Bu yıl Türkiye’de fert başına gelir 10 bin 807 dolardan 10 bin 537 dolara geriledi. Böylece hepimizin cebinden ortalama 270 dolar para uçup gitti.

Peki, niye her birimiz 270 dolar fakirleştik?

Çünkü ekonominin büyüme hızı geriledi. Bunun yanında dün TÜİK tarafından açıklanan bitkisel üretim ikinci tahminlerine göre; buğday üretimi bir önceki yıla göre 2014’te yüzde 13,8 oranında azalarak 19 milyon tona, arpa üretimi yüzde 20,3 oranında azalarak 6,3 milyon tona, çeltik üretimi 7,8 oranında azalarak 830 bin tona, baklagillerden nohut üretimi yüzde 11,1 oranında azalarak 450 bin tona, kırmızı mercimek yüzde 16,5 oranında azalarak 330 bin tona düştü.

Bildiğiniz gibi Türkiye’de tarımsal üretim gerileyince Anadolu’da ticaret durgunlaşır. Tabii Anadolu’dan talep gelmeyince durgunluk büyük merkezlere yansımaya başlar. Son dönemde İstanbul’da esnafın işleri durgun. Esnaf, yolumuzu kesip ekonomide durgunluk var yazsanıza diyor sürekli. İşte Anadolu’dan gelen bu durgunluğun etkisiyle İstanbul’da esnafın işlerinin zayıfladığını söylemek herhalde yanlış olmaz.

Peki, neden anlattık bütün bunları?

Şundan anlattık, Türkiye’de tarımsal üretim azaldığında, ticarette durgunluğun başladığını herkes bilir. Tabii bu ticari durgunluk ekonomik durgunluğa dönüşebilir.

İşte bu nedenle bu ülkede devletin tarımsal altyapıya ağırlık vermesi gerekiyor. Devletin tarımsal altyapı yatırımlarını hızla tamamlaması şart. Oysa tarım altyapısı ve tarım üretimi sanki devletin patronu olan politikacıların umurunda değil.

Niye böyle bir tespit yapıyoruz?

Çünkü 2015 bütçesinde tarımsal altyapıyı oluşturan iki proje GAP ve Konya Ovası Sulaması’na sırasıyla 77,9 milyon lira ve 98,2 milyon lira ödenek ayrılmış. Bu paraların da yaklaşık üçte biri personel ve cari harcamaya dönüşeceğinden bu iki önemli tarımsal projeye yapılacak yatırım tutarı adeta bir hiç oluyor. Ayrılan bu ödeneklerle sözkonusu iki projenin yüz yılda bitirilmesi mümkün olmaz.

İşte bu nedenle mevcut devlet büyüme karşıtı bir devlet tespitini yapıyoruz. Ve ardından rantiye devlete dönüştüğünü ileri sürüyoruz. Çünkü bir devlet ithalat vergileri, satış vergileri, lisans ücretleri, imtiyaz payları, trafik cezaları türünden gelirlere bel bağlıyorsa, --ki 2015 bütçesi bu türden gelirlere ağırlık veriyor. Dolayısıyla böyle bir maliyesi olan devlete rantiye devlet adı veriliyor. Halbuki devlet, ekonomik büyümeyi teşvik edip ortaya çıkan kazançlardan doğrudan vergi alarak maliyesine kaynak sağlamalı. Anlayacağınız gelinen bu nokta politikacıları pek kaygılandırmıyor. Bakalım bu gidişe kim dur diyecek.

[email protected]