Kendilerini çok “akıllı” zanneden devletin has elemanı, her dönemin beyaz yazar-çizer takımından birisi, hükümetin İsrail’le ilişkisini eleştirenlerin devletler arası politikadan hiç anlamayan “embesiller” olduklarına benzer bir şeyler yazmış.

Ona benzer başka çok “akıllı” biri de, tarihte Fransa, İngiltere ve Rusya’nın birleşip Osmanlı’yı yendiklerini; sonra da aynı Fransa ve İngiltere’nin Osmanlı’yla birleşip Rusya’yı yendiklerini örnek olarak anlatmış. Biz embesillere ders vermek üzere. Sanki tarihte olmuş bir olay, bugünü meşrulaştırmak için kullanılabilirmiş gibi... Sanki o olay çok matah bir şeymiş gibi...

Ancak bu çok akıllılar farkında değiller... İflah olmaz anti-AKP’cileri eleştirdiklerini zannederken, İsrail devletinin Filistinlilere yaptığı zulmü ciğerlerinde hisseden dindar, laik, AKP’li, AKP’siz herkesi yani kısaca vicdan sahibi herkesi “embesil” olmakla suçladıklarının farkında bile değiller.

Bu arada hangi aşamalardan geçtik, farkındayız değil mi?

“Hep haklı” reel politika

AB ile işler yolunda giderken, bir yandan da “komşularla sıfır sorun” başlıklı iç rahatlatan süreçlerden geçtik. Sonra o çok romantik “onurlu yalnızlık” sürecini yaşadık. Sonrasında İsrail’le küfürleşirken, Kürtler İsrail’in piyonu olmakla suçlandı. Amerika’dan ayar yenmediği zamanlarda, rakipler Amerikancılıkla suçlandı. Rusya ile flörtöz durumlar yaşandı. En sonunda bugün İsrail ile “kadim dostluğumuz” gündeme geldi.

Ve her seferinde ne kadar haklı politikalar güdüldüğü konusunda ikna olmamız için her türlü medyatik bombardıman ve manipülasyona maruz kaldık. Ergenekon’da ve sonrasında olduğu gibi... Bir takım aparatçikler her durumda yüzleri kızarmadan “hep” ne kadar haklı olduklarını anlattılar.

Şimdiki Rusya – İsrail hattındaki tornistan hakkında bize “reel politika” anlatıyorlar. Edilen küfürler, Kürtlere İsrailci olmak yönünde yapılan suçlamalar konusunda zerre kadar özeleştirel bir laf etmeden... 

Tabii haklılar... Evet doğrudur; devletler arasındaki “bilindik mevcut” ilişkilerde duygu yoktur. Herşey çıkar ilişkisine dayalıdır. Yani duygu olmayınca ahlâk da yoktur.

Devletlerin böyle ahlâksızlık yapması bir yana, devletlerin, çıkarlar adına yaptıkları bu ahlâksızlıkları savunanlar embesil bile değil; ahlâksızdır.

Tencere-kapak

Ve tabii, bir sürü küfür ettikten sonra yapılan bu tornistan sonunda İsrail’le “iyi ilişkiler” halimize pek yakışır; tencere kapak birbirini bulmuş olur!

Cizre’nin, Nusaybin’in, Sur’un sokakları başta Gazze olmak üzere, Filistin’in yıkılan şehirlerindeki sokaklara benziyor giderek. Kendilerini çok “akıllı” zanneden beyazlar ve aparatçikler, gene devletin koltuğunun altından, “elmalarla armutları karıştırdığımızı ve Kürtlerle Filistinlilerin çok farklı olduklarını” bağıracaklar...

Tabii ki biliyoruz; aynı şey değil; Filistinlilerin tepesine şunun şurasında Siyonist bir devlet çökeli topu topu 60-70 oldu. Kürtlerin tepesine başka bir devlet çökeli ise 100 yıl oldu. Birisinde Filistinli olmanız bile suçtu; ötekisinde Kürt olduğunuzu söylemediğiniz sürece vaziyeti idare edebilmek mümkündü. Birisinde alenen apartheid; diğerinde total asimilasyon, baskı ve inkâr vardı... Bugün inkâr bitti; ama “makbul Kürt” olmak, devlete biat etmek kaydıyla...

Her iki durumda, hallerinden şikayet edenlere verilen isim “terörist”tir... Bu kelimeyi kullanmıyorsanız, en yüksek perdeye çıkan ses tonuyla (“ne kadar çok bağırırsak, o kadar çok korkuturuz!” mantığıyla) “hainler!” sıfatına maruz kalmanız kaçınılmazdır.

Öz vatanlarında parya olmuş Filistinliler, Kürtler...Kendi topraklarında vicdansızlıkve merhametsizlikle imtihan olan insan kitleleri...

“Temizlemek”

Silopi’yi Cizre’yi ev ev temizleyeceklermiş. Bunun anlamı “iyi ihtimalle” şöyle olur:  bu, “sadece teröristleri” öldürmek anlamına gelebilir; “terörist” dışındaki insanlara bir şey yapılmayacağını varsayarak. Her ne kadar bunun ne kadar zor olduğunu bilsek de... Çünkü biliyoruz ki, “terörist”e pek benzemeyen yaşlı insanlar, kadınlar, çocuklar da can veriyorlar bu “temizlik” süresince... Aynı tek parti rejimi Dersim’i falan bir zamanlar temizlediğinde ve dönemin “merkez” medyası “temizlik” lâflarınımanşetlerine çıkarttığında olduğu gibi...

Bunu gene de “iyi” ihtimal olarak düşünelim... Ancak bu durumda da başka bir ayrıntı çıkıyor ortaya.. O ölen teröristlerin ağabeylerinin, amca çocuklarının, ana-babaların ilerleyen günlerde “devletimiz terörist çocuklarımızı temizlemiştir; devletimize güvenimiz tamdır” gibi beyanat verme ihtimalleri var mıdır acaba?

Daha da çok bu “teröristlerin” kardeşleri, daha genç nesilleri ağabeylerinin “terörü” hakkında acaba nasıl bir hafıza inşa etmektedirler şu sıralarda?

10 sene sonra, 20 sonra bu hafızadan “uslu”çocuklar, uysal bedenler çıkar mı acaba?

FERHAT KENTEL / HABERDAR