Erdoğan, Rusya'nın tepki nedenini doğru okuyamıyor. Mesele sadece bir uçağın düşürülmesi, bir pilotun radikal dinci Türk militanlar tarafından öldürülmesi ve ulusal gurur meselesinden ibaret değil. Mesele Rusların ‘‘Erdoğan'ın NATO-Rusya savaşı çıkarmak'' istediğine inanmaları ve Akdeniz politikaları.

AKP'nin ‘‘Esad mutlaka gitmeli, yerine Müslüman Kardeşlerin başını çektiği bir iktidar gelmeli'' politikası, iki ülke arasında zaten çıban başıydı. Rusya'nın askeri gücüyle Suriye'ye girmesi, iki ülkeyi sınırda karşı karşıya getirdi ve getirmeye devam edecek.

Ankara uçağını düşürerek Rusya'nın karizmasını çizmiş olabilir ama Moskova bu olayın ardından yaptığı hamlelerle Türkiye'nin ulusal güvenliğini uzun süreli bir tehdit çemberine aldı, turizmden ihracata uzanan bir alanda ekonomisine ağır darbeler indirdi.

Bu meselenin diplomatik yönü…

Bir de insani yönü var.

Büyük devlet olmak, askerinin, yurttaşının canına sahip çıkmaktan, ona zarar verenlerden hesap sormaktan geçer. İsrail bir tek askeri kaçırıldığı zaman onun için yeri göğü ayağa kaldırır. Türkiye'nin şu anda PKK'nin elinde kaç askeri var kimse bilmiyor ve ilgilenmiyor mesela.

İnsanları sadece iktidar savaşının bir piyonu olarak gördüğünüzde hayatlarına da değer vermezsiniz. ‘‘Ölmüştür, geçmiştir'' der geçersiniz. Hiç bir zaman gerçekten içiniz yanmaz.

Erdoğan'ın üzerinde fazla durulmayan iki pilot sözü, bu bakışının ortaya çıkması açısından önemliydi. İnsan hayatına bakış böyle olduğu için Soma'da kendisine gösterilen tepkiyi anlayamadı, hiç bir zaman da anlayamayacak.

Güneydoğu'da giderek tırmanan iç savaşa, sivil can kayıplarına gösterilen duyarsızlık da bunun kaçınılmaz bir sonucu. Onlar, Ergenekon'la kurulan yeni ortaklığın kaçınılmaz zayiatları. Rus turist kaybına ‘‘Dünyada sekiz milyar insan var'' diye bakanlar, bölgede yaşananlara da ‘‘Türkiye'de 80 milyon insan var'' yorumu yapması doğaldır.

İnsan hayatının değersizliği AKP'nin vahşi kapitalist, şovenist politikalarında her geçen gün daha da öne çıkıyor. İşçi ölümlerinde rekor kırılması umurlarında değil. Paranın gelmesi önemli.

Bodrumda mahsur kalmış Kürt çocukların da ölmesi önemli değil. Eğer onların ölümü iktidarın devamı açısından gerekliyse, daha fazla sayıda ölmelerinde bir sıkıntı yok.

Kendisine müslüman diyenlerin iktidarında insan hayatının tamamen değersizleştirildiği bir dönemden geçiyoruz. İnsana sadece sayı diye bakanlar bizi büyük bir felakete sürüklüyor. Hem maddi, hem de manevi olarak.