Malumunuz Türkiye, İran, Irak ve Suriye ile kesişen kümede Kürtler yaşıyor.

Her dört ülke de Kürtleri ülkesinin asıl paydaşı kabul etmeyip devlet adına Kürtler üzerinde baskı oluşturdular.

İran bölgesel olarak Kürtleri erken fark etti, dilini tanıdı, radyoları vardı, medreselerinde Kürtçe eğitim yapılıyordu, bölgesel olarak gönderdikleri vekiller Kürdistan eyaleti vekilleri olarak biliniyorlardı, onun için PEJAK İran’da taban bulamadı, düşmanın dürtmesine rağmen fazla yaşayamadı.

İran’ın sakinliği ondan olduğuna inanıyorum. Geçen sene İran’ın Yezd eyaletinde gerçekleşen Dünya İslam Formuna(DİF) katılmıştım Ruhani’in adına konuşan bir Ayetüllah “İran devleti Kürtlere minnettardır” dedi.

Suriye daha düne kadar kimliğini dahi tanımadığı, hüviyetsiz yaşamaya mahkum ettiği Kürtleri bu gün maaşa bağlamış ve onları kullanıyor. Buralar orijinal Kürtlerin elinde kalmasın da gerisi önemli değil dercesine, sosyalist, Apocu Kürt gençlerinin bir kısmını parmağında oynatıyor.Halbuki sosyalizm ölmüş ölüden medet umulmaz, Beşar Esat bunu idrak edemiyor.

Türkiye’deki JİTEM uygulamaları PKK’yi doğurdu, bu yanlışın farkına varan devlet JİTEM’i lağvetti ama elindeki kozları kullanabilme adına AB ve ABD PKK’yi sahiplendi ülkemize huzur gelsin istemiyorlar. Ancak çözüm süreciyle Kandil’in amacının Kürt ve Kürdistan olmadığı Kürtler tarafından anlaşıldı. En bariz delilerden biri 8 sol örgütün Kandil’e çıkıp birilerine tekmil vermesidir, ikincisi de Kürt vatandaşlarına selamlamaya çalışan Cumhurbaşkanımıza her fırsatta saldırmalarıdır.

Kürtlerin en çok mücadele verdiği, saldırıya uğradığı, halepçe katliamı gibi zalimane saldırıların yaşandığı ülke Irak oldu.

Birileri kalkıp yahu şu Kürtlerden ne istiyorsunuz? Diye bir soru sormuyor.

Araplar Irak Kürdistan’ın tapusunu Allah’tan mı almışlardı? haşa! hakikat şu ki mülk Allah’ındır, hangi halk nerde yaşıyorsa orada huzur içinde yaşamaya hakkı vardır.

Hele bir Irak’ın Bağdat yönetimine bakın bir de Kürdistan bölgesine bakın hangi taraf yaşamaya daha elverişlidir?

Her ne maksatla olursa olsun bu gün başta Türkiye olmak üzere kimi dünya ülkelerinin de katkılarıyla Irak Kürdistan’ında bağımsızlığa doğru giden bir devletleşme süreci var, buna katkı vermek dünya devletlerinin boyun borcudur. Çünkü Saykes-Picot planına destek verenler bu devletleşme sürecine destek vererek bir nevi günah çıkarıyorlar.

Birkaç defadır yazılarımda dile getiriyorum. İran ve Suriye federatif yapı Irak Kürdistan devleti, Türkiye’de anayasal düzeyde Kürtlerin hak ve özgürlükleri verilecek ve ülkenin her yerinde birinci sınıf vatandaş olarak kendini hissedecekler. Bölgenin barışı bu projede yatıyor galiba, bu da 2007 yılında Alman konsolosluğu ve Diyarbakır Barosu iş birliğinde iki gün yedi oturum 21 saat Diyarbakır’da gerçekleşen uluslar arası konferansın kanaatidir. O konferansın katılımcıları arasında ülkemizin yetkilileri de vardı.

Türkiye’de Kürt haklarında bahseden biri beraberinde bölücülüğü dillendiriyorsa bilin ki onda kirli bilgi var. O kimse PKK’yi Kürtlerle karıştırıyor. Bütün samimiyetimle söylüyorum PKK ve taraftarları Kürt vatandaşlarımızın %20 sini bile bulamıyorlar. %80 sabırla ibretle olup bitenleri seyrediyor. Bu insanlardan utanmak lazımdır diye düşünüyorum. Bu insanların yüzüne bakarak Kürt bayrağına saygısızlık yapmak, saygısızca ifadeler kullanmak doğru olur mu?

200-300 bin nüfuslu KKTC’ine devlet diyoruz/sunuz da 5 Milyon nüfuslu Irak Kürdistan’ına neden laf ediyorsunuz? anlamakta zorlanıyorum.

Bu konuda hükümetin ve sarayın politikasını faydalı buluyorum.Berzani’in de “evet”  lehine beyanı inşallah hayra alamettir.

Ne hikmetse Kazakistan, Tacikistan, Türkmenistan demek bizde bir infial uyandırmadığı halde neden Kürtlerin yaşadığı bölgeye Kürdistan denildiği zaman birilerinin ruhunda daralma oluyor. Bu öğrenilmiş yanlışın tezahürüdür bence.

Muhterem dostlar istesek istemesek Kürt de Kürdistan da var olmaya devam edecek.

Biz de bununla imtihan oluyoruz, hepimize başarılar dilerim, ben bu konuda sınavımı geçenlerdenim.