Dünkü Taraf’ın arka sayfasında Rusya’da hastane yakınlarına yerleştirilmeye başlanan “bebek kutularının” fotoğrafı vardı. Otoyollara, çöp kutularına filan atıyorlarmış doğurup da istemedikleri bebeklerini Rus kadınları.

İşte bebekler atılırken/ terk edilirken zarar görmesin diye (güvenlik kamerasız yerlere) tanesi 10 bin avroya malolan bu “kutulardan” yerleştirecekler ki–

Samsun’da bir anne kızın da fotoğrafı (aynı gün) iç sayfalarda bir yerdeydi. Kızın doğurduğu bebeği (muhtemelen) naylon torbayla boğup parçalara ayırıp çöpe atmışlar. Şimdi yargılanıyorlar.

ABD’de 670 bin kadar satmış bir “çocuk yetiştirme kitabının” sağlıklılığı sorgulanmaya başladı son günlerde. Bir rahip ve karısının (kendi evlat büyütme tecrübelerinden ve Amish’lerin hayvan eğitme yöntemlerinden etkilenerek) kaleme aldığı “To Train Up a Child” adlı bu “benzersiz” eser, çocuk eğitiminde fiziksel ceza ve boruyla filan dövmenin faydalarıyla bezeliymiş zira.

En az üç çocuğun ölümünden, bu kitap sorumlu tutuluyor. On bir yaşındaki Hana evlerinin ambarında açlık ve soğuktan ölmüş vaziyette bulunmuş. Washington eyaletinde.

Rahip Michael Pearl ve “kıymetli” eşi Debi’nin kitabındaki müthiş tavsiyeleri uygulayarak çocuklarını öldüren Amerikalı denyoların kurban ettikleri çocuklardan ikisi de Afrikalı: evlat “edinilmiş” çocuklar.

Hana, Etiyopya’dan “alınmış”, ikinci kurban edilen çocuk Liberya’dan. Manyak varsıl ülke vatandaşlarının çocuk “satın almasına” çarşıdan/ pazardan oldum olası kılım.

“Suni döllenmeyle”, şu yöntemle bu kanırtmayla seksen-doksan yaşlarında “İlla da kendi müthiş genetik mirasımla donatıcam bebeğimi” inatçılığını da ağır anlamsız bulurluğuma dair üç-beş yazı attırmışlığım vardır (mazi kalbimde yaradır) arşivimde.

Benim tanıdığım bazı muhteşem insanlar, fiziksel hiçbir yetersizlikleri, maddi ve manevi hiçbir engelleri olmadığı halde hayatları boyunca çocuk sahibi olmamayı TERCİH ETTİLER.

Mozart ya da Tolstoy’u dünyaya getirmeyecekleri aşikâr bir sürü Türk Kazma ve Kazıması’nın neden suni/ muni çocuk yaptığını anlamadığım gibi, evlat edindikleri bahtsız çocuklara cehennem azaplarından dünya gazapları beğendiren şeytanî pislikleri de hiçbir zaman anlayamamışımdır.

Kitaplarını YÜREKTEN sevdiğim Jeanette Winterson’ın (hani Oranges Are Not the Only Fruit’un yazarı) biyografisi var elimde.

O da manyaklar manyağı/ koyu, katı Hıristiyan bir anne-babanın evlat edindiği bir çocuk olarak, “azaplardan azap beğen” modeliyle büyütülmüş.

Evet, birtakım naçar ve sapkın ruhlar gidip çocuk evlat ediniyorlar, “işkenceden işkence seçtiricem sana hayat boyu bebeğim”: mahfedebilmek için bu çocukları. Onların çocukluklarını.

Seksenler New York’unun hülasası gibidir bu mevzuda yazılmış (true crime) Joyce Johnson kitabı: “What Lisa Knew”.

Sosyopat pislik Yahudi avukat adam ve Random House’da “çocuk kitapları editörü” Yahudi karısının (Steinberg’ler) evlat edinip Satanist ayinler, cinsel/ fiziksel bitmeyen işkenceler, porno seanslar dâhil her türlü melanetlerinde kullanıp kullanıp, sonunda kurban verdikleri İrlanda asıllı o güzel bebeğin: Lisa’nın bildiklerini hiçbir zaman bilemeyeceğiz. Kitapta keşfedilip anlatılanlar da yenilir yutulur gibi değil.

Ama Steinberg’lerin: 80’ler New York’unun bu güzide çiftinin, evlat edinme tutkusundan da bildiğimiz bir acıtıcı gerçek var: bazı ağır pislikler acımasızlıklarının hedef tahtası yapabilmek için gidip bir, iki, üç, beş çocuk evlat edinebiliyorlar!

Çok halis nedenlerle çocukları alıp fevkalade özenle yetiştiren milyonlarca çift de var. Lütfen yanlış anlamayın: onları ASLA yok saymıyorum.

Hatta “Bunca annesiz-babasız çocuk varken; halt mı var da illa KENDİ üretimimizde direticez?” diye ağır vicdanî/ siyasî sorumluluklarla gidip (doğurmak yerine) evlat edinen ve onları üstlerine tir tir titreyerek nasıl da eşi benzeri görülmez bir sevgiyle büyütenlerin; ayrıca hastasıyım.

Ve fakat Jeanette Winterson’ı evlat edinen manyak İngiliz koyu dindar kadın gibi, Etiyopyalı Hana’yı açlıktan ve soğuktan (eğitiyoruz! diye de) öldüren Amerikalı çift gibi, Lisa’nın yedi yıllık hayatını sonu gelmez bir kâbus kıvamında yaşatıp en sonunda da ölümüne neden olan Steinberg’ler gibi–

Bebekleri, çocukları gidip bir yerlerden bulup/ alıp/ koparıp kendi hasta ruhlarının bataklığında can çekiştiren dört dörtlük sosyopat bir sürü Allahın cezası ruh da var. Mevcut bu gezegende.

Bebek kutularının resmini görünce bi fena oldum: Bu yazı döküldü.

Neyse bayram bitti –değil mi?

İşş yerinizde filan okuyabilirsiniz.

Yoksa “olmazdı” aile ziyaretinde. Bayram gezisinde.