HDP çok şanslı bir parti. Hep beraber önümüzdeki seçimlere bağımsız adaylarla mı yoksa parti olarak mı gireceklerini konuşuyoruz. Görünüşe göre kimse “Kendisi için bir şey” istemiyor. Herkes HDP için “neyin iyi olacağını” söylüyor. Maşallah bir diğerkâmlık bir diğerkâmlık ki sormayın gitsin.

Neyse sonunda soldan birisi çıkıp da HDP’nin tercihinin “kendileri için” neden kötü olacağını haykırdı.

Prof. Korkut Boratav, Hürriyet’ten Cansu Çamlıbel’in “HDP’nin parti olarak seçime girmesine niçin karşınız” şeklindeki sorusunu şöyle cevaplıyor:

“Bu ne demek? Anayasayı değiştirecek çoğunluğu ikram etmek demek. Üstelik samimiyetsiz bir manevra ile ikram… Bu şu anlama geliyor; Kürt bölgelerinin tüm milletvekillerini AKP’li olarak, belki bağımsız parlamentoya girecek olan Hüda-Par’lıların eklenmesiyle parlamentoya taşımak. Bir pazarlık ve anlaşma var mıdır, yok mudur? Karşılığı nedir? Anayasayı değiştirecek çoğunluğa ulaşmak.”

“Hocaların hocası Marksist” Boratav’ın korkusunu anlıyorum. Zira her Türk tipi sosyalistin görevi, 12 Eylül Anayasasının değiştirilmesinin teklif dahi edilmemesi için mücadele etmektir. Tıpkı 12 Eylül 2010 referandumunda yaptıkları gibi. Atatürk’ün tartışmalı Bursa Nutku’nda söylediği gibi “o gün” geldiğinde halkın iradesi, parlamentosu var demeyecek, aydınlanmacı bir ittifakın oluşması için harekete geçecektir. Hatta bu uğurda şovenmiş, milliyetçiymiş, Çözüm Süreci’ni ihanet sayıyormuş demeden CHP ile ittifakı bile önerecektir.

Hocadan dinleyelim:
“…CHP ve HDP’nin seçimlerde bir muhalefet cephesi kurması lazım. Çözüm yolu budur. CHP’nin şoven, MHP’ye yatkın olan söylemini kontrol altına alması, ilaveten laik, aydınlanmacı pozisyonu da açıkça, ilkeli olarak benimsemesi lazım.”

Yetmez HDP altı oku tüzüğüne almalı

Lazım lazım. Hatta Boratav’ın eklediği gibi bu lazım’lıktan öte HDP’nin “Türkiye’nin Cumhuriyet değerleri dediğimiz duyarlılıklarına saygı göstermesini” içeren bir “ütopya.”

Ha bir de “tutucu bir bölgeden” oy alan HDP’nin Hasan Ali Yüceller, Mihri Belliler gibi aydınlanma sembolleri dururken, Şeyh Sait’i sahiplenmeyi de bir an önce bırakması gerekmiş.

Tabii canım, o cumhuriyet değerleri değil mi Kürt’ü pamuklara sarıp sarmalayan… Dersim’de, Ağrı’da, 12 Eylül’ün Diyarbakır tabutluğunda, 90’ların “savaş konseptinde” sırtını tapışlayan…
Neyse, eminim Kürt seçmen de, Selahattin Demirtaş da HDP’nin aklı başındaki unsurları da gülüp geçiyorlardır aydınlanmacı Türkiye solunun bu nasihatlerine.

Zira Kürtlerin yaşı yetenleri de, solun tarihine meraklı olanları da, yakın siyasi tarihimizi bilirler. Örneğin, Boratav’ın bugün önlerine koyduğu rahmetli Belli’nin en aktif dönemlerinde ordunun “ilerici” unsurlarıyla sıkı fıkılığını unutmazlar.

Kürtler de nerden çıktı?

Öyle ya, sosyalizmin ön koşulu saydığı milliyetçilikle TİP’in Kürt aydınlarını sıkıştıran Belli ve Milli Demokratik Devrimci ekibinin Kürt sorununa “duyarlılığının”, MGK devletinden hallice olduğunu kim inkâr edebilir?

Siz ediyor musunuz? Bugün partisini aydınlanmacı sola ekleme mücadelesi veren o günlerin şahidi HDP’li Ertuğrul Kürkçü bence bugün de şahitlik yapabilir. Ama onu “çok beklemeden” ben bir iki soruyla katkı yapayım tartışmaya.

Doğu mitingleri ve program tartışmalarıyla Kürt sorunu konusunda enternasyonalist bir tavır takınan TİP’in binalarını, kongrelerini kim basıyordu? Bazen bu şiddet, Boratav’ın da röportajında adını verdiği, memleketin sol mirasına katkı yapmış o değerli, yaşlı başlı insanların tokatlanmasına kadar varmıyor muydu?

Bu “solcu” arkadaşların, o günlerde Kürt sorununun partinin öncelikleri arasında yer almasını talep eden TİP’li Kürt aydınlara verdikleri cevap mevzuu özetlemiyor mu?

“Biz Türkler henüz uluslaşmamızı tamamlayamadık, Kürtlere ne oluyor?"

İşte böyle.

Bugüne değin HDP’nin seçimlerdeki olası tercihleri üzerinde ben de yazılar yazdım, yorumlar yaptım. Ancak tümü de demokrasiyi, siyaseti ve halkı tehdit anlamına gelen “HDP barajı aşamazsa felaket olur” senaryolarına eleştiriden ibaretti.

HDP kocaman ve köklü bir siyasi gelenek. Onca da oyları var. Kendileri için neyin iyi olup olmayacağına kendileri karar verirler. Yani kendileri bilirler.

Hayatını, ideolojisini, ütopyasını AK Parti nefretine indirgeyip, örgütlenmeyi ve parlamentoya girmeyi başarmış Kürt hareketine abilik pozları yapanların kuyruğuna takılacaklarsa da yine kendileri bilirler.