Normalde Norveç’te olur böyle bir vaka. İçişleri Bakanı’nın oğlu gözaltına alınacak ve Bakan Bey’e bu operasyon haber verilmeyecek…

Peki Norveç misali demokrasimiz varsa artık, neden yüzümüz kredi kartı kasada “yetersiz bakiye” veren elemanlara benziyor sabahları gazeteleri okurken?

Çünkü moda deyişle “Paralel devlet” denen bir “şey” var artık hayatımızda ve bu son operasyon da dahil günahıyla sevabıyla tüm olan biteni ondan biliyoruz.

O bizim gibi sıradan faniler için hiç tanımadığımız, tanımadığımız oranda ürktüğümüz birhayalet çünkü…

Ve illa geometriden esinlenerek bir ad vereceksek, “paralel”den çok bir “yamuk” aslında bizim gibiler için…

İktidar savaşlarının yarattığı “yamuk bir devlet” var ortada neticede.

O yamuğun sıradan adamın ruh haline yansıması, “Aman diyeyim, bakanların oğluna bile bunu yap yapabiliyorlarsa isteseler bana neler yapmazlar” şeklinde tezahür ediyor çevremde gördüğüm kadarıyla.

Gazeteci arkadaşım arıyor ve diyor ki, “Abi ben Erdoğan’ı kızdıran yazı yazsam başıma ne gelir biliyorum; dava açar tazminat ister, dava açar hapse girmemi ister. Karşılığında iyi kötü bu nedenle eleştirilir. Ama şimdi korkuyorum valla, karşımızda ne var bilmiyorum. Gerçekten Cemaat mi bunu yapan, eğer öyleyse onların tepesini attırırsam başıma neler gelir tahmin bile edemiyorum…”

Buyrun burdan yakın.

Belki de büyük bir haksızlık bu ruh hali Cemaat’e…

Ama şu ortamda işin doğrusunu kim, nereden bilebilir ki?

Entel aleminin sevdiği ifadeyle “kategorik” olarak Cemaat’i reddetmeyen, hatta yeri geldiğinde birçok mevzuda savunan ben bile, o gazeteci arkadaşıma gönül rahatlığıyla “saçmalama” diyemediğime göre…

Senelerce söylemeye çalıştı bu memleketin bağımsız zihinleri:  Yargı denen kurum çok mühimdir, birilerinin elinde olduğu algısı oluşursa sistem çöker. Sakın ola ki yargıyı Kemalist vesayetten temizleyip yeni bir vesayet algısı yaratmayın; dönüp bumerang misali sizi de vurur…

Nedim-Ahmet içeri tıkıldığında, Büşra Ersanlı – Ragıp Zarakolu vakasında, bütün diğer olmayacak işlerde defaatle uyardı aklı başında insanlar iktidarı.

Bu uyarıların cevabı standarttı: “Yargı bağımsızdır, işine karışamayız…”

Şimdi de aynı cevabı duymayı hasretle bekliyor herkesler ama duyamıyorlar maalesef.

Üstelik bir müddettir iktidar cenahından kimi kalemler, “Emniyet ve yargıdaki cunta”dan söz edip, ateşin altına sıkı miktarda odun taşıdılar.

Ve şahane bir şekilde korkuyor memleket insanı şimdi.

“Paralel evrende iktidar savaşları” adlı filmi sürüyor; ama maalesef “bu filmdeki bütün kişi ve kurumlar hayalidir, gerçeklerle hiçbir ilgisi yoktur” diyebilecek bir delikanlı ortada yok…