Toplumlar resmi tarih yalanlarından arındırılmazsa demokratikleşemez. Yâda yalanlardan arındıkça demokratikleşir, gelişir.

Geçmişle yüzleşmek, toplumsal barışa da önemli katkı sağlar. Ancak ülkemizde suç, sürekli mağdurların üstüne yıkılıyor. Geçmiş geçti unut gitsin deniliyor. Ama acılar unut deyince unutulmuyor. Canlarını kaybedenlerin, içleri sızlıyor. Yaraları kanıyor. Mağdurlar, mazlumlar yüreklerine yapışmış acıları içlerine gömüyorlar.

 Ülkemizde resmi tarihle bir yüzleşme yapılmadı, yapılamıyor. Çok yaralı insanımız var. Çağımız teknoloji çağı. Bilgi ve iletişim çağı. İnsanlar her türlü bilgi ve belgeye teknoloji aracılığıyla ulaşabiliyor. İnsanlığa karşı işlenmiş suçlar teker teker açığa çıkarılıyor. Yalanlar öykü olmaktan çıkarılıyor. Gerçekler gizlenemiyor.

Bu gün 24 Aralık 2012,  Kahramanmaraş soykırımının üzerinden 34 yıl geçti. Alevi, Sünni ayrımcılığının siyasi nedenlerle kışkırtılması sonucu olaylar çıktı.

Resmi rakamlarla yüzonbir (111) kişi öldü. Tarafsız gözlemciler en az bunun 4,5 katı olduğu söyledi. Birçok ev ve işyeri yakıldı.19 Aralık 1978 de başlayan olaylar,21 Aralık'ta Hacı Çolak ve Mustafa Yüzbaşıoğlu adlı sol görüşlü, Töb-Der(Tüm Öğretmenler Birleşme ve Dayanışma Derneği)üyesi iki öğretmenin öldürülmesiyle iyice tırmandırıldı.26 Aralık 1978 de K.Maraş ile birlikte 13 ilde sıkıyönetim ilan edildi. Olaylar ancak yatıştı.

 Sıkıyönetim Askeri Mahkemesi 804 kişi hakkında dava açtı.Büyük bir kısmı beraat etti.Bir kısmı firari olduğu için bulunamadı.Yargıtay kararıyla cezaların bir kısmı bozuldu.Bir kısmında da indirimler yapılarak,davalar sessizce kapatıldı.

Töb-Der K.Maraş katliamının birinci yılında olayları kınadı. Türkiye’nin birçok yerinde öğretmenler o gün derse girmeyerek protesto eylemi yaptık. Yetkililerin ve toplumun tüm kesimlerinin dikkatini çekmek istedik. Bir daha buna benzer katliamlar olmasın istedik. Ogün eşimle birlikte bende derslere girmedim. Açığa alındık altı ay açıkta kaldık. Hapis cezası aldık. Ceza paraya çevrildi.5 Yıl benzeri suç işlememe koşuluyla ceza ertelendi. Okullarımızdan sürüldük.

             1915 Ermeni Tehciri.

               1937-1938 Seyit Rıza ve Dersim Katliamı.

               1980 Çorum Olayları.

               1993 Pir Sultan Abdal Derneğinin yaptığı şenliklerde şair, yazar 34 kişinin öldürülmesi.

28 Aralık 2012’de çoğu çocuk 34 Kürt vatandaşın Uludere’de öldürülmesi en başında dediğim gibi, resmi tarih yalanlarıyla yüzleşmeliyiz. Yoksa özgürlükçü, eşitlikci, barış içerisinde bir arada yaşayabileceğimiz demokratik bir toplum yaratamayız.

 Bu insan gibi, insanca yaşamak isteyen  mağdurların, mazlumların, tüm insanlığın sorunudur.