Kürt sorununun kaynağında yalnızca Kürtler değil; insanlığın önemli bir kesiminin yaşadığı Verimli Hilal'de ortaya çıkan Neolitik toplumun bağrında gelişen hiyerarşi, kentleşme, sınıflaşma ve devletleşme süreçleri ile birlikte Kapitalist Modernite yer almaktadır.

Sayın Abdullah Öcalan’ın 27 Şubat’ta yaptığı Barış ve Demokratik Toplum çağrısı, başta Kürdistan ve Türkiye olmak üzere tüm dünyada yankı bulmuştur. Aradan iki ay geçmesine rağmen bu çağrı hâlâ tartışılmakta, uluslararası alanda etkisini sürdürmektedir. Demokratik siyaset güçleri ve sivil toplum örgütleri, bu çağrıya "Umut Hakkı" çerçevesinde sahip çıkmaktadır.

Sayın Abdullah Öcalan’ın özgürlüğü; barışın ve demokrasinin önünü açacaktır. Barış sürecine özgürce katılabilmesi, yalnızca bölgesel değil, küresel düzeyde demokrasi ve barış adına önemli etkiler doğuracaktır. Öcalan özgürleşirse; kadın-erkek tüm siyasi tutsaklar, Ekrem İmamoğlu, Osman Kavala, Selahattin Demirtaş, Figen Yüksekdağ, Leyla Güven, Selçuk Mızraklı, Selçuk Kozağaçlı da özgürleşecektir.

Demokrasi, adalet, hukuk ve özgürlük temelinde toplumsal bir mutabakata dayanan yeni ve demokratik bir Anayasa talebiyle; daha çok iş, daha çok aş için mücadele ediyoruz. Yeni sürecin ruhuna uygun bir demokratik siyaset anlayışı; çalışma tarzı, üslubu ve örgütlenme biçimini de değiştirmelidir. “Az olsun benim olsun” anlayışından, “Çok olsun hepimizin olsun” anlayışına geçmek bir mücadele pratiğidir ve bu toplumsallıktır.

Ahbap-çavuş ilişkileri, hemşericilik ve geleneksel siyaset biçimleri değil; örgütsel ölçü ve çizgiyi esas alan, demokratik değerleri büyüten, insanı merkeze alan bir siyaset anlayışına ihtiyaç vardır. Bu, aynı zamanda yoldaşlığı temel alan bir siyaset anlayışıdır.

Hegemonyacı ve iktidar odaklı yaklaşımların yerine; özgürleştirici, demokratik, ekolojik ve kadın özgürlükçü bir paradigma esas alınmalıdır. Ne kimseyi kendimize benzetmeye çalışacağız ne de başkasına benzeyeceğiz. Demokratik çoğulculuğu, çok renkliliği savunacağız. Sistemin zihniyet kalıplarını aşarak, tarihsel toplumun değerlerini esas alan, yeni dönemin ruhuna uygun bir demokratik siyaset yapmalıyız.

Demokratik Ulus ve Demokratik Cumhuriyetin inşasında iddiamız büyük olmalıdır. Kapitalist modernitenin zihniyetiyle şekillenmiş bilinç, mantık, yaşam kültürü ve alışkanlıklardan koparak; Demokratik Toplum’un zihniyet yapılanması temelinde kendimizi ideolojik, felsefi, örgütsel, eylemsel, ahlaki ve yaşamsal olarak yeniden inşa etmeliyiz.

Bilinçlenmiş, örgütlenmiş, irade sahibi, özgürleşmiş bireyin dili, tarzı ve ruhunu esas alarak; yaşamın maneviyatını, ruhunu duygu ve düşünce düzeyinde kavrayarak, hakikat arayışçılığında insan-ı kâmil olma yolunda ilerlemeliyiz.

Yanılgılara ya da kişisel tercihlere dayalı pratiklerden ziyade; ölçülere, ilkelere ve esaslara dayalı pratikleri benimsemeliyiz. İlkeli ilişkileri ve yoldaşlığı esas almalıyız.

Önümüzdeki dönemin siyaset biçimi, demokratik toplumun inşasıdır. Bu ise radikal demokrasidir. Radikal demokrasi, devlet merkezli değil, toplumsal merkezlidir. Bu modelde siyasal partilerin yüzü topluma dönüktür. Birey-toplum ilişkisi yapıcı, tamamlayıcı ve dinamik bir denge üzerine kuruludur. Yerel güç ön plandadır; söz ve karar yetkisi yerel yurttaş meclislerindedir. Radikal demokrasi, ahlaki-politik toplumun öz yönetim sistemidir. İnsanlar ve toplumlar arasındaki eşitliğe dayalıdır ve tüm kolektif farklılıkları esas alır. Toplumu, bireyi, adaleti ve özgürlüğü temel alır.

Toplumsallık; insanı geliştiren, insanileştiren bir rol üstlenir. Bu rolünü siyasetle yerine getirir, gücünü ise ahlaktan alır.