Akçakoca… Yıllardır doğasıyla, deniziyle, sakinliğiyle anılan bir sahil kasabasıydı. Düzce’den, Bolu’dan, Ankara’dan insanlar şehrin keşmekeşinden kaçıp yazlık alır, bu sahilde huzur arardı.

Ama bugün?

Bu kentin kaderi, bir avuç müteahhit ne isterse ona göre çiziliyor. Sanki seçilmişler değil, Beton Lobisinin gölgesi yönetiyor ilçeyi.

Pazartesi günü AK Parti ve CHP’li Belediye Meclis üyeleri, haftanın 7 günü inşaat yapılmasına oy birliğiyle izin verdi. Oy birliği… Hiç kimse çıkıp “Bir dakika, bu şehrin halkı ne diyor?” diye sormadı. Yıllardır emek verip burada ev alan, yazlık alan, milyonlarca lira yatırım yapan insanların fikri sorulmadı.

O an, 13 yıl önce yazdığım “Beton Fikret” yazısı zihnimde yeniden canlandı. Aradan yıllar geçmiş ama tek bir şey değişmemiş:

Fikret Albayrak yine aynı Fikret Albayrak.

Nato kafa, nato mermer.

Bu kez yanına AK Parti grubunu da alarak meclisten Beton Cumhuriyeti’nin ilanını çıkardı. Ve maalesef bu kararın ne anlama geldiğini hepimiz çok iyi biliyoruz:

Gözünü döviz yeşilinden başka bir şey görmeyenler, OSB’de ARK Ocağı’yla; şehir merkezinde beton lobisiyle Akçakoca’nın içine etmeye devam edecek.

Akçakoca artık doğasıyla değil, beton iştahıyla anılır hale getiriliyor. Bir kent kendi sessizliğini bile koruyamıyorsa, yöneticileri kim için çalışıyor?

Halk için mi?

Yoksa ihale, arsa ve imar rantı peşindeki ayrıcalıklı bir zümre için mi?

Başkan Albayrak’ın “Pazar günü çekiç sesleri sabah 10’dan sonra başlasın” teklifi ise başlı başına bir ironi. Yani haftanın altı günü kepçe, kamyon, matkap; Pazar sabahı ise sadece iki saatlik “lütuf sessizliği”.

Bu mudur yöneticilik?

Bu mudur bir kente sahip çıkmak?

Ocak ayı belediye meclisi büyük bir gururla Cittaslow (Sakin Şehir) başvurusunu onaylamıştı. Başkan Albayrak’a da bu konuda tam yetki verilmişti. Aradan sadece 11 ay geçti; “sakin şehir” hedefi rafa kalktı, yerine hızlandırılmış beton düzeni getirildi.

Şehrin tabelasına “Sakin Şehir Akçakoca” yazacaklardı, şimdi “Akçakoca Müteahhitler Cumhuriyetine Hoş Geldiniz” yazsalar daha doğru olur.

Akçakocalılar da zaten durumu tek cümleyle özetliyor:

“Burası müteahhitlerin at koşturduğu bir müteahhit cumhuriyetine döndü.”

Yeni düzenlemeye göre haftanın altı günü tam gaz inşaat, Pazar günleri ise 10’dan sonra gürültü serbest.

Buyurun size vizyon…

Buyurun size planlama!

Peki bu kararların bedelini kim ödeyecek?

– Martıların sesi yerine matkap sesi duyan tatilci mi?

– Sakinlik bulamayıp başka sahillere kaçacak turist mi?

– Yazın balkona bile çıkamayacak Akçakocalı mı?

– Yoksa “oy birliğiyle” el kaldıran AK Parti ve CHP’li meclis üyeleri mi?

Bir şehrin geleceğini belirleyen betonun miktarı değil, yönetenlerin kimden yana durduğudur.

Akçakoca bugün net bir yol ayrımında:

Ya doğasını, turizmini, fındığını ve huzurunu savunacak…

Ya da müteahhitlerin kaderine terk edilecek.

Karar sadece meclisin değil, bu şehirde yaşayan herkesin.

Ve unutulmasın:

Şehirlerin hafızası vardır.

Ve bir gün, o hafıza sandığınızdan çok daha yüksek sesle hesap sorar.