Nusaybin - Davutoğlu, Kürt coğrafyasının Sünni-Arap unsurlarının yoğun olduğu bölgelerini tercih etmişti‘Terörle Mücadele Master Planı’nı açıklamak için. Her zaman olduğu gibi konuyla ilgisiz garip konuları da dâhil ettiği uzun ve sıkıcı konuşmasının, salondaki bindirilmiş kıtalar tarafından bile dinlenilmediği anlaşılıyor.

Davutoğlu, Kürt halkına ne kadar uzak ve yabancıysa, bölgenin en önemli kentlerinden birine olağanüstü güvenlik önlemleri, insansızlaştırılmış caddelerden geçerek gelebilen bir lider portresi çiziyorsa,Selahattin Demirtaş o kadar sahici, halkın içinden gelen bir lider olarak çıkıyor halkın karşısına.

Demirtaş ve arkadaşları, Türkiye’nin Kürt Sorununu barışçı yöntemlerle çözebilme yolunda belki de son şans. Cizre’de evlerde mahsur kalmış yaralı sivilleri kurtarmak için olağanüstü bir çaba sarf ediyor.

İnsanlara ulaşmak için kaçınılmaz olarak hükümeti muhatap alıyorlar ama bu bölgede mevcut iktidarın bir güç ve etkisinin kalmadığı, asıl gücün güvenlik güçlerine geçtiği ortada. Demirtaş, Kızıltepe’de düzenlediği basın toplantısında bu gerçeğin altını çizdi ve Davutoğlu’nun bölge politikaları konusunda bir etkisinin olmadığını vurguladı.

7 Haziran’dan sonra Meclis ve içinden çıkmış hükümeti devre dışı bırakan bir darbe yaşadık. Halkın yüz yüze olduğu ölüm kalım meselelerinde bile Meclis’in söz hakkı kalmadı. Türkiye Büyük Millet Meclisi, ülkenin en kritik, en yaralayıcı sorunu konusunda bilgi ve fikir sahibi değil.

Bölgeye gelmiyor, evlatları bir bodrumda sıkışıp kalmış analarla görüşmüyor, dertlerini dinlemiyor ne bir iktidar, ne de muhalefet milletvekili. Nusaybin’de gazeteci kızı Ruhat Aktaş’ın annesi vakur bir duruşla herkesten yardım istiyordu.

Meliha Aktaş gibi iki çocuk annesi olan Hanım Yavuzel ise daha sertti: “Düşünün ki, oğlumun ayağı kırık ama koli bandıyla bağlamışlar. Bu başka bir devlet mi? Hepimizin devleti. Çanakkale’de birlikte mücadele etmedik mi? Bu bayrakta benim de kanım var. Bugün buradaki olaylara, çatışmalara sessiz kalanlar bilmeli ki, çatışmalara dur denilmezse, bu ateş herkesi yakabilir.”

Ahmet Türk, Hatip Dicle, Gülten Kışanak, Kamuran Yüksek de hep aynı noktaya dikkat çekti… Halkta bastırılmış, büyük bir öfke var. Hiç beklenmedik bir anda patlayabilir.

Görünen gerçek şu: Kürt halkı büyük ölçüde politize olmuş. Buradaki bebeklerin anne-baba sözcüğünden önce Apo sözcüğünü öğrendiğini söylemek abartı olmaz. Özellikle kadınlar ve gençler bu noktada daha öne çıkıyorlar.

Bu insanlar, evrensel hukuk ve insan hakları çerçevesinde tanınmış temel haklarını talep ediyor. AKP büyük umutlarla başlattığı barış müzakeresi masasını yıkmakla kalmadı, Kürt halkının temel hak taleplerini silip attı.

Avrupa Birliği deyince Avrupa’ya vizesiz seyahati anlayanlar, Avrupa Yerinden Yönetim Şartı’nı bir kez bile ağzına almadı, alamadı.

Evet, şehirlere yayılan şiddet bölge halkının canını yakıyor. Demirtaş da basın toplantısında hendek siyasetine karşı olduklarını net bir şekilde ifade etti.

Devlet aklının devreye girmesi, Demirtaş’a el uzatması ve masayı yeniden kurması gerekiyor. Yoksa, hepimizin canını yakacak, hepimizi kanatacak bir felâkete doğru sürükleniyoruz.