABD savaş uçaklarına açtığı gibi, TSK da IŞİD mevzilerini vurmaya başladı. Maruz kaldığımız saldırılar, Suriye ve Irak'ta Kürtlerle savaşan IŞİD'in bir yandan Türkiye'yi cezalandırmak; öte yandan Türkiye'de Türk – Kürt çatışmasını tahrik amacına hizmet ediyor olabilir.

3) Ötekilerde olduğu gibi Ankara katliamında da güvenlik zafiyeti olduğu, saldırıların önlenmesi için gereken bütün tedbirlerin alınmadığı görülüyor. AKP iktidarının 17/25 Aralık soruşturmasına cevaben emniyet teşkilatında başlattığı cadı avı ile tasfiye olunan istihbarat görevlilerinin zafiyetin oluşmasında rolü olduğu tahmin ediliyor. MİT'in esas görevi olan ülkenin iç ve dış güvenliğini sağlamadaki başarısı, en azından Uludere / Roboski'de kaçakçılık yapan 34 yurttaşın “terörist” olduklarına dair MİT istihbaratı üzerine savaş uçakları tarafından bombalandığının ortaya çıkmasından bu yana ciddi olarak sorgulanıyor.

4) AKP iktidarının son bir yıla gelinceye kadar, Beşar Esad rejimine karşı radikal İslamcı gruplara çeşitli şekillerde destek verdiğine, en azından Türkiye'deki faaliyetlerine göz yumduğuna dair bilgiler IŞİD'in Türkiye'de geniş bir örgütlenme ağı kurmuş olabileceğini düşündürüyor. 5) AKP'li iki bakan ve iktidara yakın çevreler Ankara katliamının, HDP'nin seçimde başarılı olması için PKK tarafından yapıldığını iddia ettiler. Genelde güvenlik güçlerine saldıran PKK'nın, hele çoğunlukla HDP'li sivilleri hedef alması inandırıcı değil. Üstelik Ankara saldırısı, PKK'nın savunma zorunda kalmadıkça eylem yapmayacağını açıkladığı gün meydana geldi.

6) Başında önce Başbakan sonra Cumhurbaşkanı olarak Tayyip Erdoğan'ın bulunduğu AKP iktidarı, 17 / 25 Aralık rüşvet ve yolsuzluk soruşturmasından bu yana, esas olarak da 7 Haziran'da tek başına iktidarı kaybetmesinden sonra, kendisine destek vermeyen herkesi düşman görerek; hain, terörist ya da terör destekçisi ilan ederek ülkeyi tarihinde görülmemiş ölçüde kutuplaştırdı. Bu ortam, ülkeyi her türlü provokasyona açık hale getirdi. 7) AKP iktidarının izlediği Suriye politikası ise ülkeyi büyük bir uluslararası yalnızlığa sürükledi. Bölgede Türkiye'nin içini karıştırmak için gizli faaliyet gösterebilecek çok sayıda devlet ve devlet – dışı aktör var.

Ülkeyi kutuplaşmadan uzaklaştıracak, iç barışı sağlayacak, güvenlik zafiyetine son verecek, stratejik çıkarları gözeten dış politika izleyecek bir hükümete ihtiyacımız olduğu muhakkak. 1 Kasım seçimleri, yaraları saracak bir koalisyon hükümeti kurulması için büyük bir fırsat. Bu fırsat şu veya bu şekilde heba olursa, başımıza gelebilecekleri düşünmek dahi istemiyorum.