“Romanı bir cinayeti tasarlar gibi tasarladım. İyi hazırlanmış bir cinayetten daha mükemmel tek şey varsa o da iyi kurulmuş bir romandır benim için. Yazıyla cinayet arasında gizli tarikatların ayinlerini andıran, dışarıdakilerin asla göremeyeceği korkunç bir benzerlik olduğuna inanırım, ikisi de tanrının buyruğuna karşı çıkar, ikisi de hayatı yeni başlayacak bir hayat için sona erdirir, ikisi de günahların en büyüğünü içinde barındırır.

Bütün romancılar gibi ben de bir katil gibi soğukkanlıyımdır; günlerce, aylarca usanmadan plan yapar, son darbeyi vuracağım yeri hiç acele etmeden belirlerim.

Kitaba başladığımda son satır da kafamda hazır, dolu bir silah gibi patlayacağı ânı bekler. Yavaş yavaş o ana doğru ilerlerim. Öbür insanlardan kopup ayrılarak, ancak cinayet işlerken ve roman yazarken duyulan, korkularla, karanlıklarla, ürpertici zevklerle, beklenmedik sürprizlerle, maceralarla, bin bir türlü büyülü ayrıntıyla dolu o muhteşem yalnızlığın içine dalarım…” (Tehlikeli Masallar, Roman, Kasım 1996, Can Yayınları)

* * *

O şimdi tutuklu. 445 gündür içerde. O bir edebiyatçı. Türkiye’nin en çok okunan, en sevilen, yapıtları pek çok dile çevrilmiş yazarlarından önde geleni. O bir korkusuz gazeteci aynı zamanda. Tıpkı babası gibi. Üzerinde yaşadığı topraklarda, insanların mutlu, huzurlu, barış içinde, eşit ve özgürce yaşamasını savunuyor. Türkiye’ye de tam demokrasinin gelmesi için, bu ülke insanlarının da artık demokrasiyi tatması için mücadele ediyor.

Askeri vesayete karşı en amansız, cesur mücadeleyi vermiş, ana akım medyanın “amiral gemileri”nin önüne geldiğinde, görmezden geldiği darbe girişimi haberlerini kamuoyuna duyurmuş, Kürt halkına yönelik katliam ve imha haberlerini es geçmemiş, üstüne gitmiş biri.

Ülkenin diğer kıymetli yazarları, çizerleri, akademisyenleri, siyasetçileri, aydınları gibi o da şimdi tutuklu. Hem de 445 gündür. Dile kolay. Tıpkı yukarıdaki alıntıda paylaştığım roman kahramanına, ‘roman yazarlığı’nı tarif ettirdiği gibi aynı kahramana ‘yalnızlığı’ da şöyle tarif ettirir Ahmet Altan: “Yanımda kimse olmadığından değil yalnızlığım, yalnız olduğumu söyleyebileceğim kimse olmadığı için yalnızım ben…”

Hayatı boyunca demokrasinin kazanılması ve askeri vesayetin boyunduruğunun kırılması için mücadele eden Ahmet Altan; bugün “darbe destekçisi” olmak gibi gülünç ötesi, uyduruk iddialardan ötürü tutuklu.

Altan, önceki savunmalarında olduğu gibi (Bakınız; “İşkenceyle tehdit ederlerse, elini ateşe sok da konuş!..)  tarihe not düşen, belge niteliği taşıyan, hesap soran savunmalarından birini daha geçtiğimiz hafta yaptı.

“GÜLÜNÇ OLAN BİR YARGI ÖLÜR”

Ahmet Altan bu kez, “Cumhurbaşkanına hakaret” ve “terör propagandası”suçlamalarıyla yargılandığı davada “Segbis” sistemiyle duruşmaya katılarak, ilk kez hâkim karşısına çıkmış oldu. 5 Aralık günü İstanbul 26. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen duruşmaya tutuklu bulunduğu Silivri Cezaevi’nden savunma yapan Ahmet Altan; “Ezip Geçmek” başlıklı köşe yazısındaki bazı ifadeler nedeniyle yargılanıyordu. Ahmet Altan, sanığı olduğu bir diğer dava olan “darbe davası”nda kardeşi Mehmet Altan, gazeteci Nazlı Ilıcak ve dört diğer sanıkla birlikte 11 Aralık Pazartesi günü yeniden hâkim karşısına çıkacak.

Savunmasında, yargının artık şeklî de olsa yargı olmaktan çıktığını etkili vurgularla ifade eden Ahmet Altan; “Ezip Geçmek” başlıklı yazısından ötürü aynı mahkemede hem “Marksist bir örgüt olan PKK propagandası” yapmakla hem de “FETÖ olarak anılan dinî bir cemaate destek” olmakla suçlandığını belirterek, her iki iddianameyi de kabul etmesiyle, mahkemenin bu durumu mantıken çelişkili bulmadığını ortaya koyduğunu söylemiş.

Gelin beraberce Ahmet Altan’ın bir edebi eser tadındaki savunmasının şu bölümünü birlikte okuyalım:

“…Bir yazı düşünün ki hem cumhurbaşkanına hakaret ediyor, hem PKK propagandası yapıyor, hem devleti ele geçirmeye çalışmakla suçlanan dinî bir cemaati destekliyor, hem de askerî bir darbeyi gerçekleştiriyor.